ismailjr


23   0   0   0
ismailjr 4.nəsil yazar
reytinq xalı: 469
karma xalı:176
entry sayı:23
izləyənlər:2
sifariş sayı:0

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| saxlanılanlar| lövhə/blog
we dont see things as they are, we see them as we are are.

sözaltı etiraf tam olaraq doğru başlıq olub olmadığını bilmirəm, amma istəyirəm bir iki söz deyim.

bu ölkə yorur məni sözlük. insanların danışığı, mədəniyyəti, dünya görüşü vs. bütün əsəblərimi tarıma çəkir. bilirəm, sözlükdə milyon dəfə yazılıb, mən də öz qatqımı vermişəm bu namus qoruqçuları zad haqqında. ümumiyyətlə, sözlükdəki ümumi nəticə insanın ürəyini açır. ancaq çıxırsan çölə vəziyyət təmiz başqa cürədi.

bilirəm, çox yazılıb bunlar, ancaq içimi boşaltmalıyam.

keçən dəfə zibilə qalmış metroda gəlirəm, iki dənə sevgili deyib gülürlər. 6 inch for jesus qaydasına da əməl eləmirlər də. nə gözəl, insanlar sevir, əylənir, gərəy içinə pox qoyasız? bütün vaqon gözüylə təmiz eyefucking eləyirdi. xüsusilə də bir dənə xala oturub, gözünü çəkmir içinə pox. düzdür, söz-söhbət olmadı, ancaq bilirəm ki, vəziyyət biraz başqa cür olsaydı gic-gic şeylər olacaqdı.

sonra bu şortik söhbəti də blət. keçən dəfə bir dostla danışırıq, deyirəm ki, bəs 15-20 ilə bunlar ölüb gedəcəklər, vəziyyət daha yaxşı olacaq. deyir neynirəm axı onların ölməyini, gəncliyimizin içinə sıçdılar onsuz. bu sözü çox ilişib qalıb beynimdə sözlük. həyatımızın hər detalına qarışdılar, pox qoydular içinə. ən pisi də odur ki, bəzən yaşıdlarımız da eyni şeyi eləyir.

bu aralar özümü babat evə qapamışam. tək elədiyim şey idman eləyib seriala zada baxmaq, ya da kitab oxumaqdı. heç nəyə yaramayan, insanı özünə nifrət elətdirən həyat tərzidi, ancaq çölə çıxmaq istəyim heç yoxdu sözlük. bu axır vaxtlar da otururam bərbad teen comedy/ romcomlara zadlara baxıram. insanlar belə şeylərə baxıb əylənirlər, mən baxıram kədərlənirəm içinə pox. xüsusilə də yeniyetmə zad haqqında olanlara. baxıram öz-özümə deyirəm ki, mən bu yaşlarda olanda belə şeylərin olduğunu heç bilmirdim. bu da təmiz kefimi pozur sözlük. otururam redditdə saatlarla askreddit threadlərini oxuyuram insanların həyatları haqqında, nə bilim, məktəb/ inistut illəri haqqında. insanların necə həyat yaşadıqlarını, fikirlərini vs. oxuyanda bütün kefim pozulur. tək düşünə bildiyim mənim nələri itirdiyim olur.

hətta elə olur sözlük, redditdə zadda amerikanların partylərindən video görürəm, təkcə bu bütün günlük kefimi pozmağa bəs eləyir. belə kiçik şeylərə görə insanın kefi pozular?

həmişə çalışıram ki, pozitiv olum. öz əziyyətlərimə görə, dünyanı, ölkəni, insanları, mədəniyyəti, dini vs. günahlandırmayım. ancaq axır vaxtlar bacarmıram bunu sözlük. içimdə ətrafımdakı hər şeyə, hər insana qarşı elə bir nifrət var ki, yeyib bitirir məni sözlük. düşünərim ki, başqa ölkədə doğulsaydım başqa cür insan olardım? eyni şeylərin fikrini eləyərdim? həyata necə baxardım?

bəs yaxşı indi anidən hər hansı bir yolla bu ölkədən getsəm, təmiz dəyişə bilərəm, yoxsa həmişə bu insan olacam. həmişə bu ölkənin mədəniyyətinin mənə elədikləri ilə yaşamalı olacam? fikirlərimi dəyişə biləcəm? başqa bir insan ola biləcəm? yoxsa mən də 20-30 il sonra indi nifrət elədiyim insanlardan biri olacam? bilmirəm sözlük. ümid eləyirəm hər şey yaxşıya doğru dəyişər, çünki mən indiki vəziyyətdə qalmaq istəmirəm.
lgbt boş söhbətdi. indoneziyalı uşağı doxlayan radikal liberallar zad olmayıb. siyasi görüşü məlum olmayan trollar doxlayıblar.

deməli bu uşaq twitterda ölkəsindəki homofobiyaya qarşı karikaturalar çəkin paylaşırdı. çəkdiyi karikaturalar sənət əsərləri olmadığı üçün və obrazların əllərini pis çəkdiyi üçün bəziləri tənqid zad eləyirdilər anladığım qədəriylə. hətta trollamaq elə nöqtəyə çatdı ki, girib discord serverlərində uşağın kiməsə blowjob eləməsini zadı paylaşırdılar. dolayırdılar konkret. doxlayanın tam olaraq kim olduğu bilinmir ancaq böyük ehtima kiwi farm saytından eləyiblər. adını zadı tapıb indoneziyada polisə göndəriblər. uşaq da götürüb dərman içib özünü öldürməyə çalışıb. sağdı indi deyəsən. ailəsi dövlətdən gizlətməyə çalışır anladığım qədəriylə.

