hophop


119   0   0   0
hophop 3.nəsil yazar
reytinq xalı: 366
karma xalı:-207
entry sayı:119
izləyənlər:5
sifariş sayı:0

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| saxlanılanlar| lövhə/blog

yazarların boy ölçüləri Oğuz boyu, 4 hərf olmasına baxmayın. Azərbaycan, Balkan ölkələri, iran, iraq, Türkmənistan, Türkiyə, Şərqi Gürcüstan və ətraf bölgələrin əhalisinin müxtəlif nisbətlərdə hissəsini təşkil edən böyük türk boyudur.pıxxx..
azərbaycanda internetə senzura Bu başlığı görənə qədər sadəcə mənim başıma gəldiyini düşündüyüm vəziyyətdir. Evdən deyirlər: "sənə nəsə olub, ona görə görüntülü zəngə cavab vermirsən". Axırı şəkil atmışam ki, "di görün gül camalımı". Deyirlər nə bilək indi çəkmisən. Axırı sakitləşdirdim. indi oturub gözləyirəm bir şey desinlər üzümə yazım göndərim, inansınlar.
Çox çətindi, brat..
zuzu zakaria Bir Ya Tosiba üzvü, Dj Zuzu olaraq da bilinir. Səhv eləmirəmsə 15 Yanvar 1982 təvəllüdlüdür və hazırda Finlandiyada yaşayır. Musiqi ilə məşğul olmağa davam elədiyini görəndə sevindiyim, həmçinin yaxşı yumor hissi olduğunu düşündüyüm insandır. Oslo Universitetinin Humanitar Elmlər institutunda Şərq mədəniyyət və dilləri üzrə magistratura təhsili alarkən Meyxana-Zaman və Məkan Poetikası adlı tezis yazıb:
https://www.duo.uio.no/handle/10852/34226
Təsəvvür elə Oslo Universiteti kitabxanası ekranında Ağakərim yazıb axtarırsan qabağına elmi iş çıxır, pay is. Hamısını oxumasam da oxuduğum qədərilə tam ciddiyyətlə çox gözəl toplayıb, təsnif edib, açıqlayıb meyxana dünyasını. Konkretləşdirsək, ürəgdi, qədrini bilin. Hətta deyərdim Bakı kəndləri xlidar möminlərinin böyük qisminin getdiyi cənnət bu qadının ayaqları altındadır. -*

Qeyd: tarixlərdə, xüsusi ad tərcümələrində və xlidar sözündə səhv etmiş ola bilərəm. -*
olqa arefieva Nu poqodidəki u popa bıla sobaka mahnısını axtararkən tapdığım və bir daha qulaq asmaqdan əl çəkmədiyim incəsənət ustası.
(youtube: )

Sadəcə müğənni, bəstəkar, yazıçı filan yazmağa əlim gəlmir.
21 Sentyabr 1966-cı ildə işıqlı dünyaya gəlib. Estrada vokal təhsili alıb. Müəllimi də Valeriy Qureviç olub. Daha sonra Qnesin adına Musiqi Akademiyasında Lev Leşçenkodan da dərs alıb. Lev əmi xatirələrində Olqanı ən dəyərli tələbələrindən biri olaraq qeyd edib.
Olqa 1990-cı ildə Kovçeq adlı qrupu qurur. Qrup müxtəlif illərdə, müxtəlif musiqi proqramları ilə müxtəlif adlar da alaraq fəaliyyətini davam etdirir. Adlar əsasən layihənin janrına uyğun olaraq Blüz-Kovçeq, Akustik-Kovçeq, Reqqi-Kovçeq və s. kimi istifadə edilmişdir.
Yurmala-87`nin mükafatçılarındandır. Solo fəaliyyətə qədər Raut qrupunun tərkibində də iştirak etmişdir.
2004-cü ildə Kalimba teatr qrupu ilə konsert verir. O konsert verən, bu konsert verən. Olurlar Olqanın qrupu kimi bir şey. O keçəl gədəni filan görən kimi hamının ağlına Olqa gəlir, Olqa görən kimi də Kalimbaçılar. Kliplərində də görə bilərsiniz.
Şair, yazıçıdır. Rusiya Yazıçılar Birliyinin üzvüdür. 1998-ci ildə Znamya jurnalının ədəbi mükafatına layiq görülüb.
Hələ də rəqs və səhnə dərsləri alır, öz üzərində işləyir.
Saydığım və saymadığım bir çox janrda 400-dən çox bəstəsi var. Olqa ürəkdir, dinləyin. Dinləməklərinə vəsilə olun.


