bir gül ilə bahar gələr


75   0   0   0
bir gül ilə bahar gələr 7.nəsil yazar
reytinq xalı: 208
karma xalı:-76
entry sayı:75
izləyənlər:5
sifariş sayı:0

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| lövhə/blog
Özümü bir balkondan aşağı daha rahat buraxaram bir insana buraxmaqdansa. Elə çox qorxuram insandan.

yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər Bilirsən sən, balaca şəhərin adamlarının
Ümidləri böyük olur
Hər kəsi eyni taleh gözləyir, hə?
Hamı çəkib gedir.
Sonda adama qalan bircə ölüm olur.
Təsəlli necə də bərbad bir xülya...
Bircə sən demədin, "döz, bu da keçər"
Gözlərindən oxunur, sən bilirsən ki:
Bizim halımız Vətəndən də betər...
Biz doğmalardan uzaqda
Saçlarını zamanın tumarladıqları
Biz, ürəyi parça-parça ayaqüstə
Hər içkidə səbəbsiz darıxan
Boşluqla baxışan və
"Bir gün"-lərə uşaq kimi inanan...

"Hərkəs"-li şəhərin heç kəsləri..

• Əli Xəyyam.
zamanla dəyişmək "Zamanın turşusunun insanın kimyəvi tərkibini dəyişməsi" bu ifadəni dəfələrlə klassiklərin qələmindən oxumağım bu entryni yazmağıma səbəb oldu... əvvəlcə baxırıq Sartre'a...

"Həmin vaxtdan dəyişmişəm. Sonra məni deformasiya eləyən şəffaf qını hansı turşuların yediyini, zorakılıqla necə, harda rastlaşdığımı, öz eybəcərliyimi gördüyümü, məni özümün ziddimə müntəzəm olaraq, fikirləşməyə məcbur eləyən -o dərəcədə ziddimə ki, öz mühakimələrim nə qədər güclü narahat eləyirdisə, onun həqiqiliyi məndən ötrü o qədər açıq-aşkar idi – səbəblərin hansı olduğunu danışıram. Qismət illüziyası dağılıb gedirdi; əzablar, günahların təmizlənməsi – hər şey dağıldı, ucaltdığım binadan yalnız xarabalıqlar qaldı."

Jan Pol Sartre - "Sözlər"

Yeniyetməlikdən başlayaraq bizi əhatə edən, zamanla dağılıb, parçalanan "qın" haqqında Susanna Tamaronun fikirlərini bir öncəki entrymdə qeyd eləmişdim. (Bax) Sartreda da buna rastlayırıq. Gələk Remarka...


"Hətta sonrakı illərimizdə gəncliyimizi geri qaytarmaq istəsək də , bacarmırıq, zira zamanın turşusu bizi artıq dəyişdirmiş olur və kimyəvi tərkib də həminki olmur; bunun üçün möcüzə baş verməlidir."

Remark - Lissabon gecələri.

Zamanla insan xarakterindəki dəyişikliklərin yaranması bir illuziyadır ya qanunauyğunluq? Mütləq bir şəkildə hər insanda baş verirmi bu dəyişim? Ya ancaq düşünən, sorğulayan, ya da "başına iş gələn" insanlardamı üzə çıxır? Düşünmürəm ki, bir entrydə bu suallar tam əhatə oluna bilsin ancaq bir balaca cəhd edəcəm.

Xarakter insan şəxsiyyətinin davamlı xüsusiyyətləridir. Xarakter anadangəlmə mövcud olmur və irsi faktorların təsiri ilə formalaşmır. Xarakter sosial mühitin təsiri ilə formalaşır. Xarakterin bəzən ata anaya bənzəmə səbəbi irsiyyət deyil, uşaq ailədə doğulub, ailənin, doğulduğu mühitin normalarını mənimsəyir, ailə üzvlərini özünə nümunə götürür buna görə də insanda ailəyə bənzər xarakterik xüsusiyyətlər yaranır. Məsələn, yeni doğulmuş çinli körpəni doğma ailəsi yox, rus bir ailə böyütsə uşaq rusca danışar. Eləcə də uşaq bir rus kimi böyüyər və genlər yalnız fiziki cəhətdən özünü göstərər. Qısası xarakterin formalaşmasında aparıcı rolu sosial amillər oynayır.

