Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 3 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 813
Toplam simvol: 4,878
Orta entry uzunluğu: 542 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
takato yamamato-nun qəribə, qısa bir mangasıdır. Janrı nə olar bilmirəm. Bir yerdə erotik və qorxu deyə keçirdi. Niyəsə, içərisindəki bir line toxunmuşdu vaxtilə oxuyanda, oradan yadımda qalır həmişə.
Rəsm keyfiyyəti yaxşı olan bir linki:
https://doctormeloku.tumblr.com/post/79821208743/towards-the-darkness-takato-yamamoto/amp
"Hell of a damn grave. Wish it were mine" deyə olan məşhur dialoqun keçdiyi rəngli wes anderson filmidir. Bir az iç sızıldadır, gözəldir, rejissorun izlənməsi vacib olan işlərindəndir.
Hə, bir də bu var:
- He saved my life, you know. 30 years ago, I was knifed in a bazaar in Calcutta. He carried me to the hospital on his back.
+ Who stabbed you?
- He did. There was a price on my head, and he was a hired assassin. Stuck me right in the gut with a shiv.
(eng: anti-porno) Yaponiya istehsalı olan 2016-cı ildə çəkilmiş və sizə möhtəşəm tonlardan, gözəl görüntülərdən, bununla yanaşı da tamamilə absurd, gülünc, qəribə bir plot-dan başqa heç nə vəd etməyən soft-core roman dram filmidir. Porno filmi deməyə dilim gəlmədi çünki buna dəyəcək və bir cinsi oyanmaya təkan verəcək tək səhnəsini görmədim mən. Bu 76 dəqiqədən sizə yadigar baş roldakı ami tomite adlı aktrisanın gözəl simasıyla bədəni, bir də girişdəki musiqi qalacaq. Daha çox ikinci.
))
Keçən yay ningen shikkaku
(eng: no longer human) kitabınıı oxuduğum yapon yazıçıdır. Həyatı uzunu bir çox ağır xəstəliyi olmuşdur, amma yəqin çox istədiyindən və dəfələrlə cəhd etdiyindəndir ki, ölümü bu xəstəliklərin heç birindən gəlməyib. 1948-ci ildə özünü öldürməli olub. Ruh düşkünlüyü vaxtlarında oxunduqda adamı daha da dərinə çəkə biləcəyini fikirləşirəm. Özünə kədəri, qaranlığı adət etmiş insanlar üçün oxumaq maraqlı olacağından onlara birə-bir, amma həm də yaxşı təsir etməyəcəyindən onlara heç uymayan yazardır. "Həyatım utanclarla doludur. insan həyatının necə bir şey olduğunu təxmin belə edə bilmirəm." deyirdi.
Sadəcə ilk iki sezonunun izləməyə dəyər olduğunu oxumuşdum. Elə də etmişdim. Haqlı çıxmışdılar. ilk sezonun yeri ayrı olsa da, ikinci sezon ən gözəlidir. Qorxulu bir mühit üçün istənə biləcək hər şey var, həvəskarı olan izləyəcisi üçün qorxu tərəfdən çox doyurucudur. Dram olaraq da güclü sayılardı, musiqi seçimləri də uğurlu idi. ilk sezona baxmadan belə açılıb izlənilə bilər boş bir vaxtda. Çünki əslinə qalsa, ölmədən əvvəl izləməniz lazım olan bir şey əsla deyil, vaxtı dəyərləndirmək üçün əla bir seçimdir sadəcə.
amy adams, Patricia Clarkson və gözəl eliza scanlen-in bütün istedadlarını sərgilədikləri, inanılmaz gözəl, sirli, narahat atmosferiylə özünə bağlayan mini serial. Obrazların, əsas da Camille-nin hekayəsi mənə çox toxunmuşdu, bir çox yerdə ağrısını tam içimdə hiss etmişdim, hətta o qədər empatiya qurduğum olurdu ki, etdiyi şeyləri niyə etdiyini baxan digər hər kəsdən daha yaxşı başa düşdüyümü fikirləşmək kimi bir eqoistliyə belə bürünmüşdüm. Soundtrack-ləri həqiqətən ağılla, zövqlə seçilib. Ən çox isə "kiçik qızın zəhərləndiyi" səhnə ətrafında çalan mahnılar.
Mən yox, Henry James deyib ki, summer afternoon, summer afternoon; to me those have always been the two most beautiful words in the English language. Məncə, düz deyib.
Sanki inanc, qaranlıq güclərə sitayiş təmsili olan mövzuların üstünə çox düşərək haqqındakı onsuz da aşıb-daşan gülünc (bax: illuminati)
şaiələrini filan yaymağa, maraq yaratmağa çalışan müğənnidir. Gözəldən başqa da hər şeydir. Sirli deyin, adi deyin, qəribə deyin, amma gözəl yox. Özünün də dediyi "bad bitch" ifadəsinə tamamilə uyur. Sevimli əsla deyil. Uşaq vaxtı məni qorxudardı hətta. Bəlkə də "Frozen" mahnısına və klipinə))
Əslində, çox güclü olmasa da, yaxşı bir səsə sahib, məşhur baby voice-indən daha çoxu olan 90's baby. Mahnılarının cover-ları orijinalından gözəl olur adətən. Tam bir femme fatale imici cızdığı möhtəşəm "oops! i did it again" mahnısı ilə sümüklərimdə (sümüyümə düşür), "toxic" ilə qəlbimdə, "baby one more time" ilə də ağlımda yeri var, adı keçəndə, oradakı outfit-i ilə canlanır gözümdə. Amma stilini və heyran qoyan özgüvənini əlbəttə, bu ikonik sözlər ilə:
Oops!... I did it again
I played with your heart, got lost in the game
Oh, baby, baby
Oops!... You think I'm in love
That I'm sent from above
I'm not that innocent
Ən gözəl mahnıları üçün mənim top 5-im.
)))))Son bəyənilənlər