biraz qarışıq mövzudu və doxlayanın kim olduğu dəqiq olmadığı üçün bəziləri ortaya tullanıb özlərinin elədiklərini iddia eləyirlər. poxxana da konkret. ancaq bir şey 100% dir ki, bu hadisə hansısa siyasi motiv nəticəsində baş verməyib. çalışın hansısa bir tərəfi günahlandırmamışdan qabaq dəqiqləşdirin yazın.

günün dərsi odur ki, kiməsə blow job eləyəndən sonra üzüvüzün zadın şəklini internetdə public serverə zada atmayın.
aum şinrikyo azərbaycanla əlaqəsi olduğunu öyrəndiyim təşkilat.

bu təşkilat haqqında podcastə qulaq asırdım anidən bizim xarabaxananın adını eşitdim. hardasa bir 30 saniyəlik wtf anından və biraz araşdırmadan sonra çatdı söhbət.

deməli o vaxtı bu təşkilat özünü silahlandırmağa başlayır. 90-cı illərdə də ucuza silah tapmaq üçün xaosda olan rusiyadan daha yaxşı yer olmadığı, həm də təşkilatın rusiyada çox üzvləri olduğu üçün başlayırlar rusiyadan silah almağa. silah dediyim də tapança zad uşaq muşaq şeyləri deyil, onsuz o vaxtı təşkilat özü AK-47 istehsal eləyirdi yəni, adamlar roket, helikopter zad almağa başlayırlar.

1994 ildə tatarıstanda düzəldilmiş MI-17 helikopteri alırlar. maraqlısı odur ki, bu helikopterin o il azərbaycan hava ərazisindən keçdiyi təsdiqlənib. helikopteri 700 min dollara yaxın pul veriblər bu arada. ancaq bir şeyi aydınlaşdıra bilmədim, helikopterin birbaşa azərbaycandan alındığını, yoxsa rusiyadan alınıb azərbaycandan keçirilməyini. ya da alış-veriş bizim ölkədə baş verib.

yaponiya mediası iddia eləyir ki, o vaxtı rusiya adı çəkilməyən köhnə partiya üzvünün rüşvətxorluğu ilə bağlı araşdırma aparırmış. iddialara görə bu şəxsin qafqazda böyük bir təsiri olduğu və tez bazar azərbaycanda satın almanın gerçəkləşdirilməsinə kömək eləyib.

"The Japanese official states that Russian law enforcement authorities were conducting a probe into an alleged bribe of a former Russian parliamentarian in connection with the purchase of the helicopter, according to the Japanese press. The Diet member said that the former Russian parliamentarian allegedly helped expedite the acquisition through Azerbaijan and that the Russian lawmaker under investigation is from the Caucasus and has great influence in that region.

The Staff has confirmed that the helicopter passed through Japanese Customs in 1994 via Azerbaijan " link link

terror təşkilatına helikopter satmağı bacarmışıq da yəni. harda xiyar-xiyar şeylər var altından bizim ölkə çıxır.
the fountain bu filmi izləyəndən sonra artıq özümü rəsmi olaraq aronofsky fanı adlandıra bilərəm.

ümmumiyyətlə aronofskynin hər filmi haqqında oturub saatlarla danışmaq, müzakirə eləmək olar. adam "Mother!" filmini 5 günə yazıb. təssəvür eləyin, insanların üzərində saatlarla düşündüyü, forumlarda dayanmadan müzakirə elədiyi, bu qədər qalmaqala səbəb olan filmi sadəcə 5 günə yazıb bu adam. yəni demək istədiyim aronofsky candı. hər filminin də öz yeri var.

"the fountain" isə biraz anlamaq çətin olan filmdi. kosmosda uçan ağaz zad, normal movie goer-ın anlayacağı, daha doğrusu anlamağa vaxt sərf eləyəcəyi bir film deyil. amma məncə bu, heç aronofskynin vecinə də deyil. adam böyük teatrlarda, milyonlarla insanın baxacağı olan filmdə körpənin ikiyə qopardılmasını göstərib. yəni. bu insanın box office zad çox qozuna deyil fikrimcə.

hər nəysə, bu film haqqında bir iki fikrimi yazım. izləyəndən sonra sevsəm də çox anlaya bilmədim. biraz üzərində düşündüm, babat başqa insanların fikirlərini oxudum və qərara gəldim ki, film əfsanədi.

filmə səthi yanaşanda filmdə üç zaman dilimi var. birincisi tomas-ın ispaniyada conquistador olduğu zaman dilimi. ikincisi tom-un həkim olduğu indiki zaman dilimi. üçüncüsü də tommy-nin ağacla bir yerdə üçduğu gələcək zaman dilimi.

filmə belə adi baxıb bu üç zaman diliminin xroniki olduğunu və kinonun hərfi olduğunu demək olar. ancaq, mən, bunun belə olduğunu düşünmürəm. aronofsky filmi üçün çox bəsit açıqlamadır bu.

fikrimcə kinodakı tək real zaman dilimi indiki zaman dilimidir. digərləri isə obrazların özlərini necə gördüyüdür. fikir verin, hər zaman dilimində tom ölümsüzlüyün çarəsini axtarır. ispaniyada olan zaman dilimdə ispaniyanı qaçınılmaz ölümünün qarşısını almağa çalışır. burda ispaniya da əslində izzi-nin ölümünə metafordu.

ikinci zaman dilimində izzi hansısa xəstəlikdən ölür. tom yenə onu xilas eləməyə çalışır.