Milyonlarla qar dənəciyi içərisindən necə ki, bir-birinin eyni olan yoxdur, necə ki, ağacdakı hər yarpaq digərlərindən tamamilə fərqlidir insanlar da bu cür fərqlənir. Dünyada nə qədər insan varsa o qədər barmaq izi o qədər xarakter mövcuddur. Bu heyrətamizdir. Nəysə qayıdaq məsələmizə;
Xarakterin dörd əsas göstəricisi var:

1. insanın özünə münasibətini ifadə edən xüsusiyyətlər; lovğalıq, özgüvənsizlik və s.

2. insanın əşyalara münasibətini ifadə edən xüsusiyyətlər; pintiklik, səliqəlilik və s.

3. insanın əməyə münasibətini ifadə edən xüsusiyyətlər;
işgüzarlıq, tənbəllik və s.

4. Dördüncü və bir çox hallarda "qırılma nöqtəsi" olan insanın başqa insanlara münasibətini ifadə edən xüsusiyyətlər; mehribanlıq, kobudluq, vecsizlik və s.

insanlar bəzən özünün, çox vaxt isə başqalarının xarakterindən narazı olur və onu dəyişməyə çalışır. (Mənasızdır) bu mümkündürmü?
Əlbəttə. insanın xarakterini dəyişmək üçün yuxarıda qeyd etdiyim dörd münasibəti dəyişmək lazımdır. Bu deyildiyi kimi asan bir şey deyil. Kimisə dəyişməyə çalışmaq isə başlı- başına zaman israfıdır. insanları olduğu kimi qəbullanmaq və zamanın ixtiyarına buraxmaq lazımdır. Çünki "zamanın turşusu" təcrübə adı altında öz işini görür. Və insanlar öz təcrübələrinə müvafiq olaraq dəyişir. Bəzən çox pozitiv, gülərüz olaraq yadda qalan qrup yoldaşımızı illər sonra görəndə üzündəki laqeyd, vecsiz ifadə zamanın ona necə davrandığını bizə göstərir. Bəzənsə hər zaman məsafəli, kobud olaraq xatırladığımız köhnə müəllimimizin bizi yolda görəndə səmimiyyətlə qucaqlaması öz sözünü deyir. Zamanın turşusu kimyəvi tərkibimizi həqiqətən dəyişir. illər öncə yazdığın entryni necə gülərək oxuyursansa indi, bugünkü yazıların da sabah baxanda çox avam görünə bilər.

Qeyd: bu entryni yazıb, silmişdim. Tanış gəlmiş ola bilər, üz vurmuruq.
fairy 1890- cı ildə irqçiliyi göstərən reklam hazırlatmış marka.
Reklamda ağdərili uşaq qaradərili uşağa "niyə anan səni fairy ilə yumur?" Deyir.
Bu da https://i.imgur.com/Gyk5Q8z.png
nobelə namizəd göstərilən ilk azərbaycanlı şair Rza bərəhani.

Rza bərəhani güney azərbaycanda doğulub, ilk təhsilini, ali təhsilini də burada alıb. Rza Bərəhani hazırda Kanadada mühacir həyatı yaşayır. Toronto universitetinin professorudur.
Nobel mükafatına namizəd göstərilən ilk azərbaycanlı şair olmasına baxmayaraq bir çoxumuz onu tanımır, adını eşitmirik. Rza bərəhani öz ana dilinə türk dilinə olan sevgisinə, fars dilini bilməməsinə görə çox cəzalar alıb. Bunlardan biri də məktəbdə yazdığı divar qəzetini türkçə yazdığı üçün mürəkkəbini yalamasıdır.

Şair özü hadisəni belə təsvir edir: "Müdir müavini bizdən türk dilində soruşdu: “Türk dilində olan bu qəzeti kim yazıb divara yapışdırıb?”. 11-12 yaşım var idi. Mən qabağa çıxdım. Müavin mənə türkcə dedi: “Məgər deməmişdim ki, türkcə yazmayın?”. Dedim: “Bəli, deyibsiniz”. Yenə türkcə soruşdu: “Bəs niyə yazıbsan?”. Cavab verdim: “Mən farsca bilmirəm”. O, qəzeti yerə atdı. Sonra boynumun kökündən tutub, başımı aşağı əydi. Türkcəmizdə mənə dedi: “Yala buraxdığın bu qəzeti”. Mən o qəzetin hamısını əvvəldən axıra qədər boyalarınadək yaladım, necə deyərlər hərfləri mənə yedirtdilər…”.

