Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Gecə (00-06):5 post
Səhər (06-12):0 post
Gündüz (12-18):0 post
Axşam (18-00):0 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 568
Toplam simvol: 3,408
Orta entry uzunluğu: 682 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
ilk olaraq tengoku no tobira filmini izləsə idim daha çox sevə biləcəyim anime. youtubeda bu anime filminin səhnələrini görüb bəyənmişdim deyə həmin səhnələrin gəlməsini gözləyirdim. buna görə də əsas animeni (serial olanı) 15-16cı bölümə qədər axıcı izləmişdim. sonrası çox da axmadı və sıxıldığımdan bir qədər əlaqəsiz gəlməyə başladı. bounty hunterlıqdan spike ve viciousın bir qız üstündə qan çıxarmasına gələndə, əsasən də son 2-3 bölümün buna həsir olunduğunu görəndə biraz bağ qura bilmədim. çünki axtardığım səhnələr yox idi. deyirəm harda itib bu vincent? niyə bir türlü o bölümə gəlib çatmadım deyib sıxılmışdım. yenidən izləməliyəm. ən sevdiyim bölüm heavy metal queen olandır. musiqiləri çox gözəl idi. ümumiyyətlə cowboy bebopın musiqiləri möhtəşəmdir. intro və outro, əsas da outro, çox gözəldir. bundan əlavə ed ilə ein mənim favorite xarakterlərim idi.
tengoku no tobira filmindən bir neçə səhnə:
ed oğlan deyil, qızdır :D
albert kamyü, dostoyevski, ipə sapa yatmaz hunter s. thompson, oğuzcum atay, ismayıl şıxlı (dəli kür və sevimli müəllimimin müəllimi olmasına görə), miserable kafka, goethe - vur tut bütün klassik yazarlar. hunter çox da klassik sayılmır, amma (bax: fear and loathing in las vegas)
romanı, məncə, klassik kimi bir şeydir. filmi də izlənməlidir. (bax: lsd)
psixodelik narktokinin təsirini reala çox yaxın şəkildə əks etdirməsinə görə gözəl filmdir. kitabın yazılmasında da bilinç akışı tekniğinden istifade olunub. yəni təcrübə etdiyini birəbir şəkildə nəql edib kitabda. bu teknik ingilis dilində stream of consciousness olaraq da keçir. xatırladığıma görə virginia woolf da deniz feneri əsərində bu teknikdən istifadə etmişdir.
ürəkbulandırıcı başlıqdır. torpağını işğal etmiş ola bilər, ailə fərdini səndən daha uzaqlara, bəlkə də, boşluğa aparmış ola bilər o ermənilər, amma bu o demək deyil ki açıb hər səhər hansısa əsgərin ölümünü izləyib rahatlayasan. insanların bu qədər eqoist və kinli olmasını anlaya bilmirəm. humanizm öldü galiba. demirəm erməniləri başında gəzdir. düşmənindir onsuz sevməli deyilsən, amma həmin ölən əsgərin də bir ailəsi var, arxasınca ağlayanı var. müharibə meydanıdır, vuruşub ölüb, başa düşdük. təkcə bu qədər yüksək dərəcə nifrət bəsləməyin. bu qədər eqoist olmayın. dünya sizin və sevdiklərinizin, sevib itirdiklərinizin ətrafında dönmür. necə sənə erməni = nifrət aşılayırlarsa, onlara da eynisini edirlər. bütün erməniləri sev, tolerans göstər də demirəm. sadəcə calm down.