üçüncü isə tom ağacı xilas eləməyə çalışır. o ağacın izzi olub olmamasını fikirləşmək sizə qalıb.

izzinin yazdığı kitab özünü və tom-u necə gördüyüdür. tom onun conquistadorudur. izzi istəyir ki, tom onun qaçınılmaz ölümünü qəbul eləsin. çünki indi real zamanda tom dayanmadan izzinin xəstəliyinə çarə tapmağa çalışır. onunla vaxt keçirməkdən belə imtina edir. izzi öz kitabı ilə tom-a ölümün qaçınılmaz olduğunu, onun bu çabalarının mənasız olduğunu demək istəyir.

üçüncü zaman dilimi isə tom-un özünü necə gördüyüdür. o axı ölümün bir xəstəlik olduğunu və onun bu xəstəliyə bir müalicə tapacağını düşünür. o, izzinin öləcəyini qəbul eləyə bilmir. düşünmürəm ki, bu kosmosda üçan ağacın ölən ulduza ya da nebulaya getməsi zad hərfən qəbul olunmalıdır. tom düşünür ki, əgər biraz da çalışsaydı bəlkə də izzini xilas eləyəcəkdi. sonda nebulaya çatmağa az qalmış ağac ölür, eynən izzinin dərmanın tapılmağına az qalmış öldüyü kimi.

bir də üzük söhbəti var. bu üzük haqqındakı şərhimi qəbul eləməyə bilərsiz ancaq inanıram ki, bu üzük tom-un izzi-nin ölümü ilə, daha geniş desək ölüm ilə barışmağının bir simvoludur. çünki tom kinonun başlanğıcında perspektivini(üzüyünü) itirir. o, izzi ilə vaxt keçirmək yerinə müalicə axtarmağa davam eləyir. ölümü qəbul eləyə bilmir. kinonun sonunda isə üzüyü barmağına taxır və ölümü qəbul eləyir. o, anlayır ki, ölüm qaçınılmazdı.

bir də kitab söhbəti var. deməli kitabın 11-ci chapterı maya kralının tom-u bıçaqlamasından sonra bitir. izzi tom-a deyir ki, kitabı o bitirməlidir. * tom isə kitabı necə bitirəcəyini bilmir. kinonun axırında isə o, kitabı bitirir. kitabın axırı tom-un first father olmağı və tree of life-a çatıb ölməsi ilə bitir. çünki, bu tom-un özünü necə gördüyüdür. chapter 11-ə qədər o, conquistador idi. o, izzi-nin gözündə necə idisə, kitabda da elə idi. kitabın axırında isə o artıq conquistador deyil, çünki tom özünü elə görmür.

uzun sözün qısası, film həyat yoldaşını çox sevən və onun ölümünü qəbul eləyə bilməyən biri haqqındadır.
annihilation üzərində günlərlə düşünməmə, forumlarda müzakirələr eləməyimə səbəb olan film.

garlandın bundan əvvəlki filmi ex machina mənim üçün orta babat bir film idi. sonra araşdırandan sonra gördüm ki, kinonun əməlli başlı fanları zadı var imiş. bəziləri deyir annihilation daha yaxşıdı, bəziləri deyir yox garland bu dəfə sıçıb zad. mən də film haqqında öz fikirlərimi çalışacam yazım. bu yazıda kinemotaqrafiyadan, aktyorluqdan zaddan danışmayacam, kinonun mənasının nə olduğu, nə mesaj verməsi haqqında öz fikirlərimi deyəcəm. hazır olun i am gonna go balls deep in this bitch.

2 teoriyam var kino haqqında. kino qurtarandan sonra o dəqiqə ağlımda biri var idi, sonra redditdə zadda biraz oxuyandan sonra 2cisi də ağlıma batdı. ona görə ikisini də yazacam bura.

məncə kino insanın özünü məhv eləməyi haqqındadı. biz insanlar nə qədər çalışsaq, nə qədər səyahət eləsək, nə qədər oxusaq, dinləsək də heç vaxt öz düşüncələrimizdən qaça bilmərik. həmişə beynimizin bir tərəfində bizi yeyib bitirən, özümüzü günahkar hiss elətdirən, hər şeyi dayandırmağa, bir sözlə özümüzü məhv etməyə çağıran fikir olur. təbii ki, hər kəs də bu fikirlər fərqli olur, hər kəsin bu fikirlərə qarşı reaksiyası da fərqli olur. bəzilərimiz bu fikirlərə qarşı döyüşür, bəzilərimiz bu fikirlərə önəm vermir, bəzilərimizi isə bu fikirlər yeyib bitirir.

kinodakı shimmer də buna metafordur fikrimcə. deməli, kane bilir ki, lena bunu aldadıb. o anlayır ki, onun xoşbəxt evliliyi artıq bitib, buna görə də shimmerın içinə girməyə və self-destruct olmağa gedir. çünki kane lenanı hələ də sevir və o anlayır ki, o, bu reallıqla yaşaya bilməz.

sonra gəldik ventressə. ventress xəstədir və bilir ki, öləcək. ventressin beynində isə shimmerin içində nə olduğu, illərdir içəriyə göndərdiyi insanları nəyin öldürdüyüdür. bu fikir onu yeyib bitirir və artıq öləcəyini bildikdən sonra, ölsəm də heç olmasa içində nə olduğunu bilərək ölüm deyib girir shimmerə. fikir verin, eyni səbəbdir, ventress də öz sonunu axtarır. içəriyə self destruct olmağa gedir.

