Madritsa


53   0   0   0
Madritsa 2.nəsil yazar
reytinq xalı: 44
karma xalı:-225
entry sayı:53
izləyənlər:0
sifariş sayı:0

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| saxlanılanlar| lövhə/blog

evlənənə qədər qadınla olmayan oğlan çox vaxt soz6 uşaqların yazdığı kimi din insanlarıdı. ama seven insanlarda çoxusu gərək ki getməzdim bazdığa deyən insanlarda tanıyıram. sevdiyi insan onu qarşlıqlı sevəndə üzüldüyü səbəblərdən biri olur. o ki qaldı evlənmək məsələsinə bunun sexlə heç bir əlaqəsi yoxdu. sevdiyi qiznan olana qədər onnan əvvəl başqasıynan yatmaq kimi olmalıydı yəqin başlıq. ümmülikdə din fərasətsizlik natamamlıq və digər problemləri olur. əgər evlənənə qədər qıznan olmamaq problemdisə. amma qınamıram oğlanı azerbaycan metalının problemləridi. nə qədər təmiz insan olursan ol yenədə təccrubəə üçün lazımdı qıznnnan təpələşmək evlənənə qədər.
həyatın mənası sonuncu oxuduğum romanlardan birndə bele yazılmışdı. həyatın mənası ona verdiyin dəyərdən aslıdır. fizikaya görə enerji yox olmur başqasına çevrilir. bir sözlə intihar zad dordan cıxış yolu deyil. ən azınnan çünkü olmürük. ama yenədə bu o demək deyil ki ölmürük. bəlkədə fizika pox yeyir bəlkədə elimin hələ ən aşaağı səviyəsindəyik. ehtimal 2 nin 1 ə di ya ölürük yada yox.
1. ölürük. yəni 2 ci həyat yoxdu. bəs həyatın mənası ? bu qədər asan ? allahda yoxdu. bu belədisə bizdə yoxuq yəni məna etibarı ilə son varsa ve sona catacıyıqsa elə artıq sondayıq. bu, 8 saat yatan adam üçün yuxunun yatannan sora artıq oyanması kimi qisa olmasıdı. yatdınsa elə bir durmusan.
2.ölmürük. burda fərqlilik var bir az. bu yatanda yuxu da görmək kimidi. həyatda hər şey yadımızda qalacaq. zəyifliklərin, güclü olduğün anlar, sevinclərin qorxuların, sevdiyin insanlar xatirələr hec yerə getmiyəcək. bu mümkündü. insanın bildiyimə görə şuraltı beyni istifadə etdiyi beynindən milyonlar dəfə güclüdü. bu entry baxmaq belə kifayət edir ki biz onu yadda saxlıyaq.
nəticə bele olacaq :həmişə yaşıyacıyıq.

məna nədədi ? bu iki seçimin birində olmasıdadı məna ?

birdə bəlkər var. bəlkə mən yazmıram bunu ? sadəcə cəhənnəmdəyəm əvvəlki həyatımda o qədər günah etmişəmki allah məni suraltimda xatirələrimnən tək bə tək qoyub . axı bəlkələr saysız hesabsızdı həyatımızda.

həyatın cvb isə
-sox içivə yaşa.
cvb verəndəki bu qədər lakonik
-sox icivədə ala


ps(heç vaxt bu qədər dərin yazmağa çalışmamışam. sagol soz6 ki bunuda öyrətdin)
hakim sözün fəlsəfəsinə girsək böyük məna daşıyır. birmənalı olaraq kimsə tərəfindən sevilirsə həmdə digər tərəfdən nifrət edilir. idman və ya huquq sahəsində hər mənada heç vaxt olmaq istəmədiyim bir peşə. gələcəkdə robotlar üçün prespektivli sahə.
qaraqan fikirləri çox tez dəyişir albomlarda. 18 yaşında a kitabın yazıb. savadsız, dünyada masturbasiyadan başqa həzz duymayan gənclərə bir ilham mənbəyi oldu. demək olar ki artıq öyrəşdiyimiz rep yazmır. bilmirəm leykemiyada rep var ya yox. kitabların bir hissəsi insanları dəyişmək digərləri inkişaf etdirməkdi. birdə rus dilində ki kitabını azerbaycanca yazsaydı yəqin ki peyser ştampı almışdı azerbaycanda. qaraqanı cox izliyirəm. və onu deyə bilərəm ki özünü cox tez inkişaf etdirir. fikir dəyişkənliyi kimi başa düşülür ama a romanı ilə beş anonim milyoncu arasında dağ qədər fərq var. özünnən razıdır. cünki uğurları özünə məxsusdu. azerbaycanda 1 2 maraqlı və səmimi insan varsa mənim ücün biridə elxandı.
clash of clans bu entryni yazmazdan 10 dəqə əvvəl telfonumdan sildiyim oyun. yaradıcılıq deyilən bir şey tapmadım 2 günlük təcrübəmdə. ingilis dilindəki serveri rusların ispan dilindəki serveri isə puerto rico caamtının zəbt etdiyi oyun.
lakonik +məni niyə yaratdın?
-sox icivə.... cırıq blaa mazqımı sikib hər axşam
uzaqdan idarə olunan heyvanlar beynimin qavaramadığı yeniliklərdən biri. əgər bele texnalogiyalar varsa neynirsən ev heyvanını. əgər dirəşmisən içində heyvan sevgisi varsa, deyirsən itim olsun bəs belə texnalogiya nədi ay oğraş
mükəmməl hekayələr F. Braun “Yer kürəsinin sonuncu adamı otaqda oturmuşdu.Birdən qapı döyüldü...”
E.Hemenquey “Uşaq çəkmələri satılır. Geyinilməmiş”