(youtube: )

(youtube: )


Son olaraq, kəfəni geyib saqinin şəhidlik şərbətini gözləməyə hazır bütün müharibə sevdalılarına: Na xrena nam voyna!!!
(youtube: )
mixlr.com Hal-hazırda tommydarwinson'la efirdə olduğumuz onlayn radyo məkandır. http://mixlr.com/qocasozpaz

Böyük ehtimalla hər həftənin 4-cü günü açarıq. Dünən pis sardı. Hətta təklif edirəm, arada açsınlar girək qulaq asaq.)
erməni Qonşu və getdikcə bir-birimizə nə qədər çox bənzədiyimizin şahidi olduğum xalqdır. icazənizlə yazımı uzun tutub içimi və zəhlənizi tökəcəyəm. Amma istəyən son abzası oxuya bilər, hətta istədiyi abzasdan başlaya bilər...çün, yazıboyu orada yazacağım heçnəyi təkzib etməyəcəyəm.

ilk dəfə 2009-cu ildə istanbula gəldiyimdə sonradan heçvaxt yaşamaq nəsib olmasa da öz məhəlləm kimi sevdiyim Kadıköydə yeriyərkən qabağıma kilsə çıxdı. Surp Takavor Erməni Kilsəsi. Həmin an keçirdiyim hissləri özüm belə yamsılaya bilmərəm. Ağlım kəsən vaxtdan sorğulamış olsam belə liseydə milliyyətçilik yüklənmiş, yeniyetməliyinin kuliminasiyasında olan bir insan üçün qarışıq vəziyyətdə idim. Önündəki meydanvari sahədə daşa oturub girib-çıxanları izlədim. "Bıy içini zad eləyim..duduşbaşlar bizə qardaş deyir, sərhəd bağlamışıq deyir..amma mərkəzi bir yerdə kilsələri var". Bir tərəfdən də "humanist" olmağa çalışıb milliyyətçilikdən də əl çəkə bilməyən duduşbaş olduğum üçün "bunlar əvvəldən burada yaşayanlardır. Özlərini Türk kimi hiss edirlərsə kilsələri niyə də olmasın?!" deyə düşünürdüm. Türk kimi hiss etmək...hisss.kdir..

2 il sonra elə o tərəflərdə universitetə başladım. Müəllim 80 nəfərin doluşduğu sinifdə, hamıdan kim hansı dilləri bilir deyə soruşurdu. Tam olaraq kimdən çıxdığını bilmədiyim səs ispanca və ermənicə bildiyini dedi. Bir qadın səsi . Azərbaycanlı olduğumu bilən erməni olduğunu bilmədiyim bu tələbədən ilk imtahanlarda karandaş filan istəmişdim. Gülər üzlə alış-verişimiz də baş tutdu. Ara qarışdırmaq istəyən bir qisim dölbeyin türk gəlib soruşurdu, "erməniləri niyə s.kmirsiz?!", "siz ordan yardırın, biz buradan." filan. Bizdən bəziləri tırkaya gedib ana-arvad girişirdi ermənilərə. Mən isə getdikcə daha çox dəyişirdim. Məncə müsbətə doğru.

Xocalı mitinqi vaxtı məsullardan oldum. Ülkücülərlə çay içmək filan. Mitinqdə yaxamda görevli kartıyla gələnləri izləyirdim. Bəziləri hepiniz ermenisiniz, hepiniz piçsiniz pankartı qaldırırdı. Qaçıb aşağı saldırırdım. içimdəki mən özünə yer tapmırdı: Bunlar nə danışır? Bunlar həqiqətən də insanlar öldürülüb deyəmi buradadılar? Həqiqətən də səmimi olaraq 20-ci əsrin ən dəhşətli soyqırımı olduğuna inanırlarmı? Ən dəhşətlilərdən biri deyil, ən dəhşətlisi! Səmimi olmaq, obyektiv baxmaq...əşşi..f.ck armenia!

