yazarların sözaltı ilə tanışma hekayələri


    61. O vaxtdı köhnə sevgilimdən ayrılmışdım, məlum tipik boşluq, depressiya dönəmi. Elə-belə google-da bir iki açar söz filan axtarışa vermişdim, tam təsadüf sözlük çıxdı qabağıma. Sonra qız qayıtdı ki, bəs indi kimlə yazışırsan, bütün günü telə baxırsan elə. "Bəsdi də, namiq, mən varam, arvadın var, nəyinə yetmirik?" Söhbəti. Yox, əlbəttə, belə olmadı. Hardasa bir il sözlüyə giriş eləmədim, eləcə oxuyurdum, necə ortamdı deyə. Ancaq əjdahalayıb çıxırdım. Hə, o müsbət səs verən mələk mən idim. Ciddi yer bilirdim ala mən buranı. O vaxtkı yazarlar da super yazırdı. (indi də var haqqına girməyək, amma zənnimcə sözlüyün qızıl dövrü gedib). Girdim, gördüm, nə cənab hakim, bunlar əməlli-başlı şey edirlər ki. Mən hələ də entry yazanda ciddi elmi məqalə oxuyub gəlirəm ki, bəlkə biraz informativ nəsə yazdım. Sözlüyün devizi olan " bilik gücdür" prinsipinə sadiq qalan sonuncu samuray mənəm. (bax: son entry bükücü )
    Bir də bura ən çox girmə səbəbim, fb-də ümumiyyətlə heçnə yazmıram, dostluğumda olanlar xaricilərdi, ya da akademiya onlara da xitab eləmək olmur ortaq dil olaraq. ingiliscə ölkədəki vəziyyəti yazsan, xarici deyəcək, səndən mənə nə? Bizim dildə də bir iki dəfə yazdım, onda da ətrafım dedi ki, fb sizin dili normal tərcümə eləmir, nolar bizim dildə yaz. Qalırsan odla su arasında. Bir də xarici ölkədə fb elə də məşhur deyil, həqiqətən. Çünki, azad media var, hər şeyi ünvanından oxumaq olur və insanlar özəl həyatını public eləmirlər, bəlli bir çevrə ilə yaşayırlar. Kiməsə ümbülnisənin xınayaxdısında rəfiqəsinin dırnağına qoyduğu lakın qiyməti və rəngi maraqlı deyil.






hamısını göstər