geriyə qalan obrazlar eyni söhbət. anya aludəçidir, josie qollarını dəfələrlə kəsib, sheppard isə qızını itirib. qısacası bunların hamısının onları yeyib bitirən, "yaşamağın nə mənası var" dedirtən problemləri var.

gəldik lenaya. bəs niyə lena içəriyə girir? ya da daha önəmlisi, niyə içəridən tək sağ çıxan o olur?
çünki lena geri qalanlardan fərqli olaraq o problemlərini qəbul eləyib həyata davam eləməyi seçir.
bilirik ki, lena ərini başqası ilə aldadıb və o anlayır ki, əri buna görə shimmera girib. bu fikirlər onu yeyib bitirir, özünü günahkar hiss eləyir, bu səbəblə o shimmera girir. bəs niyə sağ çıxır? bunun cavabı biraz pretentious çıxa bilər amma mənim fikrim budur ki, lena son anda hər şeyi məhv elədiyini, həmişə bu fikirlərlə yaşamaq məcburiyətində olduğunu anlayır və bunu qəbul eləyir. fikir verin, kinoda demək olar heç bir döyüş olmur, ancaq axırda lena kim ilə döyüşür? təbii ki, özü ilə. onun fikirləri sözün həqiqə mənasında lenanı əzir, * amma son anda o qərara alır ki, onu yeyib bitirən bu fikirlərə qarşı döyüşmək yerinə, onları qəbul eləyib həyata davam eləmək lazımdır. beləcə də özünə qalib gəlir və shimmerdan yeni bir insan olaraq çıxır.

bu mənim ürəyimə yatan teoriyadı.

bir də redditdə oxuduğum və ağlıma yatan başqa bir teoriya da var ki, mənimkinə biraz oxşayır.
deməli ideya odur ki, kino insanlar arasında, daha dəqiq desək iki sevən insan arasındakı münasibətdən və bu münasibəti davam elətdirmək üçün insanların necə dəyişməyə məcbur olduğunu göstərir.

kane shimmera girir, bilir ki, yoldaşı onu aldadıb. kane anlayır ki, o bunla yaşaya bilməz, yaşasa belə fərqli biri olaraq yaşamalıdır. ona görə dəyişib tamamilə başqa biri olaraq çıxır. lena da eyni söhbət.


ümumiyyətlə məni insanların öz fikirlərindən qaça bilməmələri söhbəti çox özünə cəlb edir. buna görə də mənim üçün önəmli kinodur. redditdə fırlanarkən bu haqda başqa bir hekayə də tapdım.
https://imgur.com/gallery/ZNSaq biraz uzundur, ancaq maraqlıdır və eyni söhbətdi. insanların əvvəl-axır self destruct olmağı haqqındadır.

bu yazını da Simon Bolivar sözləri ilə bitirim. “How will i ever get out of this labyrinth!"

edit: yadımdan çıxdı yazmaq. bu yazını yazmaq üçün kinonun netflixdə bəzi səhnələrinə yenə baxırdım. kinonun əvvəlində ventress lenaya sual verir ki "time to move on? it is not easy to move on", lena da deyir ki, "I didn't". dedim yazım bunu da, önəmli səhnədir məncə.
deadlift belimi zədələməyim səbəbi ilə son bir həftədir eləyə bilmədiyim hərəkət.

hər şey çox əla gedirdi. hər həftə yeni pr eləyirdim. keçən həftə isə deadlift eləyərkən biri yaxınlaşdı, dedi ki, qaqaş bəs gördüm bunu eləyirsən, gələ kəmər tax, yoxsa belində disk zad sürüşər. mən də normalda əgər 1 rep maximim 70-80 faizində qaldırıramsa kəmər işlətmirəm. bu gicdullağın deməyindən sonra artıq murphy qanunumu deyim, həyatın mənə fuck you deməyimi deyim bilmirəm, belimi zədələdim. *

deadliftə həmişə ən böyük problemim ayaqlarımın belim və hiplərimdən daha sürətli hərəkət eləməyi, bunun nəticəsində də belimə normaldan daha artıq ağırlıq düşməyi olub. bunun da poxunu indi çəkirəm.

deadliftin "king of all exercises" olmağının bir səbəbi var. bütün posterior chaini işlədir. hər şeyə xeyirdi düzgün eləsəz. ancaq siz siz olun mənim elədiyim səhvi eləməyin, formanızın qeydinə qalın. ştanq ayağınızı həmişə tam ortadan kəssin. onurğanızı tam düz saxlayın. verə biləcəyim daha çox tövsiyə var amma sözlə yazmaq çətindi. ən yaxşısı youtubedan tutoriallara baxmaqdır.

çalışın ego lifting eləməyin. özünüzdən də muğayat olun. goodluck.
voltaire ölüm yatağında şeytanı rədd eləməsi istəniləndən sonra son sözləri "bu düşmən qazanmaq üçün yaxşı vaxt deyil" deyən insan.