Şair deyir ki:
- Bu şəhərdə bir inni-cinni bilmirdi ki,
Eşq-fəda olmaqdır, fəda olmaq da eşq.
mehmet pişkin Adam videoda başdan sona sussa yenə bir şey ifadə etmiş olardı. Baxışları, soyuqqanlılığı, ölməyi istəməyi, mən hətta deyərdim psixologiyası zəif izləyənlərə də ölümü istətməsi çox qəribə təsir edir. Bunun anlıq bir qərar olmadığını çox bariz hiss etdirir. Amma bugün məni təsirləndirən şey vəsiyyətinin yerinə yetirilməməsidir. Necə ola bilər bu cür açıq aşkar izah edir, ad da çəkib yaxınlarına vəsiyyət edir amma dinləmirlər. izləməyənlər üçün deyim, vəsiyyətində basdırılmaq istəmədiyini, tibb üçün kadavra kimi istifadə edilməsini ya lap balıqlara atılmasını istəyir. Amma basdırılır. Burdan da az çox niyə bu qərarı aldığını görürük. Bu insanın öləndən sonra belə son istəyinə hörmət edilmirsə, yaşarkən fikirlərinə və istəklərinə necə yanaşıldığı düşündürür.
yazarların başına gələn maraqlı hadisələr Cavan bir nəzarətçimiz var idi hər imtahan, ya adi günlərdə harda qarşılaşsaq subaylığını vurğulayırdı. Nəysə məndə subniminal mesajı alıram amma gülüb keçirəm. Maraqlı adam idi elə bil zaman maşınıyla gətiriblər günümüzə. Üstü başı,parlaq kostyumları, rəngli jiletləri, üzükləri, uzun saçları görən kimi diqqəti çəkirdi.

Bir dəfə bufetdəyəm, gecikdiyim üçün dərsə almamışdılar. Bu da ordadı. ikimiz də acıq və sadəcə bir stol boşdur. Təklif elədi ki, bir oturaq. Oturduq. Ətrafda dönən, mənim görmədiyim maraqlı şeyləri, gizli dataları mənlə bölüşürdü. Tipi kimi söhbəti də yormurdu adamın. Belə otur, saatlarla dinlə. amma əsla durub da sevgili olacağım, ya özəl birşey yaşaya biləcəyim biri deyildi. Nəysə bir dəfə imtahanda oturanda gəldi yanıma. imtahan da təzə başlayıb stress tavan. Dedi ki: "bu imtahanı keçmək istəyərsiz?" Güldüm, başımı yellətdim. Nişan barmağından üzüyü çıxartdı. Dedim ki, vəssalam də işə düşdüm. Beynimdə min dənə şey fikirləşirəm görən ilk kim çəkəcək bizi, kameranı hardan tutacaqlar- üzümü ona görə gizlədib, ayıbdı atam imtahanda bilir. Axşam "xxx universitetində evlənmə təklifi" deyə afişa olunmaq istəmirəm. Görən necə yox deyim ki, sınmasın? Ağlımda min dənə sual bir anda fırlanır başımı qaldırıb üzünə baxmıram ki, bəlkə gedər. Əyildi üzüyü imtahan vərəqimə çəkdi üç dəfə. "Müqəddəs yerdən gətirmişəm, sizə uğur gətirəcək" dedi. Zalım oğlu, qəlb krizi keçirtdirdi. Tam- yaxşı sovuşduq- deyə düşünürdüm ki, "barmağınıza taxsanız bütün imtahanlardan keçmiş olacaqsız hihihi, həyat imtahanından da" deyib ikinci sancını yaşatdı. Nəysə şok qarışıq gülümsədim ki: "sağ olun bəs lazım deyil zad" uzaqlaşdı.
Yanımdakı qız "bacııı, başuva dönüm bu sənnən nə istəyir?" Deməsinə də mal mal gülümsəyib imtahana davam elədim. imtahan imtahan olalı belə stress yaşatmamışdı mənə. Hələ düşünün könlüm olan adam ola, mən də biraz huşdan olam, axrın eşitməmiş duram tullanam ki "hə hə hə" oy düşmən başına, yaşamadan utandım.
azərbaycanda pedofiliya potensialı Avropa, iran, mars venera fərqi yoxdur.
Pedofiliya xəstəlikdir, bu mundarlar dünyanın hər yerində var. Heç bir əxlaqi dəyərlə, xalqın adəti ənənəsiylə bağlanmamalıdır. Nə dəxli axı?

