Bu gün yazıçı Fəxri Uğurlunun doğum günüdür.
Kulis.az müəllifi təbrik edir və onun "Leylinin Məcnunluğu" hekayəsini təqdim edir.
Mənun hər gün obaşdan durub əl-üzünü yuyandan, nahar eləyəndən sonra anasının boksdan çıxardığı təmizlik qoxuyan geyim-kecimlə əynini təzələyib oybəsi nəyində çölə işləməyə gedirdi. Obanın arvadları örüşə gedən naxıra mal qoşurmuş kimi onun yoluna çıxıb süfrələrinin axşamdan əvvəl artıq-urtuğuyla, sür-sümüklə dolu bağlananı Məcnunun heybəsinə yüklədilər.- Yenə işə gedirsən, ay Məcnun? gülə-gülə deyirdilər.
- İşə gedirəm, - Məcnunun dodağı da qaçırdı. - Bunu bizzdən aslanlara pay apar, - bir arvad o birilərə göz basıb bağlamanı Məcnuna uzadırdı. - Payın çox olsun, xalası, - Məcnun bağlamanı alıb heybəsinə dürtəndə qayğılı-qayğılı deyirdi. - Tülkülərin, çaqqalların necədi, ay Məcnun, - bir ayrısı qıraqdan söz atırdı, - bizzdən hamısına salam söylə. - Salam göndərən sağ olsun. - Sür-sümükdən nə çıxar, ay bunu Məcnun, bir daha kəsdən-öküzdən dostlarına, doyunca bəyinlər bar, - da gedə-gedə boynunun ardıcı eşidir...
Ey, işə başlayan səhraya qan düşməmişdilər, heyvanlar, quşlar onun gətirdikləri ilə keçirdilər. Məcnun çöldə olanda aslanlar sür-sümüyə, ceyranlar ota, quşlar çörək qırıqlarına gözünün ucuyla da baxmırdı, yalnız iş günü bitənndən, Məcnun obasına dönəndən sonra onlar olduqları yadlarına düşürdü. Qabaqlar aslan ceyranın, çaqqal dovşanın içində nə olduğunu bilməkdən ötrü onu parçalayıb bənd-bənd, damar-damar, toxuma-toxuma sökürdü, ancaq yenə ovunun içindəkini tapıb dişinə keçirəmmirdi. İndi daha çox quşlar da, heyvanlar da bir bir bir bir bir baxışdan tanıyırdı; aslan ceyranı dibinəcən görürdü, çaqqal dovşanın gözündən içəridəki mənzərənin tamaşasına dururdu, qızılquş şikarının içini çölünə çevirirdi.
Beləliklə belə bir şey etməyin Məcnun onlara öyrətməmişdi öyrətməklə bunu öyrətmək mümkün deyildi. Heyvanlara, heyvanlara Məcnun necə baxırdısa, baxışından onların könlünə kölgə düşürdü, onlar da qayıdıb həm bir-birinə, həm də də Məcnuna eləcə baxırdılar. Onların gözündən baxan da Məcnunun baxışını, Məcnunun öz gözü ilə baxan da özündən baxırdı. Heyvanlar, Məcnundanların qayıdışlarını və özlərinə baxışlarını görənləri, özlərinə baxışlarını, özlərinə baxışlarını, özlərinə baxışlarını, özlərinə baxışlarını, özlərinə baxışlarını, özlərinə baxışlarını, özlərinə baxışlarını, özlərini, özlərini, özlərini, özlərini, özlərini, özlərini, özlərini və özlərini, özlərini, özlərini və özlərini, özlərini və özlərini, özlərini və özlərini, özlərini və özlərini, özlərini və özlərini, özlərini və özlərini, özlərini və özlərini, özlərini və özlərini və özlərini, özlərini və özlərini və özlərini, özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini, özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və özlərini və öz
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