"now, now my good man, this is no time for making enemies."
Məktəbdə cinsi əlaqəyə girən şagirdlər əsəblərimi bütün tarıma çəkən hadisə.

neçə vaxtdı yazmaq istəyirəm, ancaq entry açmağa əlim gəlmirdi. dost-tanışla bu mövzuda danışmaq istəyirəm, ancaq bilirəm ki, nə onlar anlayacaqlar, nə də mən özümü istədiyim kimi ifadə eləyə biləcəm. burda yazacaqlarım bəlkə də sözlüyün ən liberal proqressiv yazarlarına belə qəribə gələcək, ancaq yazacam. nəysə çox şişirtmədən başlayım.

deməli, bilirsiz, belə hadisələr hər 1-2 aydan bir baş verir bu ölkədə. hər zaman nəsə cəmiyyətin mentalitet gözləntilərindən kənara çıxan bir hadisə olur, hamı cumur sosial şəbəkələrə, çoxu mentalitetimiz belədir, bu əxlaqsızlıqdır zad deyir (buradakı birinci entry kimi), az bir hissə isə o tənqid olunanı müdafiə eləyir, bir-iki gün keçir söhbət bağlanır. heç kim heçnə qazanmır.

right-libertarian olan biri olaraq isə məni tamam başqa məsələ narahat edir. fikrimcə cəmiyyətin belə bayağı söhbətləri belə ciddiyətlə danışması özü utandırıcıdır. ancaq, bundan əlavə dava eləyən hər iki tərəf əsas problemin nə olduğunu tamamilə itirirlər.

problem "uşaqlar məktəbdə sevişiblər ya da metroda öpüşüblər. bu, bizim cəmiyyətə və mentalitetə uyğundur, əxlaqsız hərəkətdir ya yox?" problemi deyil. məncə mənasız müzakirədir bu. çünki, hərkəsin özünün bir əxlaq anlayışı var, tamamilə subyektivdir yəni. bununla bir nəticəyə çıxmaq olmaz.

cəmiyyətimizin üzərində daha çox düşünməli olduğu şey "bu gənc metroda öpüşüb, nə bilim, məktəbdə sevişib, biz bu insanların şəxsi azadlıqlar hörmət eləməliyik, ya yox?" dur. dediyimi seks azadlığına yoza bilərsiz, (o qədər işlətmişiy ki, mənasını itirib) ancaq demək istədiyim tam olaraq bu deyil.

neçəsə ay qabaq bir hadisə olmuşdu. gecə vaxtı qız bardan çıxanda döymüşdülər. yenə pox poxa qarışmışdı. hərə bir şey deyirdi. " o vaxtı qızın barda nə işi var?" "döyüblər, yaxşı eləyiblər" nə bilim nə. mənə bu həyatda ən yaxın olan adamlar belə bunları deyirdi, mən isə nəsə buna qarşı birşey demək istəyirdim, alındırammırdım. -* yenə deyirəm, söhbət qızın o vaxtı bardan çıxıb çıxması sizin əxlaq görüşüvüzə uyğun olub olmadığı deyil, söhbət qızın o vaxtı bardan çıxmaq azadlığı olduğu və sizin ona hörmət eləmək məcburiyyətində olduğuvuzdu.


təbii ki, həyatda hər şeydə olduğu kimi, bu mövzu da qarışıqdı. dövlət müəssəsində, azyaşlı uşaqların sevişməyi hər kəsin uda biləcəyi bir şey deyil, anlayıram. mən özüm də 14 yaşlı uşağın hələ sevişəcək qədər yetkinliyə çatdığına inanmıram. amma ki, biz bir cəmiyyət olaraq bu hadisəyə daha yetkin cavab verə bilərdik. ölkədə seksin necə dağın başına çıxardırıldığını, həyatın bir hissəsi olduğunu, bəlkə də xarici ölkələrdə olduğu kimi məktəblərdə seks ilə bağlı dərslərin keçilməsi lazım olduğunu müzakirə eləyə bilərdik. (biologiya müəlliməsinin bəzi dərsləri keçmədiyi ölkədə belə şey deməy biraz idealistik oldu -* ) ancaq biz nə elədik? oğlanı peysər, qızı cırığ çıxartdıq. videonu yaydıq, nəticəni düşünmədən tənqid, təhqir elədik. uşaqların üzünü və adını yaydıq və böyük ehtimalla ikisinin də həyatlarını məhv elədik. elə bilirsiz o uşaqlar bu ölkədə hansısa bir məktəbdə və yaxud da başqa bir yerdə rahat gəzə biləcəklər bundan sonra? təbii ki, yox. ümid eləyirəm heç biri özünü öldürməz.

bu söhbətdən tək yaxşı nəticə hər halda overton pəncərəsinin biraz yerinnən tərpənməyi oldu . ümid eləyirəm bundan daha kiçik şeylərə əvvəlki kimi böyük reaksiya verməriy.
(bax: overton pəncərəsi )
(youtube: )


hər nəysə, biraz aləmi qatdım qatışdırdım, ürəyim dolu idi babat. qısaca demək istədiyim, biz, bir cəmiyyət olaraq insanların cinsi, dini , söz vs. vs. azadlıqlarına hörmət eləmədikcə heç vaxt azad ola bilməyəcəyik. hər zaman bir birimizin kölgəsində əziləcəyik. uşaqların da üstünə çalışın çox getməyin.
a cure for wellness Gore Verbinskinin axırıncı filmi.
Deməli bir iki ay qabaq oturub ən xoşuma gələn kino reviewer-ı olan chris stuckmann-in videolarına baxırdım. Birdən bu kino çıxdı qabağıma. Videoda chris danışdı danışdı aləmi biraz qatdı bir-birinə, amma axırda dedi ki, xoşuna gəlib zad, fikrincə gələcəkdə klassik olacaq filmlərdən biridi. Mənə də kino gərək adı olsun, gərək hekayəsi maraqlı gəldi dedim vaxt olanda baxaram. trailerinə baxdım heç nə anlamaq olmur. sinopsisini oxudum yenə baş çıxartmaq olmur.