Azərbaycanda kifayət qədər çox sayda pedofil var, öz qızını, öz bacısını zorlayan biqeyrət kişiciklər, bunu bilib gizlədən anacıqlar n qədərdir.
Universitetdə oxuyarkən müəlliməmiz vasitəsiylə uşaq evlərindəki uşaqlardan pedofiliyadan zərər görmüş, illərlə zorlanmış qızlarla tanışmışdıq. Öz atası, dayısı, qardaşı alçaq toxumunda nə qədər qohumu varsa zorlamışdı uşaqları. Amma üstü ört basdır edilir. Bunlar medyada paylaşılmır, tvdə verilmir, netdə yayılmır.
Xəbəri görən "eh, üf" "vah vah" deyib keçir gedir. Heç kim heç nə etmir. Adi bir hal kimi yedirilir. Susduqca artır, artdıqca artır.
Nəyinsə qarşısını almaq, kökünü kəsmək susmaqla olmur. Avropanın təsiri, amerikanın əmriylə olmur. Səsimizi çıxarmaqla olur. Gördüyümüz şeyə susmaqla, qonum qonşu nə deyərlə olmur. Ailəmiz dağılmasınla olmur.
Özü də oxusanız bizim dildə yoxdur təbii ki. Digər dillərdə bunun haqqında yazılan kitablarda elə şeylər görəcəksiniz ki, özünüzdən belə iyrənəcəksiniz. Atanızın ananızın üzünə iki gün düz əməlli baxa bilməyəcəksiz.

Qızını zorlayan pedofilin sözüylə bağlayıram: "yetişdirdiyiniz ağacın meyvəsini ilk siz yeməzsiniz?"

Son olaraq onu da deyim ki, ensestlə pedofiliyanı ayırd edə bilmək lazımdır. ensest ailə içi cinsi münasibətləri göstərir hansı ki, bu adamlar həm öz uşaqları həm də yetkin biri ilə cinsi münasibətdən zövq ala bilər. pedofillər isə yalnız uşaqlarla.. nəysə Yazdıqlarım ensest kimi göründü amma bizim ölkədə ən çox buna rastlanır bir də müəllimlər tərəfindən zorlanma hallarına. Hamısının üstü basıdırılır. Olan qızlara olur, bəzən balaca oğlanlara da...
kaş olmasa, kaş oldurmasaq...
solaxay olmaq Bizim təhsildə qətiyyən qəbul edilməyən, uşaq üçün mənfi hesab edilən şey.
Anası əvvəldən qaşığı sağ əldə tutmağa məcbur edir. ibtidai sinif müəllimi qələmi sağ əllə tutmağı öyrədir, uşaq hər dəfə sola keçirəndə uşağın başına qapaz keçirir.
Çünki müəllimin müəllimi ona sağ əllə yazmağı öyrədib, o da nəsillər boyu uşağın komfortunu, bədəninin tələblərini heçə sayıb sağ əllə yazan şagirdlər yetişdirəcək. Afərin, siz həqiqətən əsl müəllimsiniz. Bütün şagirdləriniz sağ əllə yazır. Amma bu uşağın xətti çox pisdir, yazı yazanda diqqətini başqa heç nəyə bölə bilmir, sizin danışdıqlarınızı eşitmir və qavramır. Amma qətiyyən düşünməyin ki, solaxay uşağı sağ əllə yazdırıb onu keyitmisiniz. Yox, əziz müəllim, siz əsl dahisiniz. Sadəcə bu uşaq solaxaydı, onnan bir şey olan da deyil.
(istisna müəllimlərimiz də var, onları öpürük).
sırtıq qonşu modeli yaxınlıqda yaşayan, özünə dəxli olmayan hər şeyə qarışan, ailə məsələləri ilə bağlı suallar verən, soruşmadan məsləhət verən, evin qızına ər, oğluna evlənməli ailə qızı tapan, bütün yeniliklərdən xəbərdar olan və xəbərdar edən şaiə tanrıçası.

