sombrero taxmış orta yaşlı kişi mariachi sədaları altında bir yandan maracaları sallayır, bir yandan tavadakı faxitosu atıb tutaraq ağzından alov püskürdür.
Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 27 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 26,743
Toplam simvol: 160,456
Orta entry uzunluğu: 518 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.4 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
sombrero taxmış orta yaşlı kişi mariachi sədaları altında bir yandan maracaları sallayır, bir yandan tavadakı faxitosu atıb tutaraq ağzından alov püskürdür.
сука блят
sevgi, dəyər vermə, güvən və s. kimi insani keyfiyyətləri itirmişəm. insanlar haqqında yersiz fikirlər yürüdürəm və onların haqqına girdiyimi bilirəm. insanları özümdən aciz, şərəfsiz və hər an məni öz xeyirlərinə istifadə edəcək potensiala sahib məxluqlar kimi görməyə başladım. belə biri deyildim. bütün bunlar bəlkədə yaşananlardan sonra formalaşdı. doğrudu hər nə qədər pis xüsusiyyət olsa da, yaxşı tərəfləri çoxdu. hardasa gözümə sataşan cümlə yadıma düşdü. səhv etmirəmsə, belə yazılmışdı: "hiss etdiklərim pis idi, amma heç vaxt məni yanıltmadı."
bayaq ev telefonunun şunurundan dartıb sındırdı. pulqabımla telefonum əlindəydi. bank kartlarımıda çıxarıb oynadırdı. bəli bu odur
insanlar çoxu əslində bir-birini sevməz. aralarında yaşanan sevgi deyildir. sadəcə onlarda axtardığını, onun xeyrinə/leyhinə olanı sevərlər. özlərini sevərlər belə də deyə bilərik. öz zövqlərini təmin etmək, məqsədlərinə çatmaq üçün qarşısındakını vasitə olaraq işlədərlər. insan ruhu eqoistdi. avtomatik olaraq sadəcə özünün yaşamasını, həzz almasını və keyfiyyətli həyat sürməsini təmin etmək üçün hər cür yola əl ata bilər və bunu gözəl bir şey olaraq göstərmək üçün "xoş" isimlər qoya bilər. təmənnasız olaraq sizi sevənlərdə var əlbət. ancaq istisnalar, kaideyi bozmaz.
özünə güvəni, inamı olmayan insandır. hələdə zəncirlərini qırıb istəklərinə addımlamağa qorxan insandır. eləcə də bir çox şeydən məhrum qalacaq, gələcəkdə etmədiklərinə görə peşman olacaq, limitlərini aşmadığı hər ana lənət oxuyacaq insandır. insan nədən şübhə edirsə etsin, özündən heç vaxt şübhə edə bilməz. öz varlığından, gücündən, potensialından və duyğularından.. buna görədə özünüzə güvənin və aşılmaz limitləri aşın!
(baxma: clubber lang )
(baxma: ivan drago )
heç şübhəsiz bu iki personaja nifrət etmişdim
kapşonlu hamam xalatı geyinəndə avtomatik assasinə çevrilirəm
nədir təəccüblənmək görəsən? tüklərimizin biz-biz olub, bədənimizin altından üstünə doğru axan elektrik axınını ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər bəlkədə. yaxud heç gözləmədiyim bir hadisəyə olan reaksiyada ola bilər. bir şeyləri xatırlayıb duyğu qarışımını yaşamaqda eləcə. təəccüblənməyin yaxşısı və pisi də var məncə. xoş hadisəyə olan təəccüblənmə reaksiyası daha yumşaq olur. mənfi mövzulu olan hadisəyə təəccüblənmək başdan ayağa insanı sarsır. hətta əsl təəccüblənmək məncə budur. bəlkə də təəccüblənməyin tərifi-gözlənilməyən, arzu edilməyən hər hansısa şeyə verilən dərin, bir o qədər də tərkibində birdən çox hissə yer vermiş reaksiya toplusudur
deməli bir dəfə atam məni mətbəxə çağırdı ki, bəs gəl bura görüm. məndə dedim nə olub görəsən. sifəti əməlli başlı ciddi ifadə almışdı. əlində siqaret paçkasını göstərir deyirki bəs burdan bir siqaret əksikdi. məndə donub qalmışam. sən demə bu vaxta kimi boş yerə "mən çəkirəm indi ata bilmirəm siz bulaşmayın" demirmiş. dənəsinə kimi sayırmış. məndə ki siqaretin tüstüsündən ürəyi bulanan adamam işim zadım yoxdu siqaretlə. amma di gəl ki bir dənəsi əksik gəlir. tutdurub ki sən çəkirsən gizlicə. bir az keçmişdi üstündən ata getdi tualetə. nə görsə yaxşıdı. xala oğlu damağında siqaret, içərisi tüstü duman. mən bilmirəm xalaoğlunun gizli siqaret çəkməyinə təəccüblənim, ya xalaoğlunun atamdan siqaret fırlatmağına. məni güldürən də budu ki, xala oğlu deyirki dişim ağrıyır ona görə çəkirəm. heçnə yox ortada mən gedəcəkdim az qalsın
etiraf edirəm ki, içimdə birdən çox şəxsiyyəti daşıyıram. ya da elə zənn edirəm. bir saat bundan əvvəl qərar verdiyim şeyi/hiss etdiklərimi hal hazırda inkar edir, sanki bunları edən mən deyiləmmişəm kimi görməzdən gəlirəm. artıq real olan mən hansıdır deyə şübhəyə düşürəm.
