lənətə gəlmiş zənci


287   1   1   0
9.nəsil yazar
entry: 287
reytinq: 1,406
karma: 359
izləyən: 12
oxunma: 141,162
sifariş sayı: 5





Among thousands of comrades and ten thousand enemies, only you made me forget my dream.


ürəyə yatan iran musiqiləri

"Jane maryam" və yaxud "nazanine maryam" ürəyə yatan yox məhz ürəyə oturan fars mahnısıdır. Rəvayətə görə xomeyni rejimi dövründə sabah edam ediləcək əsgər tərəfindən öz qızına ithafən yazılmışdır. Mahnıda əkinçilik motivləri olduğu üçün, sadə bir işçi tərəfindən də yazıldığı güman edilə bilər.
Coverlar çoxdur, hər birini dinləmişəm mohammad nourinin səsləndirdiyi versiyası daha populyar olsa da, mən sara naeini tərəfindən səsləndirilən mahnını daha çox bəyənirəm. Dərdsiz insanı dərd sahibi edər, birdən-birə örüş yeri yanmış kəndli kimi oturub qalarsan. Sözlərinin mənası öyrənilərək dinlənilsə daha çox təsir edəcək.

(youtube: )

rammstein

zeit ilə geri dönüş edən əjdahalar. Bu gün də angst parçasının klibi yayımlanıb. Həmişəki kimi, deyəcək söz yoxdu.

mükəmməl oyun musiqiləri

Şübhəsiz ən gözəl oyun musiqisi the last of usa aiddi.
Assasin's creed'lər isə qəribə bir şəkildə, kopyala-yapışdır oyunlar olmasına baxmayaraq, çox gözəl musiqilərə sahib olur.

bir qadından seks təklifi almaq

Bu insanları başa düşmürəm, niyə bunu özlərinə dərd edirlər, məsələn mən, hər dəfə naməhrəm saytlara girəndə, aşağıda, bir nəfərdən də olsa, o formada təklif alıram.
(Xxx sizinle buluşmak istiyor).

ermənilər

Alçaq bir millətdir vəssəlam... məsələ 30 il əvvəl görülməmiş bir vəhşiliklə, bariz azərbaycan torpağı olan əraziləri zorla zəbt etmələri deyil sadəcə, məsələ bir günahın, nə günahı amk, bir cinayətin, insanlıq eyibinin ört basdır edilməsidir. hələ də "qarabağa ədalət" deyiləndə, bunun nə anlama gəldiyini anlamayan andavallar var, məsələ torpağı geri qaytarmaq deyil, məsələ bu vəhşiliyin cəzasız qalmasıdır, bunu anlamaq niyə bu qədər çətindir. Təsəvvür et ki, bir qrup qolu zorlu adam, gəlib sənin evinə girir, anana-bacına təcavüz edir, atanın başını kəsib atır, olmazın işgəncələr görürsən, evini də əlindən alırlar, qarşılığında isə həmin adamlara mükafat verilir, "xalq qəhrəmanı" adını alırlar və yəqin ki, ömürlərinin sonuna qədər kef içində yaşayırlar. Tək arqumentləri isə, " bu ev babamın babasının olub". Nə hiss edərdin? Bax budur əsl ədalətsizlik.
Mənim erməni xalqı ilə bir problemim yoxdur, ancaq "insan" adına layiq olmayan mundarları müdafiə edən, onlara haqq qazandıran, həmçinin mükafatlandıran, onlarla oturan, duran, salam verən hər kəslə problemim var. Hansı ki, həmin məxluqlar, 10 yaşında da, 50 yaşında da olsam hər baxanda, səsini hər eşidəndə tüklərimi biz-biz edən, vəhşilikləri törədiblər. Yəni necə bir manyak, ruh xəstəsi olasan ki, bunları psixi pozuntu keçirmədən edə biləsən, sonrasında rahat yerində yata biləsən, sinənə vurub, "mən qəhrəmanam" deyə biləsən.
Halal olsun rus xalqına, çıxdılar, həbs olunmaq bahasına, "ukraynaya azadlıq" istədilər. Çox da düz elədilər, çünki insandılar, dövlətlərinin nə etdiklərini anlayırlar və bunu istəmirlər. Bu gijdıllaxlarsa, öz barmaqlarına tikan batan kimi hay həşir salar, ancaq öz yedikləri poxların üstünü örtərlər, bir "üzr" belə istəməyi özlərinə sığışdırmazlar. Yəni indiki erməni balaları da, elə babaları kimi gijdıllaxdı. Ona görə də, mənim əsas da 2-ci qarabağ müharibəsində peyda olan "sözdə humanistlər"dən sadəcə zəhləm gedir.
Amma burada Dediyim "biz də onlara eyni işgəncələri verək" deyil, hansı ki, erməni əsgərinin başını kəsən azərbaycanlının həbs olunması üçün hamımız yekdil olmuşduq. Çünki belə olan halda, ədaləti sağlamırsan, sadəcə sən də vəhşiliyə ortaq olursan, onlardan bir fərqin qalmır. Şəxsən mənim dövlətim belə bir insanlıq cinayətini törətmiş olsa, xalqım da oturub gözünü döyüb baxsaydı, tüpürərdim, o millətə də, o dövlətə də, o hakimiyyətə də. Bax bunu edə bilən erməniyə can qurbandı. Qalanını sikdir elə getsin...