“Mən bütün bədənimi əhatə edən ağrıdan ayıldım.Gözlərimi açdım və tibb bacısını gördüm. - Cənab, - o dedi, - sizin bəxtiniz gətirib. iki gün əvvəl Xirosimaya atılan bombadan sağ çıxmaq qismət olub. indi siz hospitaldasınız və sizin həyatınız üçün heç bir təhlükə yoxdur. -Hardayam? -Naqasakidə”.
mükəmməl hekayələr Azərbaycancada təsirrli olmadiginnan rus dilində yazmağa məcbur qaldım

Килограмм свежих апельсинов

- На днях я почувствовал полное счастье. Доктор, знаете, как это бывает? Я много лет думал, что это нечто вроде рекламных роликов баунти. Полное счастье. Умиротворенность, тихий ритм, вибрация струн бытия. Я думал, счастье – это то, к чему мы должны стремиться. Доктор, я думал, что это чувство, оно…как бы это сказать, это, когда тебе хорошо и хорошо всем твоим близким, и чужим на расстоянии километра тоже.
Как счастье Будды, пока он не сбежал из царского замка. Помните эту историю? Отец Будды пытался оградить сына от всех трудностей жизни. Он не видел стариков, не знал больных, он не был знаком со смертью и нищетой. Он жил словно в золотом панцире, который закрывал шелковой вуалью действительность. Он был по-своему счастлив. И я думал, что вот она наша конечная цель – вернуться туда, откуда сбежал Будда, в наше небесное царство, где нет боли и страданий, старости и смерти.
Доктор, я пробую разные кремы и шампуни против выпадения волос. Знаю, это не ваша сфера, но дело не в волосах, а дело в том, что я понимаю. Я уже все понимаю!
Доктор снял очки и пристально посмотрел на пациента.
- Ну и что же Вы понимаете?
Он приспустил свой галстук, посмотрел через окно огромного офиса на 45 этаже, где он работал и куда каждую среду к нему приходил его психолог.
- Доктор, я понял, что мы умираем каждый день. Каждый день, чуть-чуть. Нас покидают наши зубы, потом начинают умирать наши волосы, со временем ухудшается зрение… Мы умираем, доктор. И никуда от этого не деться. На днях я обнял жену в одной из европейских стран, посмотрел в ее красивые изумрудные глаза. У нас все было хорошо, все было полностью хорошо, знаете, полное счастье. Я смотрел на нее и говорил, как я счастлив. А она смотрел на меня, и отвечала мне взаимностью и …
Он замолчал, и вытащил белые сигареты. Они были полностью белые, без единой рекламы или лейбла. Такие странные, длинные, тонкие и белые. Как только он начал курить, доктор почувствовал запах никотина, что-то цитрусовое вперемешку с шафраном. Наверное, очень дорогие сигареты – подумал Доктор.
- Сынок, это ведь хорошо, когда человек чувствует счастье, полное счастье.
Парень посмотрел на доктора, которому платил 150 евро в час. Это был пожилой мужичок, явно с большими семейными проблемами. Из списка тех людей, которые живут ради своих детей, пытаясь заработать все деньги на свете. А ведь ему уже давно пора на пенсию. А может он был просто человеком, влюбленным в свою работу, интеллектуал, альтруист, филантроп.
- Доктор, мы ведь скоро умрем, да? Все мы. Я, вы, все те, которые работают этажом ниже и этажом выше. Все мы умрем, да?
- Сынок, это ведь закон жизни. Все когда-то умирают.
Он встал с кресла, подошел к стене, где был огромный аквариум, и включил его подсветку.
Доктор, а вы когда-то прикасались к чему-то вечному? Встречали вечное, бессмертное?
Доктор удивленно обернулся и посмотрел на своего молодого пациента.
- О чем ты сынок?
Молодой бизнесмен подвинул огромную лупу к аквариуму, и предложил доктору взглянуть. И через стекло лупы доктор увидел внутри аквариума несколько десятков медуз. Они были размером 5 мм. Но лупа увеличивала их раз в десять. Это были красивые прозрачные бело-голубые, при определенном освещении даже фиолетовые медузы.
Пациент улыбнулся и сказал: Этих медуз мне подарил принц Женевы. Hазываются Turritopsis Nutricula. Они Карибского происхождения.
Доктор кивнул и повернулся к молодому пациенту с большим интересом.
- Доктор, знаете, почему он подарил мне именно этих медуз? И в чем суть этих маленьких почти незаметных созданий?
- И в чем же?
- Знакомьтесь, доктор, это бессмертные существа, единственные в своем роде на нашей планете. Turritopsis Nutricula в переводе с латинского означает кормилица. Они размножаются, и после размножения начинают стареть. Но потом начинается обратный отсчет, и медузы омолаживаются, становясь такими же, как в первые дни своей жизни. И этот цикл длится бесконечно.
Доктор замер.
- Да, да, доктор, это удивительно, но это факт. Они бессмертны, если конечно их не съесть или не убить, они будут жить вечно. Стареть - молодеть, стареть – молодеть, и так беспрерывно. Этим медузам больше миллиона лет, и они будут жить после меня, после моих детей и детей их детей. А мы доктор, мы люди пока не на том уровне целостности с окружающим миром. И поэтому мы умираем, и будем умирать еще миллионы лет. Ах да, к чему я все это… На днях я был счастлив, чувствовал полное счастье. Обнял жену, поцеловал в губы, держал крепко ее ладони и понял: Человеческое счастье – это, как килограмм свежих апельсинов для больного раком.
mükəmməl hekayələr Gecənin ən qaranlıq vaxtı idi. Bütün insanlar və qarışqalar öz yuvalarında yatırdılar. insansızlıqdan qapısını toz basmış məscid kimsəsiz küçələrin dərin qaranlığında, əbədi sükutunda tənhalıq yuxusunda idi. Qəribə bir bürkü var idi. Bu şəhərin yuxusunda qəribə bir hürkü var idi. Bu şəhər gündüzləri bərbəzəklə bəzənən, süslənən, daranan, gecələri isə bütün süni bəzəklərini çıxarıb yataqlarında uyuyan əsl simalarında eybəcər olan gözəlçələrə bənzəyirdi. Bu şəhər çirkin yağışdan sonra qalan gölməçələrə bənzəyirdi. Heç bir canlı bu dərin sükutu pozmağa cəsarət etməzdi. Amma cəsarətli bir kəs addım səsləri ilə bu sükutu pozdu. Qara libasına bürünmüş bu yad qaranlığa qarışaraq addımlayırdı. Qara uzun paltarı yer ilə sürünür, sanki bütün zülməti özü ilə dartıb aparırdı. Yavaşca məscidin qapısını açdı. Qapı tük ürpədici bir səs çıxardı. Bu məscidin çəkdiyi "ah" idi. Axır ki onu yada salan olmuşdu. Amma bu sevinc "ah"ı bir an içində qəm fəryadına çevrildi. Məscidin qonağı var idi. Amma bu qonağı məscid heç gözləmirdi. Qara uzun libasına bürünmüş qaranlıqdan seçilməyən bu simada qan rəngli iki göz parlayırdı. Bu şeytan idi.
Şeytan məscidin çirkli xalçasına,rəflərdəki toz basmış Qur'anlara, köhnə minbərə baxdı. Bu mənzərə onu dəhşətə gətirdi. Sonuncu dəfə məscidə girəndə yüzlərlə minlərlə müsəlman ona o qədər lənət yağdırmışdı ki, çıxış yolu tapmayıb özünü minarədən atmış və üç gün özünə gələ bilməmişdi. indi isə boş məscidə baxır və yazığı gəlirdi. Düşmənlərinə yazığı gəlirdi. Bir az irəlilədi, üzünü Qibləyə tutdu və diz çökdü.O özü də bilmirdi nə edirdi. Amma əlacı yox idi. Əllərini açdı və duasına başladı.
"Bismilləhirrahmənirrahim"
"Ey uca və qüdrətli Allah, sənə dua etmədiyim 100000 il oldu. Özün bilirsən sənin rızan üçün necə darıxmışam. Keçmiş vaxtlar yadıma düşür. Cəbrayıl, Mikayıl, israfil, Əzrayıl yadıma düşür.
Sənə etdiyim ibadətlər yadıma düşür. Mən sənə hər kəsdən yaxın olmuşdum. Mən xoşbəxt idim. Sonra sən insanı yaratdın. Və mən günaha batdım. Böyük günaha. Məni oradan qovdun. Mənə Cəhənnəmi qismət etdin. Yox,mən tövbə etməyə gəlməmişəm. Sözümüz sözdür. Qiyamət gününə kimi insanları sənin yolundan çıxaracağıma söz vermişdim. Sən də mənə vaxt verdiyini söz vermişdin. Amma indi hər şey başqa cürdür. Əvvəllər mən insanları sənin yolundan çıxara bilirdim. indi isə heç kəsi yoldan çıxara bilmirəm. Heç kəsi pis yola sala bilmirəm. Çünki insanlar özləri pis yola gedir. Mənə heç ehtiyacları yoxdur. Məni də üzən,kədərləndirən elə budur. Özümü çox lazımsız hiss edirəm. Heç bir işə yaramayan bir məxluq oldum. Həyatımın mənası insanları pis yola çəkmək idi. indi isə həyatımın mənası itib. Yalvarıram uca Allah mənim bir duamı qəbul et. Yalvarıram dünyaya yaxşı insanlar gətir. Mən də onları yoldan çıxarmağa çalışım. Boş durmayım. Boş durmaqdan ürəyim partlayır. Yalvarıram dünyaya yaxşı insan gətir."
mükəmməl hekayələr O, uca binanın damından aşağı baxırdı. Sevgilisi Əli dünən avtomobil qəzasında ölmüşdü. Əli 10 ilin idmançısı , yeni yaranmış rock qrupun başçısı idi. Bir neçə universiteti bitirmiş və öz biznesini qurmuşdu. Əgər Ayselə desəydilər ki , sabah Eifel qülləsini Tokyoya aparacaqlar, o inanardı. Amma desəydilər ki, sabah Əli öləcək, Aysel gülümsəyib deyərdi " Deyəsən siz mənim sevgilimi yaxşı tanımırsınız – ölüm özü ondan qorxur”. Lakin Əli ölmüşdü. Aysel də onun yanına hazırlaşırdı. O uzundaban ayaqqabılarını çıxarıb damın qırağına yaxınlaşdı. Son məktubunu anasının yastığının üstünə qoymuşdu. Yazmışdı ki, Əlinin yanına gedir. Hər zaman çıxdıqları damdan. Əli ilə bu dama tez-tez çıxardılar. Birlikdə şəhərin gözəl mənzərəsinə saatlarla tamaşa edib danışardılar. indi Əli yoxdu. Əlisiz Ayselin də həyatı ola bilməzdi. Çantasını qırağa qoyub damın kənarına çıxdı. Diqqətlə aşağı baxdı , insanlar nöqtə kimi görünürdü. Onu sevgilisindən cəmi bircə addım ayırırdı. Elə o addımı atmaq istəyəndə sol tərəfdə nə isə bir qaraltı gördü. Bu başqa bir qız idi. Saçları səliqə ilə yığılmış mavi köynəkli bir qız. O ağlayırdı. Deyəsən o da özünü atmaq istəyirdi. Qız Ayseli görüb bir addım da kənara yaxınlaşdı. Aysel də özünü atmaq istəyirdi. Amma bu qız.. Bu qız.. Onun burda olması yersiz idi..Əgər polis gəlib desəydi ki, "özünü atma” Aysel o dəqiqə tullanardı. Əgər Valideynləri desəydi, fikirləşmədən atılardı. Bu qız da nə isə desəydi Aysel özünü öldürəcəkdi. Amma o heç nə demirdi. O Ayseli elə bil ki, heç görmürdü. Başı özünü atmağa qarışmışdı. Aysel gücünü toplayıb tullanmağa hazırlaşdı. Amma yox..Alınmır..Heç cürə fikrini toplaya bilmirdi. O qız ..O qız..!! Növbəti dəfə Aysel cəhd edəndə qız qışqırdı:

- Axı niyə ? Ay Allah niyə ? Rahat ölmək də olmaz?! Burada da insanlar mənə mane olur ?!!! Aysel diksinib geri çəkildi. Görəsən o qız niyə özünü öldürmək istəyir? Niyə ? Bu Ayseli maraqlandıran sonuncu şey idi. Ona görə soruşdu: - Sən niyə özünü öldürmək istəyirsən ? Qız Ayselə tərs-tərs baxıb dedi : - Sənə qalmayıb. Sən kimsən ki, mənə sual verirsən. Özü də mənə mane olursan. Sən burada olanda özümü ata bilmirəm. Mənim sevgilim dünən avtomobil qəzasında ölüb. Mən də onun yanına gedirəm. Aysel çaşdı. Bu xəbər onu doğrudan da təəccübləndirdi. Ola bilməzdi! Belə təsadüf ola bilməz. Aysel dedi : - Mənim də sevgilim dünən avtomobil qəzasında ölüb. Qız ona diqqətlə baxıb ağzı açılı qaldı: - Ola bilməz. Dünən avtomobil qəzasında bir nəfər ölüb o da mənim Əlim. Aysel bir addım geri çəkildi. Bütün bədəni əsməyə başladı. - Necə yəni ? Sən niyə bu dama çıxmısan? Niyə məhz bu dama? Qız əlini üzünə tutub ağlamağa başladı. - Biz Əli ilə həmişə bu dama çıxardıq. O mənə yenicə yazdığı mahnıları oxuyardı. Bəsdir məni saxlatdın – bu sözləri deyib qız bir addım da kənara yaxınlaşdı. Onda Aysel qızın əlindən tutub onu geri çəkdi: - Dayan bir dəqiqə. Nə mahnıları? Sən kimdən danışırsan? Qız dizləri üstə yıxıldı, saçları üzünə töküldü. Sakitcə dedi: - Mən Əlidən danışıram. Mənim sevgilim Əlidən. Onun rok qrupu var idi- Fırtına. Mənə də mahnı yazmışdı, "Leyla”…mənim adım Leyladır. O həmişə mənə bu mahnını oxuyardı. Ayselin gözləri doldu: - Ola bilməz! Əli mənim sevgilimdir. Onun Fırtına qrupu var. Amma Leyla mahnısını heç kimə yazmayıb. Leyla dedi: - Bağışla, bilirəm sən kimsən, amma görürəm ki, sənin özünü öldürməyə səbəbin daha çoxdu. Sən dəlisən!!! Əli mənim sevgilimdir. Bu üzüyü də o mənə verib. Bir ay əvvəl nişanlanmışdıq. Aysel dözməyib ağlamağa başlayır. Hadisələrin bu qədər qarışıq bir vəziyyətə gəlməsini o təsəvvür edə bilməzdi. - Necə yəni ? Bir ay əvvəl o istanbula getmişdi. Mən özüm onu yola salışdım. Leyla kinayə ilə gülümsədi : - Biz istanbulda nişanlanmışıq. Amma görürəm ki, o Bakıda da boş durmayıb. Mənim sevglimi əlimdən almaq istəyirdin? Bilə- bilə ki, onun nişanlısı var yenə də onunla gəzirdin ? Aysel dedi : - Əli, mənim sevgilim idi. Amma hər şey çox qarışdı. Nə isə bir səhv baş verib. Neçə il onu tanıyırsan ? Leyla: - Üç il tamam olacaq. Biz həftənin cüt günləri bu dama çıxardıq. Tək günləri işə gedəri. Aysel : - Mən də onunla bir ildir tanışam. Onunla tək günlər görüşürdüm. Cüt günlər güya işi var idi. Amma əslində səninlə görüşürdü! O bizim ikimizi də aldadırdı. Leyla : - Əclaf !!! Keçən həftə demişdi ki, yeni mahnı yazmaq istəyir adı "Aysel” . Sənin adın nədi ? Aysel başı ilə təsdiqlədi. Leyla dedi : - Deməli ikimizlə də oynayırdı. Əclaf! Mən də ona görə özümü atmaq istəyirdim. Alçaq!! Yalançı ! Fırıldaq! Deyirdi ki, evlənəcəyik .Özü də sənin kimi qızlarla fırlanırdı. Leyla damın ortasında oturub dizlərini qucaqlayıb ağlamağa başladı: - Hhh..hhh … Həmişə belə olur. Gözəl oğlanlar sadəlöv qızları aldadır. Necə ona inanırdım? Elə bilirdim ki, ən yaxşı oğlan odur. Elə bilirdim ki, sevir məni. Amma əslində yalançının biri idi. O mənə layiq deyildi. Zibil ..Yaxşı oldu, öldün. Yaxşı oldu sənə..Məni oyuncaq kimi oynadırdın