Qəribə idi. Universitetdə bəzi bizimkilər mənə irad tuturdu erməni tələbə ilə gülər üzlə salam-sağolum olmağını. Bir gün erməniylə Kadıköydə rastlaşdım. Əlimdə Adolf Hitlerin kitabı...Mein Kampf...Salamlaşıb eyni avtobusa mindik. ikimiz də ehtiyat edirdik. Qaçamaq baxışlar. Və aha da kitabı gördü. Ürəyi Kadıköyün portağal suyu satıcısının aparatına ilişdi eləbil. Gözündən "hass..yine mi aynı muhabbet?! Laan, yoksa?!" suallarla təcahül-i arif etdiyini hiss eləyirdim. Qısa cavablar filan. 4 il ərzində (hətta 5 il) milliyyətçi söhbətlərdən uzaq, bir-birimizə də məsafəli şəkildə bitirdik universiteti. Sözüm onda yox...

Səhv etmirəmsə 2-ci kursda avtobusla bir dostumla Tiflisə yollandıq, 1 gün qalıb vətənə yola düşməkçün. Avtobus avtovağzala yaxınlaşdıqca azalırdıq. 4 nəfər qalmışdıq. Erməni olan bir sərnişin işçiyə verdiyimiz sualı cavablandırmağıyla söhbətimiz başladı. Rusca verilmişdi sual. Öz aramızda azərbaycanca danışdığımızı eşitdiyinə əminəm. Türkcə danışmağa başladıq bununla. Haralı olduğumuzu soruşdu. içimizdəki axmaq hiss Türkiyəli dedirtdi. Bizə kömək etdi, dostumuza zəng etməyimizçün telefonunu vermək filan. Avtobusdan enəndə qabağımıza milliyyətçi Gürcüstan azərbaycanlısı çıxdı. Normal olaraq öz dilimizdə salamlaşıb qucaqlaşdıq. Elə qucaqlaşarkən dostumun çiyninin üzərindən erməniylə göz-gözə gəldik. Unuda bilməyəcəyim bir baxış idi. Gülümsəmə, məyusluq, acizlik, hərşey var idi o baxışda.

Atam milliyyətçi mühafizəkar olaraq tanıdığım, əslində isə ssridəki xalqlar dostluğu zehniyyətindən 90'lardakı siyasi dəyişikliklər nəticəsində fərqində belə olmadan vətənpərvər, müharibəyə səsləyən çıxışlar edən insanların arasına keçmiş insandır. Çətin dövrlərin axına verilmiş insanlarından olmuşdur. Səhv və ya düz olduğunu demək məsuliyyətinə girəcək gücüm yoxdur. Bir gün fikirlərimi açıqladım. insanlara fərdi yanaşmamağın məntiqsizliyini, milliyyətə görə mühakimənin heç bir tutulacaq yanı olmamağını, Qarabağ müharibəsinin aktiv və ya passiv davamediciliyinin hökumətlərin necə işlərinə yaradığını və s. Kişi başadüşən kişidir. Biraz sakit dayanıb mənə o vaxt kəndlərindəki, qonşu kəndlərdəki ermənilərlə hadisələri danışmağa başladı.
"70-ci illər idi. Kənd soveti biz 2-3 nəfərə qonaqlıq verəsidi. Bir baxdıq araq yoxdu. Arağı hardan ala bilərik, axşam düşür. Qonşu kənddəki erməni filankəs dayıdan. Müavini ilə mən yollandıq erməni dayıgilə. Pulu verib arağı götürüb gələsiyik. Əlbət telefon yox, bir şey yox. Onlar naz-nemət hazırlayırlar ki, birazdan gələcəklər mıxlayıb kayfımızı tutacayıq. Bu başınadöndüyüm erməni dayı soruşasan ki, "arağımdan içmisiniz heç? Bəlkə heç pisdi? Pul verirsiz hələ." Dilimə arı soxa...dedim "yox". "Ara, gəl bir dadına bax" deyib soxdu bizə içəri. Vurduqca vururuq. Pəh...özü də nə araq. Bir baxdıq ki, hava qaralır. Dilə tutub araqları götürdük. Pulu veririk, götürmür ki, götürmür. Stepan deyir, Şaumyan demir. Güc-bəla, müavin gizlin süfrənin altına pulu qoyub araqları qoltuğumuza vurub gəldik yenə yeyib-içməyə."

