4. Dəfnə ağacı (Laurus nobilis) ilə musiqi, peyğəmbərlik və incəsənət tanrısı olan Apollon arasında olan müqəddəs əlaqədən yaranan söz. Etimoloji cəhətdən "dəfnə" sözü Latıncadakı "laurus" sözündən gəlir, birbaşa dəfnə ağacına istinadən əbədi şərəf və təqdir mənasınıdadır r.Dəfnə adlı nimfa(bəzən ingilis kontekstlərində rastlaşa bilərsiniz bu sözə, cambridgedən 230 alanlara aid deyil). Rəvayətə görə Dəfnə nimfa , Apollonun məhəbbət dolu(özünə məşuqə axtardığı üçün) təqibindən qaçaraq özünü dəfnə ağacına çevirir. Qəlbi qırılan, amma heyran qalan Apollon bu ağacı əbədi olaraq müqəddəs elan edir, budaqlarından qalibiyyət, mükəmməllik və ilahi lütfün simvolu olan taclar düzəldir. Hərbi qələbə və intellektual üstünlüyün rəmzinə çevrilən Dəfnə, uğurla kovalent rabitləri mifləri də aşaraq klasik antik dövrlərə uzanır. Qədim yunanıstanda pif oyunlarının( (Pifiyadaların) qalibləri, Apollonun şərəfinə delfidə keçirilən oyunlar dəfnə tacları ilə lütf simvoluna çevrilmişdi. Ənənə Roma mədəniyyətinə də ötürülmüşdü, həmçinin orada qalib generallar(imperatorlar) zəfər yürüşləri(triumfalar) ərzində dəfnə çələngləri(corona triumphalis) ilə bəzədilirdi və onların qələbə, reputasiya rəmzləri idi. Amma Sezar bratvamız, dəfnə çələngini həm qələbənin simvolu, həm də keçəlliyini gizlətmək üçün taxırdı. Bitki kimi Aralıq dənizi hövzəsi, mülayim iqlimlərdə böyüyüb boya-başa çatır. Həmişəyaşıl, ətirli yarpaqlar.Həyatın davamlılığı və ölümsüzlük simvolu kimi hesab edir bəziləri. "Öz dəfnələrinin üstündə istirahət etmək" ifadəsi daha sonra müvəffəqiyyətdən sonra laqeydliyə qarşı bir xəbərdarlıq olub. Dəfnələr mifoloji müqəddəslik, qəhrəmanlıq fərqliliyi və əbədi tanınmanı ifadə edir. Qədim yunanıstanda Peyğəmbərlik mərasimlərində yandırılan dəfnə yarpaqları kahinin(delfi kahinlərinin) görmə qabiliyyətini artırdığına inanc var idi, hətta feyləzoflar, şairlər və musiqiçilər(manıslar) dəfnə çələngləri ilə simvolizə olunurdu. Orta əsrlərdə və renessans dövründə akademik uğurlarla ekvivalent olub, alimləri taclandıranda istifadə olunurdu. Müasir istifadələrinə misal versək, şair laureatlarını, idman mükafatlarını misal göstərə bilərik. Ədəbi dəyəri tanımaq üçün şairlərə verilən ənənəvi titul. Dəfnə simvolikası Olimpiya mərasimlərində və digər mükafatlarda geniş istifadə olunur. Məsələn ruhani praktikalarda(günümüzdə evdə qonaq gedəndən sonra üzərlik yandırılması kimi) dəfnə yarpaqlarının yandırılması
ruhani qabiliyyətləri artırdığına və ətraf mühiti təmizlədiyinə dair inanc var idi, azı. Əlkimyaçılar transformasiya, yüksək anlayışın simvolu kimi işlədiblər. Tibbdə yarpaqların düzəldilən efir yağları iltihab, tənəffüs problemləri və həzm pozğunluqlarını müalicəsində işlədiblər. Tarix boyu dəfnə infuziyalarının vəba xəstəliklərindən qoruduğuna inanılıb(7-ci tərtib babası sağ olan varsa, bilər). Əsgərlər də dəfnə yarpaqlarını korunma üçün daşıyırdılar. "Rest on your laurels": Keçmiş nailiyyətlərə əsaslanmaq üçün siqnal verir, “Look to your laurels": Birinin reputasiyasını, statusunu qorumağı xatırladır. Dəfnə efir yağı antibakterial və göbələk əleyhinə xüsusiyyətləri üçün praktikadadır. Bəzən aromasına görə parfümeriyada işlədilir. Dəfnə ağacları Aralıq dənizi ekosistemləri üçün inteqral sayılır, kölgə, torpaq sabitliyi, yabanı həyat üçün məskən sayılır. Bəzi bağlı rəmzlər mövcudur. Zeytun Budağı: Sülh ilə bağlıdır, lakin mənşəcə fərqlidir, Qızıl Laurel Çələngi: Müasir mükafatlar üçün prestijli adaptasiya.