hophop


130   0   0   0
hophop 3.nəsil yazar
reytinq xalı: 386
karma xalı:203
entry sayı:130
izləyənlər:5
sifariş sayı:0

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| saxlanılanlar| lövhə/blog

erenköy Bizdə:
-sən də şişən?
+nə?
-aaaauşt.

Türkiyə'də "aaaauşt" yerinə adı istifadə olunan bölgə. "zzzt erenköy" deyir(di)lər.

Daha qısa necə izah eləmək olar biləmmədim.
antika titanik Murat Menteşin 2018-ci ildə işıq üzü görmüş 4-cü romanı. Yenə 300'lə gedən Ferrari'nin içində oxumalıq kitab yazıb adam. Ruhi Mücerret'i oxuyanlar nostalgiya yaşaya bilərlər oxuyarkən. Əsər Titanikin 21-ci əsr surətinin səyahətindən və əsasən orada cərəyan edən hadisələrdən bəhs edir. Xarakter dəyişkənliklərinə, təşbehlərə və mübaliğələrə bu əsərdə də doyunca rast gəlirsiniz. Əsər kefinizi açır, gününüzə bir sehrbazın çubuğu ilə toxunur. Ağzınızdan bənzər cümlələr çıxır, qələminiz muxtariyyət elan edib vərəq üstündə mübaliğə fırtınası qoparır. Belə. Xoş mütaliələr.
afrikaya velosipedlə Səyyah Yaşar Xudiyevin 22000 kilometrlik səyahətinin 13000 kilometrlik Afrika qitəsi hissəsini yazdığı, 2018-ci ildə nəşr etdirilən səyahətnamə. 300 nüsxə buraxılmışdır. Səyahət marağı olan, adıkeçən torpaqlar haqqında məlumat almaq istəyənlərçün maraqlı kitabdır.
Bacım oğlu kitabdakı şəkilləri görüb "bunlar niyə özlərini rəngləyiblər?" deyə soruşmuşdu. Mən də heç əvvəl ağlıma gəlmədiyi halda ona açıqlamalar vermiş, düşünürəm ki, irqçiliyə qarşı, bərabərlik naminə bəzi toxumlar ata bilmişəm kitab vəsiləsilə.
Kitabda ən maraqlı yer Yaşar'ın hücuma məruz qaldığı, ölümdən döndüyü hissədir. Nə isə. Spoiler verməyim.
Xoş mütaliələr.
yaşar xudiyev Azərbaycan əsilli Dünya vətəndaşı səyyah. Josh Africa adı ilə də tanınır. Bildiyimə görə ilk səyahətinə ABŞ'a bir təhsil proqramı ilə yollandığı zaman proqramı yarım buraxaraq başlayıb. Velosipedlə 45 günə 15 ştat qət edib. Daha sonra velosipedlə çıxdığı 22000 kilometrlik turunu qələmə alıb və 2018-ci ildə Afrikaya Velosipedlə səyahətnamə olaraq nəşr etdirib. Hazırda piyada, nəqliyyat vasitələrindən tamamilə imtina edərək Bakı'dan üzü Monqolustana səyahət edir. Yayda başladığı səyahət marşrutunun hazırda Qazaxıstan hissəsindədir.
Əjdaha adamdır. Təqib etməyiniz və Afrika haqqında bilgilər almaq istəyirsinizsə kitabını oxumağınız tövsiyə edilir.
Xoş izləmələr və mütaliələr.
gəzəyənlər Facebookdakı qrup, səhifə fəaliyyətləri ilə kifayətlənməyib vaxtaşırı turlar və gəzənfərd adlı yayım da gerçəkləşdirərək gəzəyənləri bir yerə toplmağa çalışan icma. Səyahət vasitəsi və marşrut fərqi gözlənilmədən bütün səyyah və səyahətsevərləri toplamaq niyyətinə səmimi inandığım amma heç birini şəxsən tanımadığım insanların da yer aldığı 5 admin tərəfindən idarə edilir qrup. Bilgilərdən təxmin edirəm ki, qurucu heyətdən bəzi insanlar yoxdur. Qrupda deyəsən 30 mindən çox üzv var.
indi gəlim irad və təkliflərimə. Devizin "yığ çantanı, gəz dünyanı" olması zəif gəlir mənə. Bəlkə də səyahətin mümkünlüyünü və yalınlığını göstərmək istəmisiniz, əziz adminlər, onda da heç olmasa qafiyə, ya da söz oyunu babat olardı da.))
Təkliflərimdən biri də hər yetəni qrupa əlavə etməmək, və ya başı o başdan olmayanları təmizləmək. Mən sizlə razı insanları dəyişək, gəzsinlər filan, amma məscid imansız da olsan ayaqqabını çıxarmağı tələb etdiyi kimi, siz də təməl bir şey tələb edin. Yoxsa çətindir.
Qrupun aktiv hissəsini çox təəssüflə bildirərdim ki, glamour səyahətçilər təşkil edir. "Oyşş..filan millət peyin iyi verir", "pff..elə qəzməy olaaar? Aaa", "nrççç..ver 5 manat artıq min filan şeyə daaaa.." kimi şərhlərlə çox qarşılaşırsınız. Bu da qrupdan gəzəyənləri, şəxsən məni soyudur. Bu insanlar özləri də paylaşım edir. Təcrübəsiz insanlarda da bəzən "oha, bu pul hardandı məndə", "Gəzəyənlik mənim harama" kimi fikirlər oyada bilir.
Rahatlıqla irqçilik, milliyyətçilik (hətta nano-milliyyətçilik də var), seksistlik, homofobiya, hər şey görə bilərsiniz. Çox təəssüflə adminlərin buna tam nəzarət etmədiyini, hətta bəzən bir qisminin eyni fikirdə olduğunu düşündürtdürür insana.