Bir gün otelimizə Booking.com rezervasiyalı erməni ailə gəldi. Yanvarın 5-i filandı. ilk dəfə erməni pasportuna toxunuram. Önmühakimələrimdən qurtulmuş bir şəkildə qeydiyyatlarını aparıram. Xanım çantadan sırf bizə verməkçün ta Yerevanda paketlədikləri konfetləri çıxarıb verdi.
"Eto dlya vas. S novom qodom!"
Azərbaycanlı olduğumu sonadək demədim. Gizlətmədim də..anladılarsa anladılar. Orta statistik azərbaycanlı ailələrə necə də oxşayırdılar diqqətlə incələdikcə. Yanlarındakı 8 yaşlı qız uşağına baxdıqca içimi hüzn əsir alırdı. Bəlkə də axıra kimi nifrətlə böyüdüləcək. Bəlkə də sevgilisi əsgərliyə gedəcək. Cəbhədə və ya faktiki işğal olunmuş ərazilərdə xidmət edəcək. Bizə lənətlər oxuyacaq, bəlkə də əri elə oradaca öləcək. Bəlkə də uşaqlarını da elə böyüdəcək..bəlkə də...

Bir neçə gün əvvəl oteldəki texniki bir nasazlıqla bağlı elektrik işçisi axtarmağa çıxdım. Hamısı g.t atırdı gəlməməkçün, gəlməyə razı olan da çox yüksək qiymət deyirdi xırda bir işçün. Nəhayət kiçik bir elektrikçi otağı tapdım. Dayday aşağı bir qiymət dedi. Razılaşdıq.
"Otur, çay söyleyeyim. Alet de o ara şarj alsın. Yemek ister misin?"
Çayın kafi olduğunu deyib oturdum. Söhbət çay müşaiyəti ilə təkan götürdü. Haralısan sualının cavabı eləbil başını hərlədi. "O..ooo...Azeri ha..Sumgayıt..Bilir misin? Orada yaşadım. Bikaç sene. ilham...O Aliyev n'apıyor? Nasıl? Memnun musunuz?" Dayday bildiyin özünü itirdi. Həmyerlisini görmüş qədər sevinsə də əsir düşmüş qədər qorxmuş, hərşeyini danışmaq istəsə də SS'lərlə qarşılaşmış partizan qədər məxfi...
mən: "Devlet heryerde devlet, hukumetler de aynı b.kun lacivertlerinin farklı tonları..."
O: "Köy binası var orda..şey...adı neydi..orada arsam var...Şuan 100 bin dolar değeri..Azeri ha...hehe..severim..hehe.."
M: "Hala senin adına mı?"
O: "Evet..çıkalım.."
Yolboyu da söhbətimiz eyni şəkildə davam etdi..Amma istəmədən çox boşluqlar buraxırdı, təzadlar çıxırdı özüylə bağlı hissələrdə..Haralısan dedim...
+"E...e..Elazığ"
-"Abi, 90'ların başında mı çıktın oradan?"
+"Evet. Bir kadınla birlikte yaşıyorduk. Buraya geldik. Oturumunu da halletmiştim. Kız kardeşi aklını çeldi. Geri gittiler. Bir de çocuğum var. Orada okula gidiyor. Göremiyorum" Şübhəli baxdığımı hiss edib.."Gidiyorum ara sıra, canım..heh..Toprağa el koydu devlet gerçi..."
Daydayla gəldik, işini canla-başla gördü. Gedəndə də "bi' ara çaya beklerim" dedi getdi. Bəlkə də vaxt tapıb gedərəm yanına. Buraya da olmasa başqa uyğun bir başlığa entry girərəm.

Son olaraq səhv etmirəmsə 2-3 il əvvəl idi. Gürcüstandakı azrəbaycanlılar və ermənilər sərhəddə yığışıb mitinq eləmişdi. Müharibə istəmirik deyə. Hər iki tərəfin məlum televiziya kanalları qatılan həmyerlərini xain olaraq təqdim etmişdi.
Nə isə... keçək sözümün canına...