nəysə söhbəti uzatmayım oturdum ilin bu vaxtı imtahan zad qozlamayaraq baxdım. qabaqcadan onu deyim ki, qorxu kinolarını elə də sevmirəm. jump scare zad mənlik deyil. ona görə ən az baxdığım film janrıdı bəlkə də. həm də imdb-də, rotten tomatoes-da zadda ağzına sıçıblar kinonun. rt-si 42di yəni siz düşünün.

deməli kinonun qəhrəmanı Lockhart adında bir dənə wall streetdə işləyən biridi. bunun işlədiyi firmanın ceo-su isveçrəyə sanatoriyaya istirahətə gedir. sonra da firmaya məktub yazır ki, geri qayıtmayacam, hamımızın içində bir xəstəlik var zad. buna görə də lockhartı göndərirlər isveçrəyə ki, tut bunu gətir, burda pox-poxa qarışıb. hekayə qısaca belədi amma o qədər qarışıqdır ki, neçə gündür üstündə fikirləşirəm, hələ də tam qərara gələ bilməmişəm bəzi şeylər haqqında. -*

əgər internetdə araşdırsaz görərsiz ki, hamı kinonun kinematoqrafiyasını tərifləyir. necə tərifləməsinlər ki? ilk səhnədən hər şey göz oxşayır. kinonun ən başında bir dənə establishing shot var, binalar zad, sadəcə olaraq möhtəşəmdi. buna baxanda tək düşündüyüm həyatımda heç vaxt nə qədər çalışsam da heç nəyi bu qədər yaxşı çəkə bilməyəcəyimdi. (trailerına baxsaz ilk shot budu). insan gözünü çəkmək istəmir. verbinskiyə bir dənə medal düşür sadəcə buna görə. mənim neçə vaxtdı bu qədər yadda qalan, göz oxşayan kinematoqrafiya görməmişdim hər hansı bir kinoda. yəni, blade runner 2049 zad da qəşəngdi, ancaq bu kinonunki başqa aləmdi. sadəcə buna görə baxmağa dəyər məncə.

bir iki kəlmə də color gradingdən deyim. mükəmməldi məncə. kinonun tonuna çox uyğundu. new york, ofislər, isveçrə dağları, qala zad çox gözəl görsənir.

nəysə indi hekayəsi haqqında danışım. deməli bu kino haqqında bir- iki dəqiqə araşdırma aparsaz, hamı bunun haqqında danışır. hamı bunu müzakirə eləyir. ilk olaraq film dəhşət uzundu. tam olaraq 146 dəqiqə. yəni bu qədər vaxtda nə haqqında danışılır deyə soruşsaz hərə bir söz deyər. kino da mənası olmayan dəhşət çox səhnə var. yəni fikirləşdikcə daha da məna vermir. redditdə hamı yazır ki, bəs bu səhnənin mənası yox idi, bu səhnəni göstərdilər amma axırını bir yerə bağlamadılar vs. hekayə lazımsız dərəcə qarışıqdı. yəni bir enemy, donnie darko zad dərəcəsində mind fuck deyil, sadəcə olaraq o qədər qarışıq və hər yerə yozula bilən bir hekayəsi var ki, içində çıxmaq olmur. hər teoriya adamın ağlına batır. biraz "hər məna verə bilər, ona görə də heç bir məna vermir" demək də olar. -*

hamı deyir ki, bəs kinonun sonunda babat sıçdılar, bir nöqtə var orda qurtarsaydılar daha yaxşı olardı zad. mən də qismən qatılıram.

mən həyatımda heç bir kino haqqında bu qədər qərarsız qalmamışam. nələri sevib nələri sevmədiyimi belə tam olaraq qərarlaşdıra bilmirəm. -*

nəysə biraz çox yazdım. son bir neçə ildə ən çox yadımda qalan kino oldu. 146 dəqiqəlik kinonun hər səhnəsi yadımdadır demək olar. sırf buna görə tərifə layiqdir. hekayəsi hamıya görə deyil, çox insan iyrənəcək, nifrət eləyəcək. həm də dediyim ki, hekayə o qədər də yaxşı yazılmadığı üçün, "bu kino hara gedir, iki saatdı bir pox olmuyub" deyə də bilərsiz.

son zamanlarda heç bir kinonu bu qədər sevməmişdim və üzərində düşünməmişdim. kinoda elə bir keyfiyyət var ki, insan sıxılmır. düzdür, hekayə üzərində nə qədər çox düşünsən o qədər də çox poxdan olur. amma məncə yenə də izləməyə dəyər.

bu qədər yazdım çünki heçkim bu kino haqqında danışmır və məncə bu kino üzərində müzakirə eləməyə dəyər.
ən yaxşı oyun soundtrackları Bastion - Setting Sail, Coming Home. əfsanədir.
(youtube: )

steam summer saledə cəmi 2 dollar idi, heyif yadımdan çıxdı burda xəbər vermək. -* oyun deyil, sənət əsəridir.
steam endirimləri ingilis diliniz yaxşıdırsa 5.66$ firewatch oyununu almağınızı tövsiyə eləyirəm. sakitləşmək, stres atmaq üçün əladır.
george orwell yazıçının homage to catalonia kitabından bir alntı. düşünürəm ki, bügünlərdə bizlər üçün daha bir mənalıdı:

"One of the most horrible features of war is that all the war-propaganda, all the screaming and lies and hatred, comes invariably from people who are not fighting".