kevin macleod

Youtube videolarının, podcast'lərin intro, outro və ya background'da istifadə olunan musiqilərinin bəlkə də, 90 faizini yaradan şəxsdir. Hər youtube istifadəçisi onun bəstələdiyi mahnılardan heç olmasa birini belə olsa, mütləq dinləmişdir. Mən kompyuterdə hər hansı bir iş görərkən arxa fonda mütləq horror/thriller story tərzi podcast dinləyirəm, istifadə olunan musiqilər diqqətimi cəlb etdiyi üçün mentioned hissəsindən baxıb bu şəxsin adını görəndə, onu biraz araşdırmaq qərarına gəldim, bəlkə də milyonlarla soundtrack deyə biləcəyimiz əsərin yaradıcısı olub da, bu qədər arxa planda qalması isə məni çox təəccübləndirdi.

Ən gözəl tərəfi isə, musiqinin mənbəyi göstərildiyi təqdirdə, hər kəs bu soundtracklərdən pulsuz istifadə edə bilər.

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

sünbülzadə vəhbi

Osmanlı dövründə yaşamış (1718-1809), ı əbdülhəmid və ııı səlimin vaxtında, onlar üçün yazdığı mədhiyyələrlə məhşurlaşmış saray şairidir. Həmçinin osmanlı dövlətində müxtəlif inzibati vəzifələr tutmuşdur.

Amma onu əsas məhşurlaşdıran, rəvayətə görə, ııı səlimlə arasında olan bir dialoqdan sonra yazdığı "mükafat" şeiridir. Sultan şairə elə bir şeir yazmasını tapşırır ki, şeirin birinci misrasında onu öldürtmək, ikinci misrasında isə əksinə mükafatlandırmaq istəsin. Əgər bacararsa, mükafat alacaq, yox yarıtmazsa, onda kəlləsi alınacaqdır. Tapşırığı alandan sonra, rəvayətə görə, sultana bu məzmunda bir şeir yazmışdır. Şeiri orijinal dilində, osmanlı türkcəsi ilə paylaşıram :

azm-i hamam edelim sürtüştürem ben sana
kise ile sabunu, rahat etsin cism-ü can.

lal-ü şarap içirem ve ıslatıp geçirem
parmağına yüzüğü, hatem-i zer drahşan.

eyil eyil sokayım iki tutam azmıdır?
lale ile sümbülü kakülüne nevcivan.

diz çökerek önüne ılık ılık akıtam,
bir gümüş ibrik ile destine ab-i revan.

salınarak giderken arkandan ben sokayım,
ard eteğin beline, olmasın çamur aman.

kulaklarından tutam, dibine kadar sokam,
sahtiyenden çizmeyi, olasın yola revan.