Nə olur olsun, təşəbbüsü yüksək qiymətləndirir, bu və bənzər addımların vaxt keçdikcə insanlarda, ən azından tətil və istirahət zamanlarının dəyərləndirilməsi yönündə, nələrisə dəyişəcəyinə inanıram.
Uğurlar.
murat menteş Bu il oxucu ixtiyarına verilən Antika Titanik romanının müəllifi. 1974 təvəllüdlü şair, yazıçı. Bəzilərimizə afilli filintalardan tanış ola bilər. Müəyyən dərəcədə Kurt Vonnegut'dan təsirləndiyini düşündüyüm yazıçı. Üslubu möhtəşəmdir. Romanlarındakı yumoristik dili, özünəməxsus neo-mübaliğələri və bənzətmələri ilə beyin qıdıqlayan müəllif məni ictimai nəqliyyatda gülmək sindromuna soxub. (bax: sən öl gic gülmək tutdu məni)
Qəhrəmanlarına seçdiyi adların qeyri-adiliyi ilə bağlı açıqlaması da məntiqlidir. Aşina olduğumuz hər ad insanda hər hansı bir fikir oyadır. Zeynəb, Fatma, Robert, Əhməd filan adlarındansa Ruhi Mücerret, Şifa Şavk, Avni Vav, Fujer Fuji kimi adlar seçir. Ruhi Mücerret romanındakı adların çoxu Türkiyə'nin istiqlal Marşından seçilən söz birləşmələridir.
Təsir gücünün qüvvətli olduğunu düşünürəm. Ən azı oxuduğunuz müddətdə sizin də danışıq və yazı üslubunuza təsirlərini müşahidə edə bilərsiniz.
Xoş mütaliələr.
avtostop Həyatımı dəyişən hadisə. Onsuz bu başlığa 4 il sonra qayıtmaq səbəbim də keçmişə baxıb ilk barmaq qaldırdığımdan bu yana nələrin dəyişdiyini görməyimdir. Avtostop unudulmayacaq hadisələr yaşadıb içimdəki macəraçı molekulları vargəl etməyə məcbur etdi. Nə yalan deyim. Kaş o yola çıxmazdım dediyim anlar bir 25-ci kadr olaraq əsib keçir bəzən. Əvvəllər döşək altındakı noxud qədər narahat edən bu həyat tərzi siz bürokratik, ənənəvi həyat tərzinizə səyahətdən hər qayıdışınızda daha da böyüyür, üstündə yumalanıb gedəcəyiniz böyük bir qayaya dönür. Məsələ avtostopdan çox uzaqlaşır əslində. Yollar, o yolları getmək, insanları tanıyıb, təbiətə qarışmaq istəyi içinizi didir-dağıdır. iqtisadi rahatlığa qovuşmaq, yaxınlarınıza və -daha geniş şəkildə-bəşəriyyətə maddi köməklik göstərmək istəyinizlə hər şeyi rədd edib dünyaya açılmaq fikri arasında çilənir beyniniz. Yox, çox uzaqlara getdiyimi iddia etmirəm. Bir neçə ölkədaxili tur, 3-4 vizasız ölkə..bu qədər. Bəlkə elə dəli edən də budur.
