yox deyə bilməmək

böyük bədbəxtçilikdir. yox deməyi bilərək doğulan insanlar var, sonradan burnu sürtünə-sürtünə öyrənənlər var. "cavan" vaxtlarımda yox sözünün "y" sını bilmirdim , gələn vurur, gedən vurur sən də hey hırıldayırsan. soruşan lazımdır hansı gününə ha bədbəxt? bu xasiyyət deyil, aysberqın ucu kimi bir şeydir, aysberqin özü isə özünə qüvənsizlik mi deyim, tək qalmaq qorxusu mu deyim, özünü qiymətləndirməmək mi deyim, cəsarətsizlik mi deyim. ehh başım daşa çox dəyib öyrənənə qədər, roman yaza bilərəm başıma gələnlərdən .