öyle bir sokayım ki kalmasın dışarda hiç
düşmanın bağrına hançerimi nagıhan.

herkese vermektesin bir de bana versene,
avuç avuç altını, olsun kulun şaduman.

eğer arzu edersen ben ağzına vereyim,
yeter ki sen kulundan lokum iste her zaman.

sen her zaman gelesin, ben vehbi'ye veresin,
esselamun aleyküm ve aleykümesselam.

regular show vs adventure time

Hər ikisi də, bir vaxtlar həvəslə izlədiyim, guilty pleasure'ım deyə biləcəyim çizgi filmlərdir. Əgər ilk sezonları nəzərə alıb cavab verməli olsaydım, heç düşünmədən regular show deyərdim. Zənnimcə, vaxt keçdikcə hər iki çizgi film də öz dünyasını daha da ciddiyə almağa və o absurdluqdan çıxmağa çalışdı. Məncə, bu regular showda alınmadı, yəni ilk sezonlarla, son sezonları qarşılaşdıranda fərq bariz görünür. Çizgi filmin keyfiyyətindəki düşüş aşkardır. Digər tərəfdən adventure time bu formulu hekayəyə çox gözəl yedirə bildi. Paralel dünyalar, kosmik səyahətlər, time travelling, tanrı bənzəri varlıqların işlənməsi, hekayədəki rolları (lich və cosmic owl kimi nə qədər möhtəşəm obraz var a kişi) və s. Çox dərin mövzulara girdilər. Öz yaratdıqları dünyanın absurdluğunu belə, ciddi bir hekayəyə oturtdular. Əvvəlki sezonlarda sadəcə gülüş obyekti olması üçün var olduğunu düşündüyümüz obrazların (misal üçün ice king) demək olar ki, hər biri üçün, film olsa 2 saat oturub izləyəcəyim backstorylər yazdılar. Finn və jackin keçmişlərini araşdırmaq üçün çıxdığı səyahət, həyatlarını kökündən dəyişəcək olan sonrakı hadisələr, obrazların dəyişimi və epic sezon finalları - bir sözlə adventure time uçdu getdi, regular showa fərq atdı.
Elə bütün bunları nəzərə alaraq da, adventure time bu aşıq atışmasının qalibi olmalıdır.

ən cəlbedici film personajları

(bax: charlie cox)
daredevil serialındakı obrazına görə mənim namizədim olmağa layiq görülüb, rola çox gözəl oturub və ondan başqasını bu rolda təsəvvür edə bilmirəm. onu və vincent d'onofrionu mcu'da daha çox görsək zor olardı.
tanım : Atalar yaxşı deyib, kor tutduğunu buraxmaz.

Edit : i know, i know başlıqda film yazılıb, but...

yevgenika

Bir neçə müddətdir ki, böyrək daşı səbəbi ilə sarsıntılı günlər keçirdiyim bir dövrü geridə qoymuşam. Böyrək daşı deyilən illət elə bir şeydir ki, əgər sənin nəslində bu zibil varsa, gec-tez səndə də peyda olacaq (başqa faktorlar da var əlbəttə, amma genetika da mühüm rol oynayır). Yenə dəhşətli ağrılardan əlimə silah versələr, 1 saniyə belə düşünmədən lazım olan aktı yerinə yetirəcəyim günlərdən birində, "kaş babamın babasına vaxtilə yevgenika tətbiq etsəydilər də, bu günləri görməsəydim" deyə keçirdim içimdən. Üzərində biraz düşünəndə, həqiqətən də boş bir teoriya olmadığı qənaətinə gəlirəm. Amma burada bəhs etdiyim, "bütöv bir irqi götürək və ağına-bozuna baxmadan hamısını sonsuz edək" kimi deyil, (təəssüf ki, insan hüquqları kimi gic-gic konsepsiyalar burda da qarşımızı kəsir) bəhs etdiyim daha çox self-yevgenikadır (Belə bir anlayış varmı bilmirəm). Yəni hər insan özündə, yaşamağa və nəslini artırmağa layiqdirmi? Əsas da son dövrlərdə nə qədər axmaq, fiziki və ya psixi qüsurlu insanlara, hətta sözün əsl mənasında manyaklara rast gəlirik. Təkcə genetika yox, eləcə də yetişdirmə tərzindən asılı olaraq bu problemlər ortaya çıxır. Ata-analıq serfitikatla verilmir ki, bas getsin. Məhz elə problem də burada meydana gəlir. Minlərlə, hətta milyonlarla xəstə, mental və fiziki problemli uşaqlar doğulur, "allahın hədiyyəsi" adı ilə hər birini yaşatmağa çalışırlar. Bəs o insan həqiqətən də bu formada yaşamaq istəyir mi? Mövcud dövrün gətirdiyi şərait, eləcə də tibbin inkişafı bu cür insanların hər birinə yaşamaq, çoxalmaq, nəslini artırmaq imkanı verir. Məncə insan belə yerdə özünə sual verməlidir, mən həqiqətən də öz genimi gələcək nəsillərə ötürmək istəyirəm mi? Artıq təbiət bizə qarışa bilmir, seleksiyanın içindən keçmişik, əvvəl doğulan 10 uşaqdan 8-i ölürdüsə, indi hamısı yaşaya bilir. Nəticədə də, bu insanların əksəriyyəti genetik zibilliyə çevrilir. Kiçik bir daş insanı irqçi əclafın birinə çevirə bilirmiş, yəqin ki, mənə baxıb, " yenə nə gic-gic danışır" deyənlər olacaqdır, tək təsəllim odur ki, vaxtilə rəhmətlik kopernik də günəş sisteminin holisentrik modeli ilə bağlı fikrini irəli sürəndə, bir qrup cahil çıxıb, "bəsdi gij-gij danışdın, sikdir get burdan" deyiblər. Mütləq deyiblər...