"müharibənin ən pis tərəflərindən biri bütün savaş propagandasının, bütün qışqırışların və yalanların və nifrətin davamlı olaraq savaşmayan insanlardan gəlməsidir".
seksi sex olaraq yazmaq Artıq şəhərdəki taxta sexlərini "taxta seksi" olaraq oxumama gətirib çıxaran hadisə.
webdriver torso bir youtube kanalı. kanalda ancaq 11 saniyəlik gic-gic videolar var.

(youtube: )


göründüyü kimi önəmsiz şeylərdir. ancaq kanal insanlar tərəfindən kəşf ediləndə görünür ki, kanalda düz 80 mindən çox belə video var. (an etibarı ilə bu rəqəm artıq 328.678-dir.)

kanaldakı tək normal video 6 saniyəlik eyfel qülləsinin çəkilişidir.
(youtube: )


təbii bu, çox tez yayılır. çoxlu komplo teoriləri deyilir. yadplanetlilər tərəfindən yüklənir, nə bilim terroristlər bir-birləri ilə danışmaq üçün istifadə eləyirlər vs.

sonra italiyan bloqer Soggetto Ventuno bunun izinə düşür. aydın olur ki, bu kanala bənzər bir neçə kanal daha var. nə isə ora-bura videoların youtube'nin özü tərəfindən yükləndiyi ortaya çıxır.
(youtube: )


youtube açıqlama verir ki, bəs keyfiyyət üçün yükləyirik zad. hətta biraz mırtdaşır, həmişə webdriver torso lar olacaq zad deyir. -*

"We're never gonna give you uploading that's slow or loses video quality, and we're never gonna let you down by playing YouTube in poor video quality. That's why we're always running tests like Webdriver Torso." (Never Gonna Give You Up deyə bir mahnıya göndərmə imiş bu.)

bütün xəyallar suya düşür, söhbət bağlanır.

google'a və youtebe'yə webdriver torso yazanda loqo zad dəyişir bu arada.
bobby fischer dəli qrossmeyster.

Fischer 6 yaşında şahmata başlayır.
(youtube: )
özü dediyinə görə 7 yaşından şahmatda iddialı olmağa başlayır. -*

13 yaşında abş üzrə çempion, 15 yaşında isə qrossmeyster olmuşdur.

Fischer'ın həyatında sadecə şahmat olub. jurnalist soruşur ki, bəs şahmat oynamadığınız vaxt nə eləyirsiz? Fischer da cavab vermir bir növ. şahmatla bütünük zad deyir. Fischer yemək yeyərkən belə şahmatla məşğul olurmuş. *

1972-ci ildəki dünya çempionatı

soyuq savaş illərində ruslar şahmat dünya çümpionatını domine eləmişdilər. şahmat ssri üçün çox önəmli idi. bu o demək idi ki, sovet, yəni kommunizm ağıllı insanlar yaradır. buna görə ssri şahmata çox önəm verirdi. (bugün azərbaycan daxil bir çox ssri ölkəsində şahmatın güclü olmasının səbəbi də budur)

1972-yə qədər 24 ildir sadecə ssri'nin yetiştirdiyi insanlar dünya çempionu olurdu. link link

1972-ci ildə amerika dünya çempionatına Fischer'ı göndərir. Fischer o zamanların dünya çempionu spassky ilə oyun oynayacaqdı. əgər udsaydı ssri'nin bu 24 illik qalibiyyətlər silsiləsini qıracaqdı.

oyun islandiya keçiriləcəkdi. (bu arada Fischer'ın islandiyaya getmək sözsöhbəti də var. ancaq ona girməyəcəm.)

Fischer ilk oyuna gec gəlir. hamı artıq elə bilirdi ki, o gəlməyəcək. ancaq o gəlir və oynayır. ilk oyun tamamilə bərabərə bitəcəkkən(iki tərəfdə də 6 piyada və bir fil qalmışdı) Fischer Fh2 oynayır və çox böyük səhv eləyir. öz filini çıxılmaz vəziyyətə salır. və beləcə bu oyunu uduzur. https://www.youtube.com/watch?v=-3vLdHSuASE bu videonun 58-ci saniyəsində səhvin nə olduğu açıqlanır.

ikinci oyun Fischer oyuna gəlmir və spassky avtomatik olaraq udur.

bundan sonra 3-cü oyun Fischer udur. spassky deyir ki, içəridə özümü çox pis hiss elədim zad. sonra sovet düşünür ki, yəqin amerika oyunçumu zəhərləyib. və sovetlər oyunun oynandığı yerdə hər şeyi yoxlayır, ancaq bu bir nəticə vermir.

6-cı oyun fischer o qədər gözəl oynayır ki, spassky onu oyunun sonunda ayaqda alqışlayır.
(youtube: )


final belə davam eləyir və Fischer 12.5, spassky 8.5 hesabı ilə udur və dünya çempionu olur.