Zamanı dondurmağın, ilmə-ilmə sökülüb getməməyin ən yalın yoludur səyahət. Bütün sərhədləri bir kamp ocağında yandırmaq və önmühakimələri ayaqlayıb getməkdir səyahət. Almağı bacarmaqdır yollara qarışmaq. Almağı öyrəndikcə verdiklərinizdə səmimiləşərsiniz. Xəmirinizdə bir çimdik macəraçı, kitabınızda bir sətir Jül Vern varsa, ayaqlarınızda çujoy torpaqlara aclıq varsa qayıdışın çətinliyini də nəzərə alaraq çıxın yola. avtostop isə maddi maneəni böyük miqdarda kənara itələyən səyahət tərzidir. Seçiminizdən asılı olmayaraq bu hissləri müəyyən qədər keçirəcəyiniz yollarla səyahət edin.
Hamılıqla gedək üzü küləyə.
darren aronofsky Hər gün eşitdiyimiz səslərlə filmlərində möhtəşəm şəkildə kollaj düzəldən rejissor. Mart 2018'da tamaşaçıların ixtiyarına verilən Darren'in icraçı prodüser olaraq iştirak etdiyi One Strange Rock'da da bu gözəlliyi müşahidə edə bilərsiniz.
one strange rock 5-10 gün qalanından 600 gündən çox qalanına kimi, ümumilikdə 8 kosmonavtın yer aldığı Will Smith təqdimatında Darren Aronofsky dadında bir sənədli serial.
Azərbaycanca qarşıma çıxmadı, Qəribə Bir Qaya olaraq tərcümə edə bilərik. Qaya deyərkən burada üstündə adətən məişəti problemlərlə ora-bura qaçdığımız Dünyamız nəzərdə tutulur.
insana bilgi verməklə kifayətlənməyən bu möhtəşəm sənədli film serialı insanın incə simlərinə toxunur. Hətta hərəkətə cəlb edir deyə bilərik. Adətən Kosmosdan bəhs edərkən necə kiçiyik, heçnəyi dəyişə bilmərik, toz zərrəciyi kimiyik hissləri yaşadan bənzər layihələrdən çox fərqlənir fikrimcə. Dünya evimizdir,bütündür və möhtəşəm bir şəkildə qanunauyğunluqlar toplusudur. Bunu "qismət", "yazan yazıb, biz kimik ki" kimi qəbul etməyin. Bu qanunauyğunluq bizim də daxil olduğumuz davranışlar məcmuəsi nəticəsində formalaşıb və dayanmadan da təkamül edir. Kosmosa gedən demək olar bütün kosmonavtların qayıtdıqdan sonra beynini fəth edən bir düşüncə olur. Evim dünyadır. Gerçək mənada bütün sərhədlərdən arınmaq, gerçək mənada o bütünlüyü görmək və qəlbin də taybatay açılan qapılarından içəri buraxmaq. Afrikada fırtına sonrası qalxan toz buludlarının Atlantiki keçib Amazon'a gübrə olmasını çılpaq gözlərlə görməyin həyəcanını düşünün və yan ekranda etnik və ya irqi, politik və ya mədəni, filanik və ya behmantrop qarşıdurmaların cılızlığını açın.

