yazarların 17 yaşlarındakı hallarına deyəcəkləri

yaxşı ki, özünü öldürmədin.

qızların kiçik döş kompleksi

məncə qızların çoxu sinələrinin kiçik olmasını istəyər. pilləkan düşəndə ağrımasın, avtobusda sıxışmasın, ağırdı deyə bel ağrımasın, top geyiniləndə abırsız durmasın, öz razmerindən 1, arada hətta 2 razmer böyük üst geyim almaq məcburiyyəti olmasın deyə. onsuz hamilə olanda böyüyür da bu bəxtəvər balası, nəyə lazımdı kiçik olmasının dərdi? camaatın gözü üstünüzdə olmaqdansa, doska kimi gəzmək daha yaxşıdı.

sözaltı etiraf

bəzi şeyləri özümə belə etiraf etməkdən çəkinirəm.

yazarların xəyalları

xoşbəxt olanda ağlımın bir ucunda bunun bitəcəyini və ya özümü çox rahat hiss etməyim deyə beynimin pis anları xatırlatmasını hiss etməmək.

fikir

dərinə gedəndə ağlımı, diqqət etməyəndə isə nəfəsimi itirdirən şey.

türklərin sevilməyən cəhətləri

qızların evliliyi həyatlarında qazandıqları ən böyük nailiyyət kimi göstərmələri. sevilməyən cəhət deyil əslində, adamın yazığı gəlir. cehiz qoymaq üçün ayrıca otaqları var imiş. hələ bunları göstərmək üçün veriliş də hazırlayıblar. bizdə də belə şeylər olurmu, bilmirəm. qınamıram, fərqli toplumların fərqli dəyərləri ola bilər.

siqaret

o qədər ehtiyacım var ki sənə bu dəqiqə.

inquşetiya deyəndə ağıla gələnlər

qurbağa (lyaquşka sözünə çox oxşayır)

ingiltərə deyəndə ağıla gələnlər

(bax: union jack)

qəribə təsadüflər

1999-da kocaelidə olimpik buz meydançası quruldu, üstündən çox az zaman sonra mərmərə zəlzələsi baş verəndə oranı yay istisində bədən qoymağa yer olmama səbəbi ilə morqa çevirmişdilər.

yazarların ən pis pərt olduğu an

yadıma sala bilmirəmsə, xoşbəxt adam sayılıram?

ayrılan sevgiliyə deyiləcək cümlə

mənə qayıdıb "sənə qarşı nəsə başqa şey hiss edirəm, amma səni sevmirəm" demişdi bəxtəvərin balası. hər halda daha yaxşı cümlə ilə ayrılacaqlar sizdən, üzülməyin.

crimson peak

mən nə izlədim indi... kinonun ən maraqlı yeri tom hiddleston-un soyunduğu səhnə idi.

verilməsi istənilməyən adamı əsəbiləşdirən suallar

saçını niyə bu qədər qısa kəsirsən, depressiyadasan/nəyin var? məndən xoşbəxt adam yoxdu dünyada, nə əlaqə? lap narahatçılığım olsa da, deyən döyləm.

yunanıstan deyəndə ağıla gələnlər

avropanın ərköyün övladı. deqradasiyanın üzüdür bu ölkə. bir vaxtlar nə qədər zirvədə olubsa da, diblərə elə düşüb ki, illərdi çıxammır. müharibə vaxtı ermənistan bayrağını qaldıran ilk ölkələrdən idi. indiki yunanlar grekdi, ellinlikdən heç nə qalmayıb. çox heyif.
edit: grek adını yunanlara qədim romalılar qoyub, kölə deməkdir.
edit 2: yanlış anlaşılmasın, sənət və mədəniyyətlərinə heyranam, dərsini alıram unikdə, onlara respect. sadəcə qədim yunanıstan ilə indiki yunanıstan 2 fərqli toplumdu.

rus dili bilməməyin dözülməz ağırlığı

əvvəl fikirləşirdim özüm özümə ki, ali təhsilimi türkiyədə alacaqdımsa, nəyə lazım idi mənə bu rus sektor... amma indi camaatın çəkdiyini görüb günümə şükür edirəm.

yazarların ruh halı

uşaqlıqda hər kəsin üzünə maraqla baxıb 'insanlar necə gözəldirlər' düşündüyüm zamanlar var imiş... indi isə heç kimi görməmək üçün gözlərimi nədənsə gizlədirəm. dünyanın ən yaraşıqlı oğlanı da qoysalar qabağıma, diqqətimi qram belə çəkməz. niyə belə olduq, gözəlliyin qiymətimi itdi, yoxsa biz öz soyumuzdan bu qədər bezmişik, bilmirəm. ya da artıq hamı daxili gözəllik axtarır. özümü də inandırsam son dediyimə, lap əla olar.

pul kisəsində saxlanan qəribə şeylər

qəribə əşya sayılmaz, amma iç cibinə böyük qırmızı ürək sticker-i qoymuşam, arxasında sevgilimin adı yazılıb-* çox aşko-kuşko adam oluram belə mövzulara gələndə.

sözaltı günlük

günümün belə başlamasından şikayətçi deyiləm, amma bruh. nə çirkin görsənir. məmədən iyrəndim.
https://i.imgur.com/kGmEzeQ.png

intihar

sözlük yazarlarının üzərinə ən çox düşündükləri mövzu ola bilər.