Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gündüz yazarı
Pik saat: 17:00
Gecə (00-06):7 post
Səhər (06-12):1 post
Gündüz (12-18):25 post
Axşam (18-00):17 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 6,417
Toplam simvol: 38,501
Orta entry uzunluğu: 770 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
volume booster - telefonun səs səviyyəsini əvvəlkinə nisbətən 10-20% artırır. netguard - proqramların internetə çıxışını bağlayaraq megabaytlara qənaət etdirir. colorize - rəngsiz(ağ-qara) şəkilləri rəngləndirir. WTMP - telefonda kilid ekranının kodunu səhv yığdıqda yığan şəxsin neçə dəfə, nə vaxt, saat neçədə səhv etdiyini göstərir və şəklini çəkir. remini - keyfiyyətsiz, bulanıq şəkillərin keyfiyyətini artırır. -alternativi üçün:echance it parrot - telefon danışığını səsli olaraq qeyd edir. 2ndline - kanada kodu ilə saxta nömrə alaraq, sosial şəbəkələrdən istifadə imkanı yaradır. -ənənəvi versiyası üçün:textnow natureID - istənilən bir bitkinin şəklini çəkdikdə, onun haqqında ətraflı məlumat verir. diskdigger - bir neçə il qabaq silinən şəkilllər də daxil olmaqla, bəzi silinən şəkilləri geri qaytara bilir. weight scale estimator - telefonun altına kağız yerləşdirib, üzərinə əşya qoyduqda əşyanın çəkisini ölçür. Relax Rain - yuxu probleminiz varsa, proqramda olan videolar stressinizi azaldaraq yuxuya getməyinizə yardımçı olur.
islamiyyətdən çox-çox öncələr yaranmış oğuznamələr silsiləsinə aid olduğu söyləndiyi halda, içərisində nə hikmətsə dini motivlər barındıran, günümüz gəncliyinə islamın gücünü sübut edən dastan(!)
əlimə 1980 bakı nəşri dədə-qorqud dastanı keçib. və bir də 2004-də təkrar nəşr edilmiş, dərsliklərə salınmış versiyası var. salur qazanın evinin yağmalanması boyunda qazanın su ilə xəbərləşdiyi hissə;
yeni nəşrdən eyni hissə;
hm?
eyni boyda uruzun ağacla danışdığı hissə;
təkrar nəşrdə;
əsas gülünc olan da odur ki, köhnə nəşrdə namazın n'sı belə yox ikən, güncəllənmiş boyların əksəriyyətinin sonunda bir qayda olaraq "təmiz suda dəstəmaz aldılar, iki rükət namaz qıldılar, adı gözəl məhəmmədə salavat gətirdilər" yazılıb. və yenə nə hikmətdisə, namazdan sonra qollarına ilahi bir güc gəlir, kafirləri işıq sürəti ilə asıb-kəsirlər.
nə bilim, qınamaq da olmur e, əslində. dastandı axı, bəlkə də 24 il sonra dinə-imana gəlmişdir, qaribanlar da neynəsin, məcburən yeni versiyasını "dinin kölgəsində dədə qorqud" olaraq çıxarmışlardır.
az öncə eşitdiyim bu fikri səsləndirən bütün boşboğaz şəxslər üçün açılmış başlıq.
"azərbaycanda qadın olmaq" haqqında danışsam, başqa mövzulara qapı açılacağı üçün, hara gedirsən get, qadın olmağın dəyişməyən "bəsitliyini" göz önünə sərəcəm.