Yuxarıda yazdıqlarım daha çox milliyyətçilik başlığına uyğun gəlmiş olsa da, ermənilərlə qarşılaşmalarımdan, xatirələrimdən bəhs etdim. Ermənilər də insandır yox. insan insandır. Bu qədər sadə. Daima düşmənliyin yaranmasında ermənilərin xain olması səbəb deyil. Səbəb nə vaxt ki, siyasət bir millətə düşmən tələb edibsə hər dəfəsində ən yaxın keçmişdəki düşmənlik yaşamış xalqlardan istifadə edilməsidir. Bu düşüncədə olanların hər iki tərəfdə də azlıqda qaldığını anlamayacaq qədər axmaq deyiləm, gələcəyin yaxşı olacağına inanacaq qədər xəyalpərəst də deyiləm. Amma siz danışın, qardaşlıqdan, sülhdən, insanlıqdan...bəlkə kiməsə təsir edər...ən azı safınız bəlli olar, bir-birimizi tanıyarıq. umbaylayanlara inad!
da/də-ni ayırmayan insan Danışıqda təbii olaraq ayırsa da yazarkən ayırmalı olduğu yerdə ayırmayan insandır. Belə sözlük yazarları da daxil əlini qələmə, klaviaturaya atan hərkəsin yazısı gözümün düşmənidir. Bir də ayırmağın p.xunu çıxaranlar var. Bitişik olan yerdə də ayırır. Səhv 2-3 dəfə təkrar edildikdə yazını oxumağı buraxıram. Bəlkə də düzgün hərəkət deyil, amma əsəbləşirəm. Neyləyim?! Mən də belə *də liyəm. Bu dərəcə də ayırmayın vq.
uşaqlıqda heyvanlara verilən işgəncələr Hələ də "niyə?"-sini dərk etmədiyim əməllərdir. Həşəratlara işgəncə vermişəm. Vertolyot dediyimiz uçan həşəratın ayağına audio-kaset lenti bağlayıb uçururdum. Juk dediyimiz zerhi möhkəm böcəkləri cütləşdirirəm deyib bir-biriylə döyüşdürürdüm, hətta biri o birini yediyi də olmuşdu. Çəyirtkəni bankaya qoyub saxladığım olub. Daha dəhşətlisi səhv eləmirəmsə 8-də oxuyurdum, (+1, -1 də ola bilər) kənddə evdə tək oturub güvenderin matematik kitabına girişmişdim. Kişi də ləpə, bal alıb vermişdi ki, zehn açıqlığı versin, qarışdır ye. Bir də baxdım ki, pəncərənin qabağına dağılmış bi kısmat bala qarışqalar dalaşıb. Yandıran tapdım, başladım hamısını yandırmağa. Yekə eşşəyəm e özü də. indi ağlıma gəldi özzüm ölüm, balla ləpəni qarışdırmağımın nəticəsidi. Qan qaynayır, keçiyə, danaya kərkinəcək insan olmadığımdan kayfımı belə almışam deyəsən. Nə isə, o yaşlardakı övladlarınıza bal, ləpə, nə bilim bəhməz zad limitlə verin. Qarışqaları qoruyun.

Birbaşa olmasa da bilavasitə işgəncə etmişik heyvanlara. Sirkə gedərək. O heyvanlara sırf biz uşaqlar "heyvanları sevək" deyə işgəncə edə-edə əhliləşdirir (di)lər. Bilet pulları da heyvanların ciblərinə gedirmiş. Hıh..!
sözlük yazarlarının dinləməkdən bezmədiyi mahnılar Son vaxtlar ilişdiyim mahnılardır. Böyük ehtimal uzun müddət də əl çəkəmməyəcəyim mahnılardır:

Shahin Najafi - Proletariat
Okean Elzy - ne idy
Mohsen Namjoo - Alaki
Mohsen Namjoo & Shahin Najafi - Period
Soap kills - Ahwak
Yalçın Rzazadə - incə bellim
Ane Brun - To let myself go
Nym - Et moi

