5. Zərdüştliyin müqəddəs kitabıdır. tarixi e.ə 8,9-cu əsrlərə gedib çıxır. Avestada yazılmışdır ki, hər an xeyir tanrısı Hörmüz və şər tanrısı Əhriman arasında döyüş gedir. Onlar üçün hər şey bir-birinə ziddir. ilk nüsxələri makdedoniyalı isgəndər tərəfindən yandırılmıştır fikri plutarxın ''isgəndər zülqərneyn'' əsərində öz əksini tapmışdır. belə fərz olunur ki, isgəndər Əhəmənilər imperiyasını məğlub etdikdən sonra bir məclisdə iskəndəriyyə kitabxanasını yandırmışdır və avestanın bir neçə nüsxəsi orda məhv olub.
Sasanilərin ərəblər tərəfindən işğalı zamanı isə ümumiyyətlə unudulmuş, ancaq 8ci əsrdə abdulla ibn mütəffə tərəfindən avestanın ərəb dilinə tərcüməsi ilə avestaya maraq artmışdır. ərəb dilinə türcümə avestaya marağı artırmışdır. iran tarixçləri ərəb dilinə tərcümədən sonra avestaya daha çox istinad etməyə başlayıblar. ibrahim Purdavud isə deyirdi ki bir sıra alimlər səhvən Avestanı ibrahimin Süheyf əsəri hesab edirdilər. daha sonra isə avropada ilk dəfə Fransa alimi Abraham Hiatsint Anketil-Düperron Avestanı fransız dilinə tərcümə etmişdir. Nəhayət son Qatlar adlanan tərcüməsi isə 1905ci ildə Bartolomey tərəfindən olmuşdur.
avesta haqqında ən fərqli tarix isə iran tarixçisi Seyid Həsən Tağızadənin elmi əsərləridir.