40. bir dəfə dostlarda parkda oturub dünyanın xilası üçün baş sındırırdıq. bizdən əvvəl həmin skamyada oturanlar ayağımızın altına tum qabıqlarından qalaq qoyub getmişdilər. bir az sonra iki nəfər süpürgəçi qadın yaxınlaşdı. yerimizi dəyişməli olduğumuzu başa düşdük. elə 2-3 metr getmişdik ki arxadan qadının birinin səsi gəldi: "bu qabığı bura tökənin ağzına... - sükut... gülüş səsi - solmazın götü".