-sən nə oxuyurdun bala?
- xxx
-hııı indi nə olassan qutaranda?
- yxyxyx
-həə heşnə olmaz bala, qız uşağına əsas diplomdu, pullusuna gedərsən özü saxlıyajax.

Sən də qəşəng udqunursan, ürəyindən keçənləri demiyib, kor peşman yoluna davam edirsən. Niyə demirsən ürəyindən keçənləri? Çünki dəyməz, dəy- məz. Çünki onun idealogiyası budu, qız doğular (doğulmasa yaxşıdı, amma day işdi də oldu ki doğulsa) böyüyər və gözünü açmamış "yaxşı" bir ailəyə verilər, bərk-bərk də təmbehlənər ki: "bax a bu evdən gəlinliklə çıxdın, kəfənlə qayıdarsan". içinə zibil! Bunlara heçnə başa sala bilməzsən, bunlar və bunların yetişdirdikləri, lap sənin yaşıdın belə olsa "ərə getmək"dən elə formada danışır ki, deyə bilmirsən "ay bədbəxt ərə getmək necə olur? Ər evi nədir?". Ər evindən qürbət, ata evindən vətən kimi danışırlar bunlar. 22 yaşında qız mənə deyir ki "filankəsin aldığı qız.." aldığı qız nədir? Qız almaq necə olur? Armuddu bu alırsan?


Bu sırtıq qonşuların əsas xüsusiyyətlərindən biri də söz arası bonus olaraq sizə məsləhətlər verirlər. O gün biri deyir ki:
-sən məktəbi (unini nəzərdə tutur güya) qutardın?
-hə.
-yəqin tay gedərsən vaxtıdı hm?(gülür)
-yox, təhsilə davam edəcəm.
-neynirsən başını xarab eliyib? Əşi Oxuyub başınızı xarab eləmiyin.

Baş üstə! Gör a "oxuyub başınızı xarab eləmiyin". Əziz yazarlar, səmimi deyim bu məsləhəti sizinlə bölüşmədən davam edə bilməzdim. Görün, götürün. Bax a, oxuyub başınızı xarab eləməyin!!!
ey həyat sən nə qəribəsən Deməli, millət, bu mahnının yazılmasının maraqlı bir hekayəsi var. Amma mənbə tapmadım. Ona görə dəqiq ad göstərə bilmirəm. şairin oğlu yemək süfrəsində oturanda fikirli-fikirli baxır və "ey həyat sən nə qəribəsən" deyir. Şairə də bu söz ləzzət eləyir durur gedir başqa şairin yanına ki, bəs bundan qəşəng mahnı sözü olar. Beləliklə, o mahnının sözləri yazılır. Dəqiq mənbəni entryni editləyib göstərəcəm.
doğum günü Mənim üçün 9 avqust olan gündür.
Doğum günləri məndə uşaqlıqdan fərqli təəssüratlar yaradır. Doğum günümdə çox duyğusal, həyəcanlı oluram. Ta 00.dan 23.59 a kimi. Şam üfürəndə də həmişə niyyət tutmağı unuduram. Yenə unutdum.
Bugün 21 oldum, sözlük!
2020 ə 20 yaşında girmişdim, bu il başıma gələnlər illərin əməyini yerə vurdu. Sıfırdan başlamaq üçün də dayanıb 21 i gözləməliydim. Gəlib çatdı...
Geridə qalan 20 yaş mənə həyat təcrübəsi qazandıran ən önəmli yaşım idi. Həmişə 21 dən qorxmuşam, sanki 21 də hadisələr durub mənim gəlməyimi gözləyir kimi hiss etmişəm. Amma 21 in ilk günü yəni bugün o qədər gözəl idi ki hər şey deyəsən 21 belə davam etsə sevinərəm. Belə davam edərsənmi 21? Hə de. Buna ehtiyacım var...
yeni yasamal "Ətçilər" adlandırılan hissəsində yaşamışam bir müddət. Şəxsi qənaətimi yazacam.

