Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 27 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 26,743
Toplam simvol: 160,456
Orta entry uzunluğu: 518 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.4 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
etiraf edirəm ki, bəzən dozanı aşacaq dərəcədə qısqanıram. bu qısqanclıq bir çox şeyə qarşı olsa da, şəxsi münasibətlərimdə zaman-zaman problem yaradıb. maraqlıdır ki, bunu insanlara dedikdə məni geridüşüncəli, mağara adamı olaraq adlandırırlar. qısqanclığı bir xəstəlik olaraq adlandırırlar. amma məncə qısqanclıq olduqca normal bir haldır, hətta olmalı bir şeydir.
ibtidai məktəbi yeni bitirmişdim. yay tətili gəlmişdi, quşlar tullanır, böcəklər cəh-cəh vururdu.(bizdə sərçələr uçmurdu tullanırdı ancaq, böcəklərdə daha çox səs çıxarırdı) həyat mənim üçün gözəl idi. və ən əsası atam mənə söz verdiyi kimi noutbuk almışdı. eyni anda internet deyilən şeylə ilk dəfə tanış olacaqdım. ancaq iş elə gətirdi ki, kənddən kimsə rəhmətə getdi. mən xaric bütün ev xalqı toplanıb kəndə yola düşdü. mənimdə o vaxtlar qədim canlılara, dinozavrlara çox böyük marağım var idi ensiklopediya zad oxuyurdum. həyatımda dinozavrlara verdiyim sevgini heç nəyə verməmişəm. evdə tək idim. həyəcanla noutubuku açdım girdim googleyə. baxıram dinozavr videolarına, şəkillərinə. kitabdakılardan qat-qat daha çox həzz verirdi. amma birdən necə oldusa qəribə bir sayta daxil olmuşdum. qızın önündə kişi cinsi orqanını gördükdə tüklərim biz-biz oldu. 2-3 dəqiqə baxışdım ekranla. hadisənin şokunu saatlarla yaşamağa başladım. necə olurdu axı? niyə bir orqan digərinə daxil olur? bu iyrənc ağ maye nə üçündü axı? bir saytdan digər sayta qorxaraq daxil olurdum. həqiqəti görmək ağrı vericiydi. həftələr boyunca rəngim ağarmışdı, iştahım küsmüşdü. həyat artıq real üzünü göstərmişdi. qızlar fərqli görünürdü artıq, uşaqların hardan gəldiyi ortaya çıxmışdı. artıq güllər çiçəklər yox idi. kinolardakı kişilərin çılpaq qadınlara olan heyranlığın səbəbi məlum idi. beynimdəki bir çox düyün açılmışdı. özümün dünyaya necə gəldiyini düşündükcə diksinib qusmaq istəyirdim. axı həyat niyə beləydi?! bəs biz qızları maç elədikdə uşaq əmələ gəlmirdimi?!
bəzi "yazarların" yazdıqlarına baxdıqda həqiqətən niyə kişilərin intihar etdikləri ortaya çıxır. adəmi cənnətdən qovduranda həvva idi)
qadınlarda ürəyin sol sinənin içində yerləşdiyini düşünürdüm
yüksək iq'ə sahib olan dr. zomboss öz zombi ordusuna bizim evimizin müxtəlif tərəflərinə hücum etməyi əmr edir. səbəb isə çox sadədir: beynimizi yemək istəyir. onlarla mübarizə aparmaqda bizə başında tas, nitqində problem olan (böyük ehtimal zombilərindən aldığı zərbəyə görə) crazy dave adlı bir kişi kömək edir. o tofaş şahinin baqacını açıb ordan bizə müxtəlif xüsusiyyətlərə sahib olan sehrli bitkilərin toxumlarını satır. biz isə onları yetişdirərək zombilərindən qorunmaq üçün istifadə edirik. ancaq iş göründüyü qədər sadə deyil. əsas ana bitki olan günəbaxan bitkisi eynilə göy üzündən yağan kimi günəş xallarını istehsal etməklə bizə digər bitkiləri əkməyə şərait yaradır. hücum edən əsas bitkilərdən biri olan peashooter'i əkdikdə zombilərə yaşıl noxud tüpürür və onları öldürür. lakin zombilər əl çəkmirlər hər keçən gün bizimlə birlikdə daha da güclənib yeni bitkilərimizə qarşı immunitet yaradırlar. gecə, gündüz, hovuz, evin damı demədən hücuma davam edirlər. və bir gün dr. zomboss şəxsən özü gecə vaxtı evin damına çıxıb ixtirası olan zombot'u istifadə edərək döyüşə başlayır. sonda məğlub olur və ağ bayraq qaldıraraq təslim olur. amma bütün bu olanlara baxmayaraq həyasız kimi yenə də öz zombilərini üstümüzə göndərməyə davam edir. iş o həddə gəlir çatır ki, survival endless adlı mod açılır: zombilər durmadan 7/24 üstümüzə div zombi sürüsüylə birgə hücum edirlər. qarğıdalı roketləri artıq taqətdən düşüb, qarpız katapultlar durmadan işləyirlər. amma yenə də zombi sürüsünün ardı arası kəsilmir. beləcə bitkilər və zombilər arasındakı əzəli düşmənçilik yaranır və əbədiyyən davam edir
