(youtube:
)

Zamanla hər şey müqəddəsliyini itirməyə başlayır. Həyatın mistikası azalır. Amma mütləq nəyəsə heyranlığım məni şok terapyası edib silkələyir. Mütləq nəyəsə aşiq oluram. Adam balası kimi depressiyaya girə bilmirəm.
Amma tanrı zamanla mütləq gizlənmiş mistikasını yaşadır və get-gedə daha dərində, daha çətinlikdə tapırsan onu. Hansısa dində, hansısa idealogiyada axtarmırsan artıq. Hansısa sətirdə, hansısa gülüşdə, hansısa notda və rənglərdə tapırsan onu. Bu musiqidəki kimi. Həqiqət fonta bir - iki klavişin səsi kimi səs salır qulağına. Həmişə olmur. Sən musiqiyə fokuslanırsan amma tanrı fonda danışır. Hər şey deyişir, musiqin tonu deyişir, emosiyalar deyişir, hadisələr....Başqalaşır dünya sənə amma həqiqət hələdə eyni notları vurur. Sonda daha yaxşı eşidirsən onu, Başlanğıcda eşitdiyin kimi.