insan bilmədiyi, tanış olmadığı şeydən qorxar və çəkinər. bu olduqca təbii haldır. ölüm qorxusu deyə bir şey məndə yoxdur. çünki ən başa- məni yaradanın təkrar parçası olacaq şəkildə ona birləşəcəyimə inanıram. hər nə şəkildə olursa olsun. istəyimə nail olmaq üçün bir yoldur sadəcə ölüm. eləcədə bəziləri üçündə. amma əsas qorxduğum ümidlərimin, inancımın ölməsidir. bu olmadıqdan sonra heç nəyin mənası qalmaz..
əziz sözlük. bu gün dostumu əsgər yola saldım. ailəsiylə birgə voynkomata yola düşdük. ortalıqda sadəcə səssizlik və durğunluq var idi. atası kiçik zarafatlarla ortamı yumşaltmaq istəsədə, anasının göz yaşları hər şeyi ifadə edirdi. yalnız hiss edirəm. düşüncə tərzimiz zidd idi, amma zarafat anlayışımız bir. üzümü güldürən nadir insanlardan biriydi. "hər şeyimi sənə miras buraxdım" deyərək maşına əyləşib gözdən itdi. uğurlar diləyirəm əsgər. vətənə xidmətdə güclü ol
məndə bundan əlavə sutkalıq depressiya var ki, o daha pisdi
arxada çalan həzin musiqiylə birgə şərab içən qıvrım bığlı kişi boyat uzun çörəkdən yeyir
o vaxt kasedlər var idi qara rəngdə dörbucaq qalın formada bilən olar. onun içindəki qara lentləri söküb bütün bədənimə dolayıb özümü venom zənn edirdim. qohum əqrəbanın içində tullanıb düşürdüm lent zad atırdım sağa sola. güclü fantaziyam olubmuş. sadəcə oğlanlar var şərait yoxdu
indi yazacaqlarım bu zibildən qalıcı qurtulma yolu yox, həmin anda bağırsaq atıqlarınızdan qurtulmaq üçün yoldu. gücənməklə sadəcə özünüzə zərər vermiş olarsınız. nəfəs alıb vermə taktikası deyilir. burnunuzdan dərin nəfəs alıb, ağzınızdan buraxdınız tam o anda qarın əzələnizi yavaş-yavaş sıxmaq lazımdır. lakin nəfəs alış verişiniz sürətli olmalıdır. bağırsaqlar gücə düşmədən həmin anda rahatlığa qovuşa bilərsiniz. hamilə qadının doğum anındakı "nəfəs al, nəfəs ver" şeyinə oxşadı lap. gülməli görünür nə yazdım ala mən) amma 100% işə yarayır
karen armstrong- history of god
oxunmağa dəyər bir şeydi. "tanrı" kəlməsinin əsrlər boyunca hansı mənalara gəldiyini və ona olan baxış bucağınızı dəyişəcək
bitmək bilməyən suallarıyla qarışıq bir dünyadır fəlsəfə. bir yerdə oxumuşdum: "fəlsəfə insanlığın özünü dərk şüurudur" insanın özünü, kainatı, ümumiyyətlə ətrafda var olan hər şeyi sorğulamağa vadar edir. bir o qədərdə şübhələr yaradır. bəziləri onu elmdən daha artıq, bəziləriysə lazımsız bir şey kimi dəyərləndirir. lakin mənim ən sevdiyim məşğuliyyətdir. dinə, tanrıya olan baxış bucağımı tamamilə dəyişdi, inancımın sütunlarını bərkitdi. doğrudur gecələr boyunca beynimi yandırdı suallarla, düşüncələrlə. durmadan yeni suallar, sorğulamalar və fikirlər. necə olursa olsun bitmək bilmir. yeni yeni düşüncə tərzlərinə, fikir sahiblərinin zehninə səyahət üçün imkanlar yaradır. hərdən çox üstün olduğumu hiss etdirir, amma hərdən də elə olur ki, bu böyük yaradılışda adi bir toz parçasından fərqsiz olduğumu xatırladır. beyin gimnastikası da deyə bilərik. kimliyindən asılı olmayaraq fəlsəfəyə yaxın olan insanlarada xüsusi hörmətim və simpatiyam var
Son bəyənilənlər