indi təsəvvür elə ki, qadın olaraq dünyaya gəlirsən və ortalama olaraq 9-15 il sonra nə olduğu başa salınmadığı üçün, bilmədiyin bir şeylə üzləşirsən. əslində, hələ uşaq yaşlarında ikən uşaqlıq illərin sona çatır. daima özünə nəzarət etmək məcburiyyəti yaranır, zamanla əyləncə anlayışına nisbətən uzaq düşürsən, idman dərsləri ən sevilən dərsin idisə, artıq kabusun olur. valideynin səni bu hadisəyə öncədən hazırlamış olmur deyə nəticədə qorxu, həyəcan, stress keçirərək regllə tanış olursan. ilk illərində "duyğusal dəyişikliklər" özünü çox biruzə verməsə belə, yaş artdıqca fərqi sezməyə başlayırsan. sözün həqiqi mənasında hər ay 3-5 günlük başqa birinə çevrilir, normal gündə səni əsəbləşdirməyəcək hadisələrə əsəbləşir, çox boş səbəblərdən ağlayırsan. hətta bəzən səbəb olmayanda axtarıb, tapırsan. "kirpiyim qısadı", "divar əyridi", "saatım işləmir" deyib, ağlanarmı? reglsənsə, ağlanar. hələ ki ağrılı keçirirsənsə və ağrıkəsici bir fayda eləmirsə, saatlarla müdaxilə edə bilmədiyin ağrıyla boğuşursan. bu yetəri qədər drammatik deyilmiş kimi, həmin gün çölə çıxmaq məcburiyyəti də üstünə gələndə, bəlkə də həyatının ən çətin anlarından birini yaşayırsan. həm gərginlik, həm fiziki ağrılar, qamətini əyəcək dərəcədə yorğunluq, təpədən vuran günəşlə 2 qat olan halsızlıq və duyğusal çöküntü elə bil sənə cəhənnəmdən teaser verir.
həyatında baş verən hadisələrin yaratdığı stress səbəbilə bəzən düzənsiz regllər keçirirsən. düzənsiz olmağın da ayrı stress yaradır və beləcə kısır döngüyə girirsən. ömründə sadəcə bir neçə dəfə 9 ay regl olmamaq şansın ola bilir, onun da sonunda ağrılı bir şəkildə doğuş həyata keçirməli olursan.
bu və saya bilmədiyim bir çox hadisələri uşaqlıqdan etibarən, uzun illər boyu təkrar-təkrar yaşayırsan.
ta ki menepoza girənə qədər.
1369-cu ildə şamaxıda dünyaya gələn ədib ictimai lirikanın yaradıcılarından hesab olunur. anadilli fəlsəfi şeirin ilk nümunələri nəsiminin qələminə məxsusdur. 1394-cü ildən etibarən ustadı nəiminin yolundan davam edərək hürufiliyə yönəlmiş, nəimi öldürüldükdən sonra hürufilik təliminin tanınmış simalarından birinə çevrilmişdir. bu səbəbdən yaradıcılığında nikbin gözəlləmələrdən uzaqlaşaraq, siyasi-fəlsəfi motivli əsərlər yaratmağa başlamışdır.
şairin yaradıcılığında həm təriqət, həm də dünyəvi şeirlər özünəməxsus yer tutur.
yaradıcılığı ilə bağlı qısa məlumat versək; - yalnız əruz vəznində və lirik növdə yazıb.
- əsərlərini sırf türk və fars dillərində qələmə alıb.
- qəzəl, qəsidə, rübai, müstəzad kimi bir çox şeir formasından istifadə edib.
ümumiyyətlə, bütün əsərlərində fəlsəfi fikirlərin mühüm yer tutduğunu söyləmək olar.
hürufilik təlimi əsasında irəli sürdüyü panteist ideyaları səbəbilə, ədib 1417-ci ildə hələb şəhərində edam olunub.
"Düşdü yеnə dəli könül gözlərinin хəyalinə,
Kim nə bilir bu könlümün fikri nədir, хəyali nə?"-*
əsərdəki bir "yüngülvari müqəddimə" təkcə "danabaş kəndinin əhvalatları"nın proloqu deyil, bütövlükdə cəlil məmmədquluzadə yaradıcılığının ilk sənət manifestidir. burada mirzə cəlilin realizmə sədaqəti, fərdi xarakterlər yaratmaq bacarığı, özünəməxsus mövzusu və ideyası, təbii danışığı xatırladan bədii təhkiyəsi bəyan olunur. bütövlükdə bu əsər, haqlı olaraq qeyd edildiyi kimi, "gülməli bir macəra deyil, əslində yanıqlı bir ictimai faciədir."
