İnsan həyatı yola və ilin fəsillərinə bənzəyir: enişli-yoxuşlu, günəşli-çiskinli. Taleyin hökmü səni haralara, hansı ağlagəlməz yerlərə aparıb çıxarır. Qələm əhlinə gəlincə burada yol və tale söz və imza ilə birləşir, yaxşı mənada bir-biri ilə kəsişir.
Karyera, vəzifə gəldi-gedərdi. Yaşayan da, yaşadan da söz və imzadır. Jurnalist dostumuz Aslan Aslanovun keçdiyi həyat və yaradıcılıq yolu bu mənada özəlliyi ilə fərqlənir.
Bəlkə də çağdaş dövrümüzdə bənzəri olmayan yoldur. Çünki başlanğıcını Cəbrayıl rayonunun kiçik bir kəndindən götürən bu yol çox uzaqlara – dünya informasiya məkanına qədər gedib çıxdı. Bu barədə bir qədər sonra.
Əvvəlcə ötən əsrin yetmişinci illərinin mətbuat aləminə ötəri nəzər salaq. O vaxt respublika miqyaslı 3-4 qəzet çıxırdı, bir neçə nəşriyyat, bir televiziya və bir xəbər agentliyi vardı. Jurnalistika fakültəsini isə hər il 75 nəfər bitirirdi (50 nəfər əyani, 25 nəfər qiyabi).
Bəziləri Bakıda qalmaq, mərkəzi mətbuata təyinat almaq üçün, necə deyərlər, özlərini oda-közə vururdular. Aslan Aslanov isə bu barədə heç düşünmürdü. Həm doğma yurda qayıtmaq, həm də valideynlərinə həyan olmaq istəyirdi.
Lakin təyinatını iri pambıqçılıq rayonlarından birinə verdilər. Hər halda evlərinə yaxın yer idi. Özü o günləri belə xatırlayır: "Universiteti bitirdikdən sonra Bakıda qalıb işləmək perspektivi məni o qədər də cəlb etmirdi.
Extract — continue reading at the source.
