Bugün istirahət günüm idi. Günorta yatıb durandan sonra evdə tək olduğum üçün şəhərə çıxım dedim. Getdim 28 mallda oturdum, yemək yeyib qalxdım ayağa. Eləyəcək başqa heç nə yox idi. Yemək yeyə-yeyə baxıram, hamının sevgilisi var, hamı əylənir, keyiflər yerindədir. O boyda 28 mallda bir mən mal kimi …
Çiynimdə anamın tabutu maşına tərəf getdiyim andır heç şübhəsiz. O xırda 30 saniyəlik yolda mən anladım ki bundan sonra heç nə əvvəlki kimi deyil, mən təkəm, tamamilə tək, əvvəlki kimi nə pox qaynatsam da məni sevəcək mənə dəyər verəcək birisi yoxdur, olmayacaq da.
bu gün kinoteatr üçün bilet alırdım, yer seçməyə çatanda cüt-cüt dolmuş yerlərin yanında öz yerimi tək görəndə yalnızlığımı hiss elədim. bilirəm, sadəcə sıralama elə görünmüş ola bilər ancaq ən çox yalnız hiss elədiyim anlardan biri oldu mənim üçün. az qala bir əsrin dörddə biri qədər yaşamışam həmi…
ayqa, səndən zəng gəlib. nolmuşdu? Səhvən mi zəng etmisən? - yox, sadəcə danışmaq üçün + nə danışaq? - bilmirəm. Elə belə bu dialoqlar sayı kəsilmədən davam edər (bax: yalnızlığın ən çox anlaşıldığı dialoqlar)
tək yaşayırsınızsa xəstələndiyiniz andır. Yataqdan çıxmağa, qalxıb su içməyə, yemək yeməyə, dərman almağa hal olmur. qızdırma, boğazağrısı, halsızlığın verdiyi fiziki ağrı üzərinə yalnızlığın mənəvi ağrısı, ağırlığı çökür. Dodağın susuzluqdan çatlasa da səslənməyə kimsə olmur. onda anlayırsan necə y…