Serialda dünyanın fərqli nöqtələrindən möhtəşəm görüntülər yer alır. Bu isə içində yaşama sevinci olan hər zərrəni mitoz otuzdurub mayoz böldürür. inanılmaz hərəkət eşqi verir. Əlinizdə olan işi atıb, bir bel çantası və çadır alıb qaçasınız gəlir.

Digər tərəfdən kosmosa uçmaq istəyirsiniz. Günəşi kosmos qaranlığında bir ulduz kimi, atmosferi dünyanın şəffaf yorğanı kimi görmək istəyirsiniz. Mən 40 yaşıma kimi turistik kosmik səyahət şansım olarsa bütün sərvətim bahasına da olsa (iqtisadi rifaha çatacağıma da ümid edirəm təbii ki) getmək niyyətindəyəm. Olmadı Baykonur'dan avtostop çəkərəm.tıhe..problem deyil.)

Bir sözlə izləməyiniz təkidlə rica edilir və ya şiddətlə təkid edilir, necə istəyirsiniz. Hətta məktəblərdə göstərsinlər, uşaqlarınıza, kiçik qohum-tanışlarınıza mütləq göstərin.
yazarların boy ölçüləri Oğuz boyu, 4 hərf olmasına baxmayın. Azərbaycan, Balkan ölkələri, iran, iraq, Türkmənistan, Türkiyə, Şərqi Gürcüstan və ətraf bölgələrin əhalisinin müxtəlif nisbətlərdə hissəsini təşkil edən böyük türk boyudur.pıxxx..
azərbaycanda internetə senzura Bu başlığı görənə qədər sadəcə mənim başıma gəldiyini düşündüyüm vəziyyətdir. Evdən deyirlər: "sənə nəsə olub, ona görə görüntülü zəngə cavab vermirsən". Axırı şəkil atmışam ki, "di görün gül camalımı". Deyirlər nə bilək indi çəkmisən. Axırı sakitləşdirdim. indi oturub gözləyirəm bir şey desinlər üzümə yazım göndərim, inansınlar.
Çox çətindi, brat..
zuzu zakaria Bir Ya Tosiba üzvü, Dj Zuzu olaraq da bilinir. Səhv eləmirəmsə 15 Yanvar 1982 təvəllüdlüdür və hazırda Finlandiyada yaşayır. Musiqi ilə məşğul olmağa davam elədiyini görəndə sevindiyim, həmçinin yaxşı yumor hissi olduğunu düşündüyüm insandır. Oslo Universitetinin Humanitar Elmlər institutunda Şərq mədəniyyət və dilləri üzrə magistratura təhsili alarkən Meyxana-Zaman və Məkan Poetikası adlı tezis yazıb:
https://www.duo.uio.no/handle/10852/34226
Təsəvvür elə Oslo Universiteti kitabxanası ekranında Ağakərim yazıb axtarırsan qabağına elmi iş çıxır, pay is. Hamısını oxumasam da oxuduğum qədərilə tam ciddiyyətlə çox gözəl toplayıb, təsnif edib, açıqlayıb meyxana dünyasını. Konkretləşdirsək, ürəgdi, qədrini bilin. Hətta deyərdim Bakı kəndləri xlidar möminlərinin böyük qisminin getdiyi cənnət bu qadının ayaqları altındadır. -*