povestin adındakı "danabaş kəndi" ifadəsi geniş mənada ümumiləşmiş azərbaycan kəndinin, hətta eyni proseslərin yaşandığı türk müsəlman dünyası kəndlərinin bədii ifadəsidir.
mənbə: cəlil məmmədquluzadə əsərləri, ıv cilddə, ı cild, bakı-2004
belə bir şeyin varlığını öyrənəndən sonra uzun illər boyunca çox qəribsəmişdim. çoxluqla yaş faktorunun təsiri idi yəqin ki.
indilərdə isə aşırı normal qəbul eləyir, hətta rəğbət bəsləyirəm. çevrəmdə belə bir dostumun/tanışımın olmaması, bu şəxslərdən biri ilə tanışlıq yarada bilməmiş olmaq məni bir miqdar üzür.
tanışlığı qoyun qırağa e, belə biri ilə şəxsi münasibət qurmaq mənə möhtəşəm bir şey kimi gəlir. hə, elə gəlir, çünki möhtəşəmdi.
sənin yaşadıqlarını vaxtilə yaşayıb, sənin keçirdiyin hisslərə bələd olan biri olur həyatında. hansısa bir vəziyyət qarşısında ağzından tökülən "anlayıram" sözcükləri yalandan yox, həqiqətən anladığından qaynaqlanır, sənin nəyə ehtiyacın olduğunu soruşmamış bilir. qısacası, səni ən az sənin qədər tanımağı bacarır.
yəni ki, çox böyük şansdı, a yoldaşlar.
1717-ci ildə qazax mahalının qıraq salahlı kəndində anadan olub. mədrəsə təhsili alaraq ərəb, fars dillərini öyrənən şairə, dövrünün bilikli adamlarından olduğu üçün "molla" təxəllüsü verilmiş, "vaqif" təxəllüsünü isə özü seçmişdir. yaradıcılıq fəaliyyəti gənc yaşlarına təsadüf edir.
yaradıcılığı haqqında:
xalq yaradıcılığı nümunələrinin yaranıb, inkişaf etdiyi dövrdə axıcı, oynaq şeirləri ilə məşhurlaşıb.
yaradıcılığında əsas yeri məhəbbət mövzusu tutur.
vaqifin tərənnüm etdiyi məhəbbət, ondan öncəki şairlərin tərənnüm etdiyi ilahi, sufiyanə eşqdən fərqli olaraq, real məhəbbətdir. şeirlərində təsvir etdiyi azərbaycan qadınını gözəllikdə qüsursuz, kamalda yetkin görmək istədiyini bildirir.
heca vəznində yazdığı qoşmalar üstünlük təşkil etsə də, əruz vəznində qəzəl və müxəmməsləri də var.
zəngin qafiyələri, ustalıqla seçilmiş məcazlar, xalq arasında geniş istifadə olunan məsəllər vaqifin şeirlərinə xas olan xüsusiyyətlərdir.
şairin ədəbi məktəbi sadəlik, nikbinlik, xəlqilik kimi əlamətlərlə seçilən qoşmalarla bağlıdır. m.p.vaqifin yaradıcılığı üçün nikbinlik səciyyəvi olsa da, ömrünün son günlərində yazdığı "bax", görmədim" kimi şeirlərində bədbinlik motivləri aydın sezilir. sözü gedən hər iki şeirdə də zəmanəsində müşahidə etdiyi ictimai-siyasi eyiblərə etirazını bildirib.
müəllif "bax" qəzəlində dostu m.v.vidadiyə müraciət edərək baş vermiş hadisələrə diqqət verməyini istəyir, deyir:
"ibrət et Ağa Məhəmməd xandan, ey kəmtər gəda,
Ta həyatın var ikən nə şahə, xunxarə bax!"
"görmədim" müxəmməsi isə, lirikanın ən kamil nümunələrindən hesab olunur. şeirdə müxtəlif təbəqələrə məxsus insanların eyiblərinə toxunulub, onların bu vəziyyətə düşmələrinin səbəbi göstərilib.
bonus olaraq da şairin qələmindən bir məhəbbət qoşması buraxıram -*
Bir əndamı nəsrin, dodağı qönçə,
Bir qaməti gülbün yara aşiqəm.
