Komfort zona

hal-hazırda sadəcə hiss etdiklərimi yazacam. Balaca otağımda uzanmışam, isti-isti peç yanır, çalışma masam da yanımda. belə anda elə hiss edirəm ki, lənət olsun sonsuza kimi burada qalmaq istəyirəm, xəyallarım - filan mənə maraqlı deyil, inan heç nə çölə çıxmaq istəyirəm, nə də kravatımdan. həm də olduğum yerdə sakitçilik hökm sürür, dəxlisiz xaos, insanı yoran maşın səsləri yoxdur. Düşünürəm. Nəyimə lazımdır dünyanı gəzmək, Xəyalımı real etmək, Kimisi sevmək, Kubada puro çəkib, meksikada taco yemək? Nə sikimədi axı bunlar mənim? Mənə bir otağım bəs edir. Dünyam oradadı. Kaş sonsuza kimi qala bilsəydim. amma nə edək ki, yaşamaq hərəkətdir. Amma məcbur qalaraq hərəkət edirəm.