Fischer 3 il dünya çempionu olaraq qalır. 1975-ci ildə o öz yerini qorumaq üçün karpov ilə oynamalı idi. Fischer fide'yə bir neçə şərt qoyur. şərtlərin hamısını bilmirəm, ancaq iki dənə ən önəmlisi bunlardır: 1. heç-heçələr sayılmayacaq. 2. mükafat daha da yüksəldilsin.

fide bu şərtləri qəbul eləmir. Fischer da oyuna çıxmır və karpov avtomatik olaraq çempion olur.


bundan sonrası biraz müəmmalıdır. bu hadisədən sonra Fischer dəli olmağa başlayır.

Fischer artıq şahmatı 20 il müddət ərzində buraxır. (bu 20 illik müddət ərzində sadecə 3 rəsmi oyuna çıxıbmış. onlardan üçünü də udub bu arada) rəsmi demək olar heç bir oyun oynamır. öz tanışları ilə az-az hallarda danışmağa başlayır. ssri'nin özünü çox absurd yollarla zəhərlədiyinə vs. inanır.

1990-ci illərdə deyəsən macarıstandan adını xatırlamadığım bir qız Fischer'a məktub yazır. məktubda deyilir ki, sənin şahmata qayıtmağını istəyirəm. sən şahmatın mozartısan. *

beləcə Fischer qayıdır. 1992-ci ildə yuqaslaviyada spassky ilə bir intiqam oyunu oynamağa təklif alır. əgər udsa neçə milyon pul qazanacağdı.

o zamanlar yuqaslaviyada vətəndaş müharibəsi gedirdi. və amerika yuqaslaviyaya bəzi sanksiyalar tətbiq eləmişdi. bu səbəbdən amerika Fischer'a məktub yazır və deyir ki, oyuna çıxmasın. əgər çıxsa onu neçə min cərimə və 10 illik həbs cəzası gözləyir. Fischer bu məktuba konfransda tüpürür və oyuna çıxır.
(youtube: )


oyunu udur və mükafatı götürür.

amerikaya geri qayıda bilməzdi. bu səbəbdən avropada vs. yaşamağa başlayır.

2004-də o yaponiyada tutulur. saxta pasporta görə. əslində 2003-cü ildə amerika onun pasportunu ləğv eləmişdi. bu səbəbdən tutulur yəni. o bir neçə ay yaponiyada qalır və islandiyaya vətəndaşlıq verməsi üçün müraciət edir. islandiya bunu qəbul edir və o yaponiyadan islandiyaya gedir və həyatının sonuna qədər orda yaşayır. özünün dediyinə görə əgər yaponiya onu amerikaya versəydi o, ordan sağ çıxa bilməyəcəkdi.


Fischer yəhudilərə (ki özü də yəhudi idi) və amerikaya nifrət edirdi. o, 11 sentyabr hadisələri barədə "bu eşitdiyim ən yaxşı xəbərdi. sonunda gicdullağ amerika götünə təpiyi yedi" demişdir. *
(youtube: )


Fischer'ın ən əfsanə oyunlarından biri əsrin oyunudur. vəzirini qurban verir və udur.
(youtube: )



1972-ci ildən sonrası Fischer haqqında məlumat oxuyanda biraz xəyal qırıqlığı yaşaya bilərsiz. bunu anlamaq lazımdır ki, o, dəli idi. və böyük ehtimalla şahmat oynamaqdan dəli olmuşdu. Fischer'da parahnanfvabnvajdfbvhfb xəstəliyi olub. buna görə çıxdığı oyunlarda işıqdan, kameraların yaxınlığından vs. şikayətlənirdi. velhasılkerem qəribə adam olub.

ancaq bunu da qeyd etmək lazımdır ki, Fischer adını şahmat tarixinə qızıl hərflərlə yazdırıb.

bəziləri deyir ki, ən güclü kasparovdur, magnusdur, nə bilim dadaşbaladır zad. fischer olan yerdə bunlar kim olub ki?

o, 2008-də islandiyada vəfat elədi.

bizə də youtube'dən onun oyunlarının analizlərinə baxıb zövq almaq düşər. -*

not: əgər tarixlərdə vs. nəsə bir səhv varsa deyin düzəldim.


bu arada fischer qadınlar haqqında bu sözləri demişdir: "They're all weak, all women. They're stupid compared to men. They shouldn't play chess, you know. They're like beginners. They lose every single game against a man. There isn't a woman player in the world I can't give knight-odds to and still beat." http://www.chessquotes.com/player-fischer

yəni: " qadınlar zəifdirlər. onlar kişilərlə qarşılaşdıranda axmaqdırlar. onlar şahmat oynamamalıdır. beginner kimidirlər. onlar kişilərə qarşı bütün oyunları uduzurlar. dünyada elə bir qadın yoxdur ki, bir atım olmadan onu uda bilməyim". *
valiant hearts: the great war ubisoftun çox az yaxşı oyunundan biri.

oyun 1-ci dünya müharibəsində bir ailənin, əslən belçikalı bir qızın və amerikalı bir əsgərin başına gələn hekayə haqqındadır.

fikrimcə oyunsevər hər kəs oynamalıdır. oynayın, oynatdırın.

(youtube: )
belə əfsanə bir soundtracki də var.

edit: bu arada 1ci dünya savaşına marağı olanlar mütləq oynasın. bir çox bilgi edinirsiz 1 dünya savaşı haqqında.

müharibə zamanı göndərilən məktublardan kimyasal bombalara qədər bir çox şey var. sadecə səbrli olub oturub hamısını tək-tək oxumaq lazımdır.

edit2: ingiliscəsi asanddır. ortalama bir ingiliscəsi olan hər kəs rahatlıqla başa düşüb oynaya bilər.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20