1. Mərkəzə uzaqdır, şəxsi maşını olmayan adam üçün yolları əziyyətdir. Çünki avtobuslarda və yaxın metrolarda hədsiz sıxlıq olur.
2. Havası çox qəşəngdir. Şəhərdən ora gedəndə adama ləzzət eləyir (bəzən zibil, tüstü qoxuları ola bilir).
3. Hər yerdə olduğu kimi burda da insanlar ətrafı zibilləyir, zibil qutularının yanından keçməli deyil.
4. Addımbaşı moyka və qəssablar var. Moykalar çox narahat yerlərdə yerləşir. Yol kənarlarında, səkilərin bir qismini tutur. istənilən yol- keçəndə islanmaq qarantiyalıdır.
5. Mərkəzi yerlərdən fərqli olaraq gecələr ulduzlar çox gözəl görünür (mərkəzdə işıqlardan ulduza baxılmır).
6. Səssiz olub, olmaması məhəllədən asılıdır. Bizimki səs küylü idi.
7. Qonşuluq mədəniyyətinin saxlandığı yerlərdir.Mənim əvvəllər yaşadığım məhəllələrində gürcüstan azərbaycanlıları çoxluq təşkil edirdi. Onlar da yaxşı adamlar idi.

Ev alarkən yaxınlıqda market, bazarın olmasına diqqət edin, çünki Yeni yasamalda ya marketin yanındasan, ya da allah nə verdiysə yeri qulum, yeri...
z nəsli Pedaqogikanın əsas gerçəyi odur ki, təlim, təhsil və tərbiyə elə fəaliyyətdir ki, onun nəticəsini, fəaliyyət məhsulunun keyfiyyətini indi yox, illər sonra bilirsən.
illər sonra- indi yetişən nəslin cəmiyyətdə çoxluq təşkil etdiyi, cəmiyyətə fəal təsir etdiyi illərdə görünəcək o nəslin inkişaf səviyyəsi və xüsusiyyətləri.
istənilən nəslin içərisində hər tip insan tapa bilərik. Buna görə boş-boş bütün nəsli elə ya belə formada damğalamaq olmaz. Yaşayaq, görək.
sözlük yazarlarının özünü sübut etmə istəyi Keçən dəfə sözlük haqqında rəyləri oxuyanda timidusun illər öncə verdiyi müsahibə qarşıma çıxdı. Düşünürəm ki, ordakı bir suala verilən cavab hardasa bu başlıq üçün də keçərlidir:

"-Sizin barənizdə “heç nəyi bacarmayıb hər şeyi pisləyənlər” deyirlər...


- Pisləmək deməzdim. Tənqid deyərdim. Bu ikisi arasındakı nüansı görməyi bacarmaq lazımdır. Təəssüf ki, Azərbaycan təfəkküründə tənqid hələ də öz yerini tapa bilməyib, tənqidə qarşı bir senzura var. Sözlükdə isə yazarlar özlərini cəmiyyətin bu təfəkküründən təcrid edib, olmaq istədikləri dünyaya keçərək tənqidlərini edirlər.


Heç nəyi bacarmayanlar hissəsinə gəldikdə, bununla razılaşmazdım. Hətta aramızda necə güclü gənclərin olduqlarını öyrənsələr, təəccüblənərdilər deyərdim. Aramızda gənc tələbələr, magistrlar, doktorantlar və təhsili başa vurub işləyən həkimlər, mühəndislər, vəkillər, ədəbiyyatçılar, ssenaristlər var. Məncə “heç nəyi bacarmayanlar” demək bir az ədalətsiz olardı. Sadəcə anonim olaraq yazdıqları üçün əsl kimlikləri arxa plandadır, yazdıqları sarkastik, yumor dolu tənqidləri ön planda olduğu üçün belə fikir yaranır".


