arxivdən
maraqlıdır ki, payız fəsliylə əlaqəli bir şeydir darıxdığım o "şey". beynimi gücə salsamda, nə qədər çalışsamda alınmır. yadıma düşmür. sanki o çox sevdiyim şeyi payızın yağışlı, islaq küçələrində atıb getdim. hər yağış yağanda gələn o doğmalıq hissi, qeyri iradi gülümsəmələr. darıxdığım payız fəsli ya da xatirələr deyil. bilmirəm bəlkə də mənim halımda olan başqalarıda var. belə baxanda gülməli çıxır, darıxdığım şeyi xatırlamıram amma darıxıram. kaş xatırlayardım o darıxdığım şeyin nə olduğunu. hətta deyərdim həyatımın ən xoşbəxt günü idi o şeyi itirdiyim gün..
buradan hara?
təzədən başla ↺