1. (bax: uşaqlığı xatırladan şeylər )
bir az qəribə görünsə də, mənə uşaqlığımı xatırladan ən əsas şeylərdən biri, hər yay səhər-səhər içməyə məcbur qaldığım kök şirəsidi. mamam işlədiyindən səhərləri 7-də 8-də durub kök şirəsini çəkər sonra işə gedərdi. hər gün yatağın qırağına gətirib məni oyandırıb şirəni içizdirib gedirdi. yuxulu-yuxulu şirəni necə içdiyimdən xəbərim olmurdu, buna görə çox vaxt pastelim narıncı kök ləkələri ilə dolu olurdu, mamam bezmişdi dəyişdirməyə. ya da hə mama içəcəm deyib yatağın kənarına qoyurdum, duranda əlimlə-ayağımla vurub tökürdüm. hələ o şirəçəkən maşının səsini demirəm, mamamla atamın sayəsində yay səhərlərinə qarşı fobiyam yaranmışdı. arada içinə alma və qırmızı pazı da qatırdılar, bax o ən zəhləm gedəniydi. görürdüm ki, uzaqdan qırmızı rəngdə şirə gəlir,başlıyırdım ağlamağa, bacım dişləri ilə stəkanı sıxırdı içmirdi, mamam əlindən stəkan çıxanda səhər-səhər kök duşu ilə oyanırdıq. #140400 bu entrydən də anlaşılacağı kimi bunlar atamın ideyaları idi. indi isə atam yayları ,ümumiyyətlə, yada salmır məni, sentyabrda ad günündə zəng vuranda küsmüşəm səndən deyir. artıq neçə ildi belə davam edir münasibətimiz. bu entryni də dədəmə bağladım. hadi hayırlısı.