Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gündüz yazarı
Pik saat: 17:00
Gecə (00-06):0 post
Səhər (06-12):8 post
Gündüz (12-18):10 post
Axşam (18-00):4 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 764
Toplam simvol: 4,585
Orta entry uzunluğu: 208 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
özümə deyilməsə də atama deyiləndə özümü qəribə hiss elədiyim söz. atam görünüşcə nisbətən cavan göründüyündən ona heç vaxt əmi ya dayı deyə xitab olunmurdu. 30 yaşlı insanların ona əmi deyə xitab etdiyini ilk dəfə eşidəndə çox kədərləndim. belə anlardan zəhləm gedir. boşluq hissinə də kədərə də..
bu filmin mənim üçün çox özəl və rahat yeri var. rahat.. necə ifadə edə bilərəm bilmirəm əslində. filmdəki the moon song o qədər huzur verir ki mənə. elə bil uzanmışam, kimsə saçımı sığallayır. evə yorğun qayıdanda, qatarda, avtobusda birdən pleylistdə bu mahnı gəlir, kədər qarışıq rahatlıq hiss edirəm.
evə çatıram, ukulelemdə çalıram mahnını, gözümdən bir-iki yaş axır, sonra hər şey əvvəlki halına qayıdır. the moon song
heç maarifləndirici bir şey yazmağa axtarmadım bu başlığı, qələt eləyərəm elə məqsədim olan yerdə. təzəlikcə (baxma: ikimizin yerine) kinosuna baxdım. kinonun səviyyəsini, keyfiyyətini filan qoyuram bir qırağa amma bu adamın bu yaşda belə karizmatik olması mənə çatmır da. mən aşiq oldum, sağolun
səni çox, çoox sevirəm. sənin bir gün olmayacağın fikri məni çox qorxudur. sənə nə qədər pis şeylər demiş olsam da, əsəbləşdirsəm, incitsəm də səni bəlkə də hamıdan çox mən istəyirəm. sənlə o qədər oxşayırıq ki. kaş mən sənə istedadlı olmanda da oxşasaydım. amma mən qərar verə bilməyən, hər şeydən bezən, qədir bilməz eşşəyin biriyəm. sənin də pis tərəflərin var. eqoistsən. amma gün keçdikcə səni daha yaxşı başa düşürəm. əvvəllər tək qalmaq istəməyinlə, tək nədənsə zövq almağınla məzələnirdimsə, artıq özümü tək deyilmişəm kimi hiss edirəm. həmişə sənin adını çəkəndə yaxşı sözlər eşitmişəm. ləyaqətli, vicdanlı, təmiz insan olduğun, bizi də belə yetişdirdiyin üçün çox sağol. yaxşı ki varsan.
keçən dəfə bir səfirlə görüş var idi, mən də bikarçılıqdan getmişdim görüm neyniyirlər. universitetlərdən uşaqları yığmışdılar, beynəlxalq münasibətlər, politologiya oxuyanlar əsas. ayallaaahh, hamı bir netvorkinq, səfirlə danışma dərdindəydi ki, ürəyim ağrıdı e. hamı səfirlə ingilis dilində nəsə müzakirə etməyə çalışır, özündən bəhs edir zad. nə bilime, milçəyə oxşuyurdular, kədərləndim
belə özümün də xoşuma gəlmir hər dəfə hansısa qrupdan danışanda bunu deməyim amma no landi də 12-13 yaşımdan bəri dinləyirəm. çox sevirdim də. hətta o vaxtlar səsim çatmamağına baxmayaraq dirəşmişdim bir mahnılarını coverlamağa. nəysə, indi konsertləri olacaq. pulum olmadı bilet almağa. mənim üzüm nə vaxt gülər ki