sözaltı etiraf


    954. bayaq bbcnin keçən həftə ərzində azərbaycanda olan müxbiri Orla Guerinin hal-hazırda davam edən müharibə barədə hazırladığı yeni video-reportajda gördüyüm kadrlar məni çox pis halda təsirləndirdi, qeyri-iradi bir şəkildə dəqiqələrlə ağlamağıma səbəb oldu və hər yaddaşıma gəldikcə isə sanki, ürəyim dağlanır, gözlərim yenidən dolur...

    kadrlardan birində 11 oktyabr 2020 ermənistanın gəncəni bombalamasından sonra aparılan xilasetmə işləri zamanı qadınlardan biri yaxınlarından birinin artıq dağıntıların altından sağ çıxa bilməmə ehtimalını qəbullanaraq, çarəsizcəsinə cəsədi nəzərdə tutub, yırtınaraq xilasedicilərə yalvarır ki: "üzünü görüm, sakitləşim, nolar?!..."
    https://youtu.be/EYTZub6k58Y?t=341

    eyni hadisə yerində digər bir qadın isə sakitcə, yazıq və ümidsiz bir görkəmdə, məsum bir uşaq kimi səksəkəli bir halda xüsusi torbaya yerləşdirilən cəsədi təcili yardım maşınına yerləşdirən xilasedicilərdən xahiş edir ki: "a bala, bəri elə görərdik kimdi, bizimkilərdən biridimi?..." və onun bu sözlərinə məhəl qoymayan xilasediciləri görüb, sağa-sola var-gəl edərək sakit bir tərzdə zarıyır...
    https://youtu.be/EYTZub6k58Y?t=377

    reportajda goranboya atılan mərmi nəticəsindəm ailəsinin 5 üzvünü - atasını, anasını, həyat yoldaşını, 2 uşağını itirən- qısasacası, həyatı puç olan, kənarda səssiz bir şəkildə dayanan, hadisə baş verən zaman isə ön cəbhədə olan bir atadan da bəhs edilir. yəqin ki, həyatının mənasını itirmiş bu adam üçün artıq tək məna və ya məqsəd, cəbhədə ölmək uğruna vuruşmaq olacaq... və bəlkə də artıq vuruşub da, ölüb də...
    https://youtu.be/EYTZub6k58Y?t=260

    çox təəssüf ki, sözlər hiss olunanları ifadə etməyə yetərsizdir...

    youtube-a girməkdə çətinlik çəkənlər üçün tam reportaj rəsmi saytda da yerləşdirilib:

    https://www.bbc.com/news/av/world-asia-54577561






hamısını göstər