something in the way

Nirvananın underrated qalmış mahnısıdır. eyni zamanda cover'ının 2022-ci ilin 4 martında yayımlanacaq the batman filminin əsas soundtrack'ı olması ilə, filmə olan marağımı 1'ə 5 artdırmışdır. Tək sözlə, atmosferə uyğun, mükəmməl seçim ediblər.

(youtube: )

en passant

Şahmat terminidir. Fransız sözü olub, "Keçərkən almaq" anlamına gəlir.
Əgər Piyada ilk açılışında, iki addım irəli hərəkət edərsə, yanbayan duran rəqib piyada, onu düz formada vurub, çarpaz keçə bilər. Burada əsas məsələ, normalda bir addım hərəkət etməli olan piyadanın iki addım irəli getməklə, qaçmasının qarşısını almaqdır.
Daha dəqiq anlaşılması üçün

(youtube: )


ilk dəfə onlayn oynayan zamanlar, glitch olduğunu zənn etmişdim, amma yox, həqiqətən də belə bir qayda varmış.

batman the long halloween

Dc-nin eyniadlı komiksindən, animasiyalaşdırılan (iki hissəli) daha bir əsərdir. Original komiksdəki hadisələrin bir qismi dəyişdirilsə də, gözə batmır, onsuz da hekayəni oxuyub bilənlər, sadəcə onun animasiyaya necə çevrildiyini görmək üçün izləyirlər. Düzdür, hekayə tam formada iki saata sığdırıla bilməzdi, amma nəticədə alınan əsər, dc-nin film işində batırsa da, animasiyada nə qədər bacarıqlı olduğunu bir daha sübut edir. Ona görə də, ssenariyə artıq heç bir sözüm yoxdur. Sadəcə olaraq, onu deyim ki, komiski oxumayanlar, birbaşa animasiyaya keçə bilər, arada heç nə itmir. Halloween obrazının kim olmasından daha çox, nə üçün belə bir obrazın formalaşdırılması və nəyə görə sırf mafianı hədəf alması qısaca əsas motivasiyası, son monoloqa qədər maraqlı olmuşdu, elə animasiya da bu sirli atmosferi axıra qədər saxlaya bilir.
Nə deyim, əl birliyi ilə harvy dent kimi, canlara dəyən oğlanın quyusunu qazdız, yeriniz cəhənnəmlikdi.

Səsləndirmələr, toxunmaq istədiyim bir digər məsələdi, batman (jensen ackles) xaric digərləri çox yaxşı səsləndirilmişdi, əsas da two face və joker. Troy bakerın işi, Mark hamilldan sonra ən gözəl joker səsləndirməsi idi. Voice actorlar haqqında araşdırma apararkən, catwomanı səsləndirən naya riveranın 2020-ci ildə, 33 yaşında öldüyünü öyrənmək qəribə hiss etdirdi.