vəəəə...həm axırı, ən ümdəsi..:
voo voo - gdybym


Bonuslar:
Flora Kərimova - tapar məni, məhəbbətim
Alim Qasımov - Xatirədir
nihat doğan Sırf şiddətə qarşı olduğum üçün metrə yarımı, sadəcə başları çöldə qalacaq şəkildə sidiklə doldurulmuş konteynerə yığıb 7 gündən sonra konteyneri yüngülvari bir-iki daraq mərmiylə aşsüzən edib öz qanlarında ölümlərinə tərk edə biləcəyim şəxsiyyətsiz insan sürüsünün bir üzvü. Səmimi qəlbdən nifrət elədiyim bir insandır. Vaxtilə Fetullah Gülenin media imamı indi Erdoğanın g.t qılı olub. Seksistin, yobazın öndə gedənidir. Ən dəhşətlisi isə arsızca, şəxsiyyətsizcə, yaltaqlanaraq edir bunu.
Hər səhər iş yerindəki abla baxır deyə məcburiyyətdən dinləyirəm. 10-15 dəqiqə əvvəl Metro Turizmi müdafiə edirdi efirdə.
(bax: Hamilə qadını döyən metro turizm işçisi)
Adam "Başqa şirkətlərdə olmur guya mənfi heçnə?" deyərək şirkəti müdafiə etdi. Akpartinin olduğunu bildiyimiz şirkətin yiyəsini tanıdığını da bildirdi.
(bax: sərnişinin üstünə boşalan metro turizm işçisi)
Hacı demiş soxalar belə yaşayışa ki, gör hansı mövzularla əlləşirəm.
recep ivedik 5 Şahan Gökbakarın afişində əliylə 5 göstərəcəyini, 11-cisindən etibarən ayaq barmaqlarını da göstərəcək səviyyədə olduğunu düşündüyüm filmdir. 1-cisini güc-bəla izləyib bitirdikdən sonra tövbə etdiyim komediya film serisinin 5-cisidir. "Bühööö", "Büröö" kimi səslər çıxararaq, "gonuşmaaooo leaaan" kimi daha çox əmr ifadələrini s.kdir p.xdan ləhcə ilə deyərək, ost.rub butulka uçuraraq, şapalaq vurub insan uzadaraq kinoteatrlarda ən çox insan güldürən, Türkiyədə rekord qıran personaj, obraz, xalqdan biri. Həmin xalq da nəticə etibarilə Recep Tayyip Erdoğanı lider seçir. Qalanını siz düşünün. Ya da s.kdir eləyin, indi onlar düşünsün.
həsəd aparılası qadınlar Həsəd aparılası qadınlar çox doğan qadınlardır. Daha çox həsəd aparılası qadınlar daha çox oğlan doğan qadınlardır.
death note Əvvəla 2016-cı ildə hansısa dolboyobun əlinə düşdüyünü düşündüyüm dəftərdir.

Sonra da ki, yaxın bir dostumun məsləhətilə demək olar 2-3 oturuma baxıb qurtardığım animedir. 1-ci səhifədəki userlərin entrylərinə qüvvət L öləndən sonra kayfı ölür. Əlavə olaraq soundtrackləri ilə də kölümü oxşamış animedir. Misanın səsinin beynimi qaşımasını da vurğulayım.
Fikirləşirəm ki, nə qədər edama qarşı olsam da...mənim əlimə o dəftər keçsəydi istifadə edərdim.
skunk Bonzai ilə təbii otun kayflarının aritmetik ortalamasında bir kayf yaşadacaq bitki. Araşdırdığıma görə 2 fərqli otun genlərinin dəyişdirilərək thc miqdarlarını oynadaraq əldə edilən bitki. Kimyəvi sayılır. Sayılır deyəndə çəksəz o kimyəviliyi hiss edərsiniz. Babbat kayf verir. Təbii ki, kimyəvi kayflardan uzaq durmağınızı tövsiyə eləyirəm. Amma, yox, "Get oppanmağıvın dalıyca. Ağıllı çıxıb duduşbaş" deyirsinizsə, bonzai çəkmək yerinə bunu çəkin. Xoş kayflar hamıya.
taksim meydanı istiklal və Sıraselviler küçələrinin, Şişliyə, Gümüşsuyuna gedən yolların kəsişdiyi meydan. Daha çox istiqlal küçəsiylə necə deyərlər eyniləşib. Ayrı təsəvvür eləmək demək olar mümkünsüzdür. Meydan olaraq adlandırılması 1928-ci ildə ortaya qoyulan Taksim Anıtı, Taksim Abidəsi ilə başlayır. Adını yanındakı Taksim Maksemi adlı tikilidən, dolayısıyla Taksim sözündən alır.

(bax: Taksim)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20