Və bir də insanlar uşaqlıqdan özünü sübut etməyə çalışır. Hələ balaca olanda heçmi ananızın əlindən qaşığı alıb "özüm" yeyəcəm deməmisiniz? Ayaqqabılarınızı özünüz geyinməyə çalışıb, səhv geyinəndə təkidlə yenə özünüz düzəltməyə çalışmamısınız?
insan hələ balacalıqdan özünün təklikdə, müstəqil olaraq varlığını və bacarma gücünün olmasını isbat etməyə çalışır. Bəzən heç kəsə yox, elə özünə. Elə özümüzə isbat etmək istəyirik ki, biz bacararıq. Yəni özünü tanımağa çalışmaq, öz fikir və düşüncələrinin önəmsəndiyini görmək, tərəziyə qoymaq bunlar həqiqətənmi tənqid olunacaq şeylərdir? hətta yaxın çevrəsində qınanan, fikirləri qəribsənən insanlar sosial şəbəkələrdə öz həmfikirlərini tapa bilirlər. Bəli, bəlkə kimsə olduğu mühit üçün "mental dəyərlərə" zidd, soyuq, məsafəli biri kimi qəbul edilir, amma burda bir çoxlarımız tərəfindən fikirləri bəyənilir. Həqiqətənmi biz o insanın fikirlərini bölüşməsini, öz içindəki məninə özünü sübut etməsini qınamalıyıq?
Ümumiyyətlə, özünü kiməsə isbat etməyə çalışan insanların şüuraltında bu isbatı məcburi qılan səbəblər yatır. Nə vaxtsa atasından eşitdiyi "bir işə yaramırsan" , müəlliminin dediyi "səndən heç çoban da olmayacaq" kimi sözlər o insanı özünüsübuta məcbur edir.

-mən sizdən fərqliyəm buna görə bəyənmirsiz.
-siz fikirlərimi anlamırsınız amma baxın mənim entryim bugün 5 fav alıb.
Bu və bu kimi uşaqca özünü ovutmaları da insanlara çox görməyin. Çoxları bunları açıq-açıq özünə deməsə də şüuraltında yatan bu özünütətmin ideyalarıdır. Nəysə belə yenə qatqarışıq.
yaradıcı satıcılar "Göy alın göynən gedin" deyənini görmüşəm, bonus olaraq "küsənləri barışdıran, sevənləri qovuşduran pomidor" görmüşəm. Qızıl suyundan təzəcə çıxan qızıl əhmədi almasını demirəm hələ.
Amma səmimi deyim balaca şeyləri satmaq üçün kreativ şüarlar tapan adamlar diqqətimi çəkir. Dəfələrlə olub ki, sırf satıcının mizahına görə qayıdıb nəysə almışam ondan. Səmimiyyət- o şəhər xaosun içində axtarmadığımız, amma tapanda sevindiyimiz şeydir. Və onu hiss edəndə istər istəməz biganə qalmaq olmur.
ingiliscə danışarkən buraxılan quşlar Deməli unidə ingilis dili dərsi keçirdik, intermediate səviyyənin imtahanını qəşəng verib 98 balla çıxmışam. Türk dostumla gedirik mola balımı qeyd eləməkçün qonaqlıq qoyub boynuma.

Nəysə getdik birinci marketə girdik. Satıcı yaxınlaşıb üzümə şrekin pişiyi kimi baxır:
-xanım, kömək edə bilərsiz?
-əlbəttə (düşmüşəm arxasınca)
Getdik iki turist durub əllərində yuyucu toz. Satıcı dedi ki, mən sizə deyim siz başa salın ki, necə istifadə etməlidir. Razılaşdım, çünki özümü sındırmaq istəmirəm. Amma ürəyimdə də bilirəm ki, mən ancaq "yazılı ingiliscə" bilirəm. Çünki bizim sistemdə speakingi öyrətmirlər axı. Nəysə satıcıya dedim göndər gəlsin. Evi tikilmiş nə desə yaxşıdı?!
- bundan bir damcı "pısqırtsın" , biraz gözləsin əlində yusun.
Necə gülməyim gəlir, ingilis dilin bilmirsən yaxşı, "pısqırtsın" nədi? özümü saxladım, birtəhər turistə başa saldım. Amma son anda "hand'nən wash" deməsəydim kaş...
Xoşbəxtlikdən satıcıyla, dostum heç nə bilmirdilər deyə üzümə vuran olmadı. Amma özüm aldım da payımı. Deməli 11 il məktəbdə keç, unidə keç, o boyda balla yazılı imtahan ver, gəl axırda bir cümləni deyə bilmə. O anda mənə kağız versələr o izahı səhvsiz yazardım amma deyəndə belə biabrçılıq oldu. Təhsili tənqidə keçmədən entryni bitirirəm. Speaking öyrənin dostlar, grammardən əlimiz boş qalır.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20