1. nә oğurluq ala? әslindә oğurluq sayılmazdı. ama görәn bağ yiyәlәri, "utanmırsız әә, oğurluq eliyirsiz?" deyә azarlayarlardı. guya ki, o boyda meyvәni özlәri yiyәcәkti. biz olmasaq, hamsı ağacda qalıb çürüyәrdi.
buarada, uşaqlığın mәncә әn maraqlı xatirәlәrindәn biridi. bizim üçün әmәlli macәra idi. bunun iti var idi, bağ yiyәsi gәlәndә düşüb qaçmağı çatdırmayıb ağacda içinә soxub sakitcә tәhlükәnin keçmәyini gözlәmәyi var idi. adam ordan şillə yemәmiş qurtulanda, özünü çox böyük bir diversiya tapşırığını yerinә yetirmiş qәhrәman kimi hiss eliyirdi.
biz tәrәfdә bağlar çoxdu. özü dә, itlә dolu olurdu hәmişә. birinci çöldә durub bağın içinә daş yağdırırdıq. 5-6 it çıxıb qaçdıqdan sonra rahat girә bilirdik bağa. hәrәnin dә öz favori meyvә ağacı olurdu. bir dә görsәn qovduğumuz itlәr qayıdıb gәlirdilәr, mıxa keçirdik. itlәr gedәnә qәdәr qalırdıq ağacın başında. ya da itlәrә biraz uzaq olan superman düşüb tez qaçırdı çölә. tәzәdәn içәrini daşlıyırdı. itlәr qaçırdı, biz dә ağacdan düşә bilirdik -* bir dәfә 6-7 kq әncir yığıb, mürәbbә bişirmәsi üçün anama tәhvil vermәyimiz yadımdadı. sora mürәbbәni dә elә yeyirdik ki, elә bil heç әncir mürәbbәsi görmәmişik. tәbii ki, adam özü әziyyәt çәkәndә, daha da şirin gәlir.