ilk sevgi


    2. ilk uğursuz sevgim. 15 yaşım var idi. indi mənə nə qədər sevgi kimi gəlməsə də, onda keçirtdiyim hislər yadımdadı, dəhşət çox sevirdim. elə bilirdim o da sevir, elə deyilmuş. başınızı ağrıtmayım, qısası çox babat xəyanət yemişəm. başına döndüyüm mənlə bir yerdə 5-6 qızı fırladırmış, necəsə xəbərim oldu, yadımda deyil. bunu bilib ayrıldım. idmançı idi və ayrılmağımın səhəri günü yarışı vardı. ayrılanda çox pis xətrimə dəydi. bilmirəm, sizdə belə hallar yaşanır, ya yox, amma mənim xətrimə kimsə dəysə, mən bəddua eləməsəm belə o adama mütləq nəsə olur. nəysə, səhər getdi yarışda bir ayağı sındı. söz vaxtına çəkər, elə yayın bu vaxtları idi. sonra 1 aya yazdı mənə, çox peşman olubmuş, məni unuda bilmirmiş, bla bla bla. mən də inandım, kül başıma. inandım, 1 gün keçmədi xəbərim oldu ki, hələ də düzəlmiyibmiş, hələ də başqa 5-6 qızı eyni anda fırladırmış. adamda fərasətə və şərəfsizliyə bax da. vobşim, bu dəfə sərtləşdim, dedim inşallah o biri ayağın da sınar, yay boyu evdə dustaq qalarsan. təxmin edin noldu? elə o biri ayağının tam sağalmağına az qalmış, bu birin də sındırdı. entry-nin sonu.


hamısını göstər

sən də yaz!