Ermənistan müstəqil tarixində ən ciddi geosiyasi dönüşlərdən biri yaşayır. 1991-ci ildə SSRİ-dən ayrıldıqdan sonra ölkənin siyasi, iqtisadi və təhlükəsizlik sistemi uzun illər Rusiya ilə sıx bağlı qaldı. Lakin son illərdə, xüsusilə Azərbaycanın 44 günlük müharibədə qələbəsi və 2023-cü ildə Qarabağ üzərində suverenliyini tam bərpa etmədən sonra Ermənistan yalnız xarici siyasət kursuna deyil, ölkənin daxilindəki siyasi balans dəyişməyə başladı.
Bu dəyişiklik sadəcə Rusiya, yoxsa Qərb? sualından ibarət deyil. Əslində, İrəvanda daha mürəkkəb proses gedir: söhbət hakimiyyət uğrunda mübarizədən, keçmiş siyasi elitlərin təsir imkanlarının zəiflədilməsindən, oliqarxik strukturların taleyindən və Ermənistanın öz təhlükəsizlik modeli yenidən qurmaq cəhdindən gedir.
Əksinə, onlar eyni siyasi xəttin iki tərəfindədir.
Qarabağ klanından Paşinyan hakimiyyətinə
Ermənistanın müstəqillikdən sonrakı siyasi tarixində Qarabağ klanının xüsusi çəkisi olub. Robert Koçaryan və Serj Sarkisyanın hakimiyyəti dövründə Ermənistanın xarici siyasətində Moskva ilə yaxınlıq mühüm istiqamət təşkil edirdi.
Ermənistan 2015-ci ildə Avrasiya İqtisadi İttifaqına qoşuldu. Ölkənin enerji, nəqliyyat və təhlükəsizlik sistemində Rusiya ilə formalaşmış əlaqələr yalnız siyasi qərarlardan ibarət deyildi - onlarca il ərzində iqtisadi və infrastruktur asılılıqları ilə mühakimə olunmuşdur. Bu sistemdə Rusiya yalnız siyasi tərəfdaş deyildi. Moskva Ermənistanın enerji sektorunda, dəmir yollarında və iqtisadiyyatında bir sıra strateji sahələrdə ciddi mövqelər əldə etmişdir. Məhz buna görə Nikol Paşinyanın 2018-ci ildə hakimiyyətə gəlməsindən sonra başlayan dəyişiklik əvvəlcə Moskva ilə münasibətlərin tam qırılması kimi görünməsə də, zaman keçdikcə istiqamət daha aydın oldu.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