axirət qiyamət günündən sonra olacaq sonsuz, əbədi yeni bir həyatdır. insanlar yenidən öz bədənlərində oyanaraq sorğulanacaq, cənnətə yaxud cəhənnəmə dəstə-dəstə girəcəkdir. bir növ matrix kimi düşünə bilərik. zənn edilənin əksinə axirət dünyasına keçid olduqda hər hansısa xüsusi bir forma və ya boyuta keçmirik. nəticədə cənnətdə və cəhənnəmdə yaşanılacaqlar indiki insan bədəninin toxunub hiss edə bildiyi, dada bildiyi hadisələrdi. bəzi dəyişikliklər, əlavələr olsa belə yenədə insanın cismi olaraq dada biləcəyi bir aləm olaraq düşünürəm axirəti. insanların öldükdən sonra yenidən dirilib bu yeni həyata giriş etməsi bəziləri üçün məntiqsiz və gülməli gəlir. axirətin varlığını elmi olaraq sübut etmək onsuzda mümkün deyil, çünki təcrübə ediləcək bir şey deyil. amma bir anlıq düşündükdə insanın doğulmazdan əvvəl bir heç olduğunu - "ölü" olduğunu düşünsək, bu olduqca ağlabatandır. insan hələ ana bətnində ikən heç bir şeydən xəbəri olmur, lazımi şeyləri ana bədəni onun üçün təmin edir və dünyaya gətirir. sonra yavaş-yavaş insan yaşa dolduqca öz varlığının fərqinə varır, inkişaf edir. insan şüurunun bu prosesdə əmələ gəlməyi isə böyük ehtimalla əbəs yerə deyil. sonra insan yaşa dolur və ölür. adi bir insanın "heçlikdən" yaranıb zamanla inkişaf edib yenidən "heçliyə" qovuşması həqiqətən qəribədir. eynilə də axirət dünyasına giriş belə olacaqdır. nəticədə insan da daxil olmaqla varlıq deyilən şey fərqli fazalarda yaradılır və müxtəlif formalara qovuşur, beləcə proses təkrarlanır. heç şübhəsiz bu ardıcıllıq/qanunauyğunluq müəyyən bir məqsədə xidmət edir və bütün bu sistemi düzüb qoşan o "zehin" istəsə qaydaları dəyişib varlığı fərqli cür formada yenidən yaradıb təqdim edə bilər. ehtimallar sonsuzdur
xalaoğlu hər dəfə bizdə qalmağa gələndə gecənin bir aləmi yuxuda danışır. məndə həmin anda ona suallar verirəm. o da çalışdığı qədər cavablandırır. çalışıram metafizik aləmdən bir xəbər alım görüm orda nə var nə yox?
qorxunun bir neçə növü olmasına baxmayaraq bu qorxu digərlərinə nisbətən aşılmaz deyilə biləcək səviyyədədir. səbəb isə qorxu dediyimiz şey əsasən bilmədiyimiz, tanış olmayan, ümumiyyətlə bilinməz bir şeyə qarşı olan müdafiə reaksiyasıdır. ətrafımızı bürüyən bu kainatın nəhəngliyini və sonsuzluğunu düşündükcə insan nə qədər aciz və yalnız olduğunu anlayır, heyranlığını və qorxusunu gizləyə bilmir. bu möhtəşəm kainatda bir heçlik parçasından ibarət olması ona heyrətamiz gəlir. hər nə qədər günü-gündən kainat haqqında olan bilgilərimiz artsa da, yenə də o bilinməz olaraq qalır. çünki hələ də kəşf olunmamış tonla sirr var. biz durmadan çalışıb bir-bir sirrləri gün üzünə çıxarmağa çalışsaq belə, bu nəhəng kainat öz bilinməzliyiylə bizləri udub yox edir. insanoğlunun təbiətinə uyğun olaraq öz-özünə suallar verir, düşünür və təxəyyülünü işə salaraq özünü daha çox qorxudacaq fikirlər istehsal edir. bizdən daha üstün olan canlıların varlığı, onların bizim haqqında olan fikirləri və münasibətləri. insan dahada irəliyə gedərək öz-özünü məhv edir. özündən üstün və bilinməz olan