Olsa yüz üzü gül, girməz eynimə,
Mən ancaq bir gülüzara aşiqəm.
Gecələr sübhədək eylərəm nalə,
Hərgiz düşməz könlüm özgə xəyalə.
Bir gərdəni mina, ağzı piyalə,
Bir ləhcəsi şirinkara aşiqəm.
Bir buxağı turunc, sinəsi meydan,
Bir sözü cəvahir, mirvari dəndan,
Bir maral baxışlı, kirpiyi peykan,
Bir qaşlan zülfüqara aşiqəm.
Bir güləndə ləblərindən bal axan,
Bir bəzənib sərxoş tovus tək çıxan,
Bir niqab altından pünhani baxan,
Bir əcayib xoşgöftara aşiqəm.
Vaqifəm, bədəndə canım dağılır,
Mecnun kimi xanimanım dağılır,
Görməyəndə din-imanım dağılır,
Gecə-gündüz mən didara aşiqəm.
azərbaycanın görkəmli bəstəkarları - rənglənmiş foto.
soldan sağa, oturanlar - tofiq quliyev, fikrət əmirov, məmməd qurbanov (mədəniyyət naziri), soltan hacıbəyli, süleyman ələsgərov.
ayaq üstə - azər rzayev, boris zeydman, danil danilov, midhət əhmədov.
mövzu həyatımızda iz buraxanlardırsa, mümkünlüyünə inanmadığım akt.
xatirində getdikcə bulanıqlaşması sənə unudursan hissi versə də, bəzən bir qoxu, bəzən bir təbəssüm, bəzən cılız bir səs o insanı xatırlamağına yol açar. həyatda heç kəs bənzərsiz olmadığı üçün, mütləqdir ki, unutduğunuzu zənn etdiyiniz insan(lar)ı başqalarında xatırlayacaqsınız. heç bir "unutmaq cəhdi" bu reallığı dəyişdirmir. misal: hazırda bir dostum hər güləndə, illər öncə əlaqəmi kəsdiyim, günün heç bir saatı ağlıma gəlməyən dostumu xatırlayıram. görünüşləri, tərzləri, zövqləri - heç bir şeyləri oxşar deyil, amma o gülüşü eşidən anda sözügedən şəxs qeyri-ixtiyari gözümün qabağına gəlir. mən o şəxsi normal şərtlərdə yada salırammı? yox. amma xırda bir detal onu xatırlatmağa yetirsə, demək ki, unutmamışam. təbii, xatirimdə xoş izlər buraxmadığı üçün bu xatırlama mənə xoş hisslər aşılamır. nəzərə alsaq ki, eyni şey mənim üçün ciddi dəyər kəsb edən, önəmli birini xatırlatsaydı, bu çox fövqəladə bir şey olardı.
ümumiləşdirsək, unutmaq - bəzən arzulanan, bəzən arzulanmayan hadisə olsa belə, kimin nə arzulamasından asılı olmayaraq, yaddaşınızı itirmədiyiniz sürəcə qeyri-mümkündür. -*
"Duvarda beyaz bir delik var. Ayna bu. Bir tuzak. Bu tuzağa düşeceğim, biliyorum. Düştüm işte. Aynada gri bir şey beliriyor. Yaklaşıp bakıyorum, kurtaramıyorum kendimi. Yüzümün yansısı bu. Yapacak işim olmadığı günlerde onu seyreder dururum. Gördüğüm bu yüzden, hiçbir şey anlamıyorum. Başkalarının yüzleri bir anlam taşıyor. Benimki öyle değil. Güzel mi yoksa çirkin mi, bunu bile söyleyemem. Çirkin galiba. Çünkü böyle olduğunu söylediler. Bana dokunan bu değil. Yüzüme böyle nitelikler verilebilmesine şaşıyorum aslında. Bir toprak parçasına ya da bir kayaya güzel ya da çirkin demek gibi bir şey bu."