Qeyd: tarixlərdə, xüsusi ad tərcümələrində və xlidar sözündə səhv etmiş ola bilərəm. -*
olqa arefieva Nu poqodidəki u popa bıla sobaka mahnısını axtararkən tapdığım və bir daha qulaq asmaqdan əl çəkmədiyim incəsənət ustası.
(youtube: )

Sadəcə müğənni, bəstəkar, yazıçı filan yazmağa əlim gəlmir.
21 Sentyabr 1966-cı ildə işıqlı dünyaya gəlib. Estrada vokal təhsili alıb. Müəllimi də Valeriy Qureviç olub. Daha sonra Qnesin adına Musiqi Akademiyasında Lev Leşçenkodan da dərs alıb. Lev əmi xatirələrində Olqanı ən dəyərli tələbələrindən biri olaraq qeyd edib.
Olqa 1990-cı ildə Kovçeq adlı qrupu qurur. Qrup müxtəlif illərdə, müxtəlif musiqi proqramları ilə müxtəlif adlar da alaraq fəaliyyətini davam etdirir. Adlar əsasən layihənin janrına uyğun olaraq Blüz-Kovçeq, Akustik-Kovçeq, Reqqi-Kovçeq və s. kimi istifadə edilmişdir.
Yurmala-87`nin mükafatçılarındandır. Solo fəaliyyətə qədər Raut qrupunun tərkibində də iştirak etmişdir.
2004-cü ildə Kalimba teatr qrupu ilə konsert verir. O konsert verən, bu konsert verən. Olurlar Olqanın qrupu kimi bir şey. O keçəl gədəni filan görən kimi hamının ağlına Olqa gəlir, Olqa görən kimi də Kalimbaçılar. Kliplərində də görə bilərsiniz.
Şair, yazıçıdır. Rusiya Yazıçılar Birliyinin üzvüdür. 1998-ci ildə Znamya jurnalının ədəbi mükafatına layiq görülüb.
Hələ də rəqs və səhnə dərsləri alır, öz üzərində işləyir.
Saydığım və saymadığım bir çox janrda 400-dən çox bəstəsi var. Olqa ürəkdir, dinləyin. Dinləməklərinə vəsilə olun.


(youtube: )

(youtube: )


Son olaraq, kəfəni geyib saqinin şəhidlik şərbətini gözləməyə hazır bütün müharibə sevdalılarına: Na xrena nam voyna!!!
(youtube: )
mixlr.com Hal-hazırda tommydarwinson'la efirdə olduğumuz onlayn radyo məkandır. http://mixlr.com/qocasozpaz

Böyük ehtimalla hər həftənin 4-cü günü açarıq. Dünən pis sardı. Hətta təklif edirəm, arada açsınlar girək qulaq asaq.)
erməni Qonşu və getdikcə bir-birimizə nə qədər çox bənzədiyimizin şahidi olduğum xalqdır. icazənizlə yazımı uzun tutub içimi və zəhlənizi tökəcəyəm. Amma istəyən son abzası oxuya bilər, hətta istədiyi abzasdan başlaya bilər...çün, yazıboyu orada yazacağım heçnəyi təkzib etməyəcəyəm.

ilk dəfə 2009-cu ildə istanbula gəldiyimdə sonradan heçvaxt yaşamaq nəsib olmasa da öz məhəlləm kimi sevdiyim Kadıköydə yeriyərkən qabağıma kilsə çıxdı. Surp Takavor Erməni Kilsəsi. Həmin an keçirdiyim hissləri özüm belə yamsılaya bilmərəm. Ağlım kəsən vaxtdan sorğulamış olsam belə liseydə milliyyətçilik yüklənmiş, yeniyetməliyinin kuliminasiyasında olan bir insan üçün qarışıq vəziyyətdə idim. Önündəki meydanvari sahədə daşa oturub girib-çıxanları izlədim. "Bıy içini zad eləyim..duduşbaşlar bizə qardaş deyir, sərhəd bağlamışıq deyir..amma mərkəzi bir yerdə kilsələri var". Bir tərəfdən də "humanist" olmağa çalışıb milliyyətçilikdən də əl çəkə bilməyən duduşbaş olduğum üçün "bunlar əvvəldən burada yaşayanlardır. Özlərini Türk kimi hiss edirlərsə kilsələri niyə də olmasın?!" deyə düşünürdüm. Türk kimi hiss etmək...hisss.kdir..