Qaynaq aldığı materialın keyfiyyəti, elə özünü animasiyada da büruzə verir. Maraqlı dialoqları və süjeti ilə the dark knight returnsdən sonra izlədiyim ən gözəl batman animasiyası olmağa namizəddi. Hər zaman ayrıca olaraq, diqqət etməyə və bəhs etməyə çalışdığım musiqilər isə, bu səfər elə də diqqətimi cəlb etmədi, heç var idimi, onu belə anlamadım.

the long halloween is done

saturn devouring his son

ispan rəssam francisco goyanın çəkdiyi rəsm əsəridir. (Original adı : saturno devorando a su hijo)

Əfsanəyə görə saturn (yunan mifologiyasında kronus) öz atasını devirib, dünyanın idarəsini ələ keçirəndə, öz oğullarından birinin də eyni taleyi ona yaşadacağını öyrənir. Nəticədə doğulan bütün uşaqlarını udurmuş, ancaq anası kiçik oğlu yupiteri gizlədə bilir. saturnun qorxduğu başına gəlir, yupiter (zevs)
Öz atasını devirib taxtın sahibi olur.
Goyanın əsəri yaradarkən peter paul rubensin eyniadlı rəsmindən ilhamlanması düşünülür :
Rubens

Goya



Ancaq iki rəsmə də baxanda bariz fərqlərin olduğu görünür. Rubens də, hər nə qədər, dəhşətli bir səhnəni təsvir etsə də, ən azından öz dövrünün saray incəsət nümunələrinə bənzəyən tərzdə bir iş ortaya çıxarıb. Amma goyanın rəsmi elə deyil, ən kiçik bir incəlikdən məhrumdur. Rəsmə baxarkən, hiss etdiyim tək şey "narahatlıq" ola bilər. Bəzən hər nə qədər əksi iddia edilsə də, açıq-aşkar goyanın daha vəhşi, insanlıqdan uzaq, öz gücünün gətirdiyi təkəbbürə təslim olmuş bir tanrı obrazı yarada bildiyi aşkardı. Hətta buna tanrı demək nə qədər düzgündü? Təsvir tanrıdan daha çox bir bədheybəti və ya divi xatırladır. Yazının başında, Saturn öz oğullarını udurmuş deyirdim, ancaq əsərdə bunun fərqli bir tərzdə əks etdirildiyi görünür, rəsmdə, saturn öz oğlunu çeynəyərək, əzab verə-verə öldürür.
Rəsmin yaradılmasının arxa planını öyrənəndə, verdiyi narahatlıq bir anda ikiyə qatlanır.

Goya onu kar edən xəstəliyindən sonra quinta del sordo'ya (və ya villa of the deaf man) köçür və orada yaşadığı dövrdə, həmin evin divarlarına, yağlı boya ilə, black paintings adını alan, 14 fərqli rəsm əsəri çəkir. Saturnun öz oğlunu yediyi rəsm isə, evin mətbəxinin divarına çəkilmişdir. Hər yemək yeyəndə, oturub bu rəsmə baxmaq, çox da gözəl bir təcrübə deyil məncə (bəlkə də yeməyini gətirib salonda yeyirmiş, idk). Goya, bu rəsmlərində, öz həyatı, gördüyü yuxular, halusinasiyaları təsvir edib, buradan da, onun öz ağlını yavaş-yavaş itirməyə başladığı bəlli olur. Bir zamanlar xidmət etdiyi, iç-içə olduğu insanlardan, saray mühitindən tamamilə uzaqlaşır, yalnızlaşır.

Rəsmin originalı divar üzərində çəkilsə, də sonradan kağıza köçürülüb, hal hazırda madriddə, prado muzeyində sərgilənir.

susumu hirasawa

Paprika və berserk kimi əfsanələrin musiqilərini bəstələmiş, əjdaha bəstəkar.
Təkbaşına, texnologiyanın da köməyilə, bütöv bir orkestrın çala biləcəyi musiqiləri canlı ifa edir. Onun tərzini nə tekno, nə də elektro-rok adlandırmaq olur, hətta özü də bunu etiraf edir ki, onun sənətini qərbin musiqi anlayışı ilə tanımlamaq çətindir.

Nəticədə ortaya həm adı, həm də hiss etdirdiyi duyğuların tanımı qoyula bilməyəcək əsərlər çıxır.

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

/ 20 »

blok -   başlıqlarını gizlət