şeylər onun zehnini aşar və böyük bir qorxu yaradar. bizim kainatı analiz edə bildiyimiz hissəsi olduğu kimi, ümumiyyətlə haqqında məlumatımızın olmadığı hissələridə var və bu uzandıqca uzanır. kozmik qorxu da burda işə düşür. çünki kainatın görünməyən hissələrində nələrin baş verdiyini bilmirik. kim bilir bəlkədə bir növ simulyasiyanın içərisindəyik, yaxud bizdən üstün yaşam formlarının daxilində parazit kimi yaşayırıq. bu suallara cavab tapa bilməsək də, tək bildiyimiz bu xaos dolu aləmdə insanların aşa bilməyəcəyi üstün "şeylər" var və bizim onlar haqqında məlumat əldə etməyimiz psixologiyamıza güclü zərbə vura, hətta ölümcül ola bilər
kənddən bir dostum var 18 yaşındadı. yaxınlarda yaşıdı sinif yoldaşını qaçırdı, toyları oldu köçdülər bakıya. nə deyə bilərəm, tanrı bir ömür boyu xoşbəxt etsin bütün gənclərimizi
8 km bazarı. sonsuz ehtimallar, keyfiyyətli/keyfiyyətsiz mallar, iyrənc qoxulu pendirlər və daha çoxu. hələ o meyvə tərəvəz qoxusunu içimə çəkdikdə yenidən doğuluram eləbil. o nar soku satılan yeri var göyərçinlər turbalarla qan ağlayırlar eləbil o ləzzət edir. balıq şouda var orda taxtanın üstündə şıllaq atıb üstümü isladırdılar, adrenalin dolu anlar idi. o vaxt bel əti satırdılar dadlı idi həmişə alırdım. heyif indi qiymətini qaldırdılar
dinlədiyim hər hansısa bir musiqi müəyyən bir hadisələr ardıcıllığını, baş verənləri özünə daxil edir. musiqini dinlədiyim dövrdə baş verənlər, həmin musiqini indi dinlədikdə bir-bir gözümün önündən keçir, hətta detallarına qədər. musiqi dinləmək mənim üçün tarixçəyə çevrilib sadəcə. əvvəllər motivasiya və zövq verirdi, amma indi olmur. buna görə də məcbur qalıb yeni musiqi axtarışına çıxmalı oluram, onları təkrar dinləyə bilmirəm. çünki keçmiş çox ağrıdır...
həyətimizin ortasında dayanıb qalmışdım. möhkəm külək əsirdi. külək çox qorxuducu idi. hər hansısa bir fəsil deyildi. eləcə durmadan tufan qopurdu. ətraf solğun və boş görünürdü. nar, tut ağaclarımızın budaqları sağa sola dartınaraq sanki isyan edirdi. göy üzü boz rəng almış, yarılmışdı. dilim tutulmuşdu, danışa bilmirdim. ailəm və insanlar yox idi. çox kədərlənmişdim. hamı yoxa çıxmışdı. hərkəs tərk etmişdi məni, yalnız qalmışdım. eyni anda səmadan ilahi bir səs ya da azan səsi eşidilirdi. qiyamət qopmağa başlamışdı, dünyanın sonu idi. ilahi yarğılama günü gəlib çatmışdı və mən tonla günaha necə cavab verəcəyimi bilmirdim. artıq tanrıdan qaçış yox idi, onunla baş başa qalmışdım. yuxudan oyandıqda yastıq islanmışdı və qorxmuşdum. indi belə yuxunu gözümün önünə gətirdikdə tüklərim biz-biz olur
seni kim israf ediyor? ben her zerrene muhtaçken
mənə güclü ilham verən peyğəmbər. bu insan sırf tanrının sözü gerçəkləşsin deyə bir çox şeyə göz yumdu, işgəncələrə dözdü və həyatını heçə saydı. hər nə qədər xristianlar "isa bizim günahlarımızı təmizləmək üçün öldü" desə də, məncə o böyük bir dərs vermək istəmişdi. insan tanrı qarşısında heçdir, eləcədə tanrıyla birdi. tanrının sözü yerinə yetsin deyə ona itaət etmək və tanrının padşahlığına sahib olmaq. dərindən düşündükdə, isa həqiqətən ilahi levelin möhtəşəm bir nümunəsidir
məndə bunun əvəzinə telefonu əlimdən alıb özü oynayan gamer ata modeli var
pastaların tanrısı
qoyduğum əşyanı yerində tapa bilməmək
stomatoloqun çürük dişi drellə deşərkən ağızdan sıçrayan diş parçaçıqlarının dadını almaqla bərabər gələn ütülmüş toyuq qoxusunu hiss etmək
mümkün ehtimalların artıq mövcudluğunu itirməsi, yeni çıxış yollarının var olmaması, ümidin yaranmasına/məhv olmasına aparan yol
ələ dətdülü
Son bəyənilənlər