2 il sonra elə o tərəflərdə universitetə başladım. Müəllim 80 nəfərin doluşduğu sinifdə, hamıdan kim hansı dilləri bilir deyə soruşurdu. Tam olaraq kimdən çıxdığını bilmədiyim səs ispanca və ermənicə bildiyini dedi. Bir qadın səsi . Azərbaycanlı olduğumu bilən erməni olduğunu bilmədiyim bu tələbədən ilk imtahanlarda karandaş filan istəmişdim. Gülər üzlə alış-verişimiz də baş tutdu. Ara qarışdırmaq istəyən bir qisim dölbeyin türk gəlib soruşurdu, "erməniləri niyə s.kmirsiz?!", "siz ordan yardırın, biz buradan." filan. Bizdən bəziləri tırkaya gedib ana-arvad girişirdi ermənilərə. Mən isə getdikcə daha çox dəyişirdim. Məncə müsbətə doğru.

Xocalı mitinqi vaxtı məsullardan oldum. Ülkücülərlə çay içmək filan. Mitinqdə yaxamda görevli kartıyla gələnləri izləyirdim. Bəziləri hepiniz ermenisiniz, hepiniz piçsiniz pankartı qaldırırdı. Qaçıb aşağı saldırırdım. içimdəki mən özünə yer tapmırdı: Bunlar nə danışır? Bunlar həqiqətən də insanlar öldürülüb deyəmi buradadılar? Həqiqətən də səmimi olaraq 20-ci əsrin ən dəhşətli soyqırımı olduğuna inanırlarmı? Ən dəhşətlilərdən biri deyil, ən dəhşətlisi! Səmimi olmaq, obyektiv baxmaq...əşşi..f.ck armenia!

Qəribə idi. Universitetdə bəzi bizimkilər mənə irad tuturdu erməni tələbə ilə gülər üzlə salam-sağolum olmağını. Bir gün erməniylə Kadıköydə rastlaşdım. Əlimdə Adolf Hitlerin kitabı...Mein Kampf...Salamlaşıb eyni avtobusa mindik. ikimiz də ehtiyat edirdik. Qaçamaq baxışlar. Və aha da kitabı gördü. Ürəyi Kadıköyün portağal suyu satıcısının aparatına ilişdi eləbil. Gözündən "hass..yine mi aynı muhabbet?! Laan, yoksa?!" suallarla təcahül-i arif etdiyini hiss eləyirdim. Qısa cavablar filan. 4 il ərzində (hətta 5 il) milliyyətçi söhbətlərdən uzaq, bir-birimizə də məsafəli şəkildə bitirdik universiteti. Sözüm onda yox...

Səhv etmirəmsə 2-ci kursda avtobusla bir dostumla Tiflisə yollandıq, 1 gün qalıb vətənə yola düşməkçün. Avtobus avtovağzala yaxınlaşdıqca azalırdıq. 4 nəfər qalmışdıq. Erməni olan bir sərnişin işçiyə verdiyimiz sualı cavablandırmağıyla söhbətimiz başladı. Rusca verilmişdi sual. Öz aramızda azərbaycanca danışdığımızı eşitdiyinə əminəm. Türkcə danışmağa başladıq bununla. Haralı olduğumuzu soruşdu. içimizdəki axmaq hiss Türkiyəli dedirtdi. Bizə kömək etdi, dostumuza zəng etməyimizçün telefonunu vermək filan. Avtobusdan enəndə qabağımıza milliyyətçi Gürcüstan azərbaycanlısı çıxdı. Normal olaraq öz dilimizdə salamlaşıb qucaqlaşdıq. Elə qucaqlaşarkən dostumun çiyninin üzərindən erməniylə göz-gözə gəldik. Unuda bilməyəcəyim bir baxış idi. Gülümsəmə, məyusluq, acizlik, hərşey var idi o baxışda.

Atam milliyyətçi mühafizəkar olaraq tanıdığım, əslində isə ssridəki xalqlar dostluğu zehniyyətindən 90'lardakı siyasi dəyişikliklər nəticəsində fərqində belə olmadan vətənpərvər, müharibəyə səsləyən çıxışlar edən insanların arasına keçmiş insandır. Çətin dövrlərin axına verilmiş insanlarından olmuşdur. Səhv və ya düz olduğunu demək məsuliyyətinə girəcək gücüm yoxdur. Bir gün fikirlərimi açıqladım. insanlara fərdi yanaşmamağın məntiqsizliyini, milliyyətə görə mühakimənin heç bir tutulacaq yanı olmamağını, Qarabağ müharibəsinin aktiv və ya passiv davamediciliyinin hökumətlərin necə işlərinə yaradığını və s. Kişi başadüşən kişidir. Biraz sakit dayanıb mənə o vaxt kəndlərindəki, qonşu kəndlərdəki ermənilərlə hadisələri danışmağa başladı.
"70-ci illər idi. Kənd soveti biz 2-3 nəfərə qonaqlıq verəsidi. Bir baxdıq araq yoxdu. Arağı hardan ala bilərik, axşam düşür. Qonşu kənddəki erməni filankəs dayıdan. Müavini ilə mən yollandıq erməni dayıgilə. Pulu verib arağı götürüb gələsiyik. Əlbət telefon yox, bir şey yox. Onlar naz-nemət hazırlayırlar ki, birazdan gələcəklər mıxlayıb kayfımızı tutacayıq. Bu başınadöndüyüm erməni dayı soruşasan ki, "arağımdan içmisiniz heç? Bəlkə heç pisdi? Pul verirsiz hələ." Dilimə arı soxa...dedim "yox". "Ara, gəl bir dadına bax" deyib soxdu bizə içəri. Vurduqca vururuq. Pəh...özü də nə araq. Bir baxdıq ki, hava qaralır. Dilə tutub araqları götürdük. Pulu veririk, götürmür ki, götürmür. Stepan deyir, Şaumyan demir. Güc-bəla, müavin gizlin süfrənin altına pulu qoyub araqları qoltuğumuza vurub gəldik yenə yeyib-içməyə."

Bir gün otelimizə Booking.com rezervasiyalı erməni ailə gəldi. Yanvarın 5-i filandı. ilk dəfə erməni pasportuna toxunuram. Önmühakimələrimdən qurtulmuş bir şəkildə qeydiyyatlarını aparıram. Xanım çantadan sırf bizə verməkçün ta Yerevanda paketlədikləri konfetləri çıxarıb verdi.
"Eto dlya vas. S novom qodom!"
Azərbaycanlı olduğumu sonadək demədim. Gizlətmədim də..anladılarsa anladılar. Orta statistik azərbaycanlı ailələrə necə də oxşayırdılar diqqətlə incələdikcə. Yanlarındakı 8 yaşlı qız uşağına baxdıqca içimi hüzn əsir alırdı. Bəlkə də axıra kimi nifrətlə böyüdüləcək. Bəlkə də sevgilisi əsgərliyə gedəcək. Cəbhədə və ya faktiki işğal olunmuş ərazilərdə xidmət edəcək. Bizə lənətlər oxuyacaq, bəlkə də əri elə oradaca öləcək. Bəlkə də uşaqlarını da elə böyüdəcək..bəlkə də...

Bir neçə gün əvvəl oteldəki texniki bir nasazlıqla bağlı elektrik işçisi axtarmağa çıxdım. Hamısı g.t atırdı gəlməməkçün, gəlməyə razı olan da çox yüksək qiymət deyirdi xırda bir işçün. Nəhayət kiçik bir elektrikçi otağı tapdım. Dayday aşağı bir qiymət dedi. Razılaşdıq.
"Otur, çay söyleyeyim. Alet de o ara şarj alsın. Yemek ister misin?"
Çayın kafi olduğunu deyib oturdum. Söhbət çay müşaiyəti ilə təkan götürdü. Haralısan sualının cavabı eləbil başını hərlədi. "O..ooo...Azeri ha..Sumgayıt..Bilir misin? Orada yaşadım. Bikaç sene. ilham...O Aliyev n'apıyor? Nasıl? Memnun musunuz?" Dayday bildiyin özünü itirdi. Həmyerlisini görmüş qədər sevinsə də əsir düşmüş qədər qorxmuş, hərşeyini danışmaq istəsə də SS'lərlə qarşılaşmış partizan qədər məxfi...
mən: "Devlet heryerde devlet, hukumetler de aynı b.kun lacivertlerinin farklı tonları..."
O: "Köy binası var orda..şey...adı neydi..orada arsam var...Şuan 100 bin dolar değeri..Azeri ha...hehe..severim..hehe.."
M: "Hala senin adına mı?"
O: "Evet..çıkalım.."
Yolboyu da söhbətimiz eyni şəkildə davam etdi..Amma istəmədən çox boşluqlar buraxırdı, təzadlar çıxırdı özüylə bağlı hissələrdə..Haralısan dedim...
+"E...e..Elazığ"
-"Abi, 90'ların başında mı çıktın oradan?"
+"Evet. Bir kadınla birlikte yaşıyorduk. Buraya geldik. Oturumunu da halletmiştim. Kız kardeşi aklını çeldi. Geri gittiler. Bir de çocuğum var. Orada okula gidiyor. Göremiyorum" Şübhəli baxdığımı hiss edib.."Gidiyorum ara sıra, canım..heh..Toprağa el koydu devlet gerçi..."
Daydayla gəldik, işini canla-başla gördü. Gedəndə də "bi' ara çaya beklerim" dedi getdi. Bəlkə də vaxt tapıb gedərəm yanına. Buraya da olmasa başqa uyğun bir başlığa entry girərəm.

Son olaraq səhv etmirəmsə 2-3 il əvvəl idi. Gürcüstandakı azrəbaycanlılar və ermənilər sərhəddə yığışıb mitinq eləmişdi. Müharibə istəmirik deyə. Hər iki tərəfin məlum televiziya kanalları qatılan həmyerlərini xain olaraq təqdim etmişdi.
Nə isə... keçək sözümün canına...

Yuxarıda yazdıqlarım daha çox milliyyətçilik başlığına uyğun gəlmiş olsa da, ermənilərlə qarşılaşmalarımdan, xatirələrimdən bəhs etdim. Ermənilər də insandır yox. insan insandır. Bu qədər sadə. Daima düşmənliyin yaranmasında ermənilərin xain olması səbəb deyil. Səbəb nə vaxt ki, siyasət bir millətə düşmən tələb edibsə hər dəfəsində ən yaxın keçmişdəki düşmənlik yaşamış xalqlardan istifadə edilməsidir. Bu düşüncədə olanların hər iki tərəfdə də azlıqda qaldığını anlamayacaq qədər axmaq deyiləm, gələcəyin yaxşı olacağına inanacaq qədər xəyalpərəst də deyiləm. Amma siz danışın, qardaşlıqdan, sülhdən, insanlıqdan...bəlkə kiməsə təsir edər...ən azı safınız bəlli olar, bir-birimizi tanıyarıq. umbaylayanlara inad!
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20