uşaqlıqda alınan travmalar

brazilya serialları təzə-təzə çıxan vaxtlar idi . bizim insanlar dodaq-dodağa öpüşməyi mavi ekran vasitəsiylə məncə ilk dəfə orda görürdülər . o vaxtlar kəndə getmişdik. hələ məktəbə getmirdim . kənddə məndən 5-6 yaş (ən azı) böyük qız var idi. bir gün bu qız bizə gəlmişdi və otaqda ikimiz tək idik . qız birdən tut məni və eyniylə o braziliya seriallarındakı kimi öpməyə başla. mən evdə tək olsam belə seriallarda bu səhnəni görəndə gözlərini yuman (arada barmaqlarımın arasından baxırdım xəlvətləyib) saf uşaq olaraq şok vəziyyətində dayanmışdım . qız öpməyə davam edirdi mənsə qarşılıq vermirdim . hardasa 1 dəqiqə öpüşdükdən (daha doğrusu öpdükdən) sonra qız dayandı, özünə əl gəzdirib otaqdan çıxdı , getdi evlərinə. neçə gün "mən qız öpdüm , mən pis adamam" kimi düşüncələr beynimi yeyib dağıdırdı. özüm özlüyümdə günlərlə utandım ki , "qızı niyə öpdüm axı" (halbuki o məni öpmüşdü) , amma, indi hansısa qızla görüşəndə "qızı niyə öpmədim" axı deyə utanıram .

siçanlar və insanlar

oxuduğum ən əjdahalardandı . xəyalpərəst insanların özünü tapacağı , kasıb həyatın çətinliklərini göstərən əsərdi .əsərdə təsvirlər o qədər səlist , aydın və içdəndir ki , adam kitabı oxuyanda özünü filmə baxırmış kimi hiss edir . bütün əsər boyu hərfləri deyil sanki aktyorları izləyirsən . azərbaycanca təcrüməsi də yaxşı edilən kitablardandı . kitab bir az da mənə elcernon üçün gülləri xatırladır . hər halda lennie və çarli obrazlarındakı oxşarlıqlarla bağlıdı . əsər çox qısadı . heç kitab oxumuyan insanlara bir yolla oxutdurmağa başlatsaz həmin adamı bir kitab qurduna çevirə biləcək təsir gücünə malikdir amma .