sözlük yazarlarının ən pis vərdişləri

Cümlələri beynimdə tam qurub ağzımdan yarımçıq çıxartmaq. İnsanı biabır edən şeydi və hələ də məndə niyə olduğunun səbəbini tapmamışam. İndi açıqlayıram. Deyək ki dükana borcumuz var və mənə borcu ödəmək üçün pul veriblər evdən. Mən marketə girməzdən qabaq düşünürəm ki, hə deyəcəm ki o gün aldıqlarımızın pulunu verməyə gəlmişəm. Dükandan içəri girəndə isə ağzımdan çıxanlar "verməyə gəlmişəm". (u: lənət olsun aq milyon dəfə facepalm) Yada ki 9-cu sinifdə vinetka üçün pul yığılanda olan hadisə. Pulun qalığının paylanıb paylanmadığını soruşacaqdım və içimdən deyirdim ki, səadət pulu paylayacaqsan ya yox?. O an ağzımdan çıxanlar "paylayırsan ya yox?". Adamı yerin dibinə soxan şeydi bu. Hə bir də bunun başqa versiyası da var. Tutaq ki ağlıma keçmiş bir xatirəm (yaxşı ya da pis) gəlir. O an ona çaşıb səsli cavab verirəm və bunun fərqində olmuram. Yenə də ilkində olduğu kimi yanımdakilər mənə qəribə-qəribə baxır ki bu qız ağlını itirib? Səbəbini google'da axtarım deyirdim ki necə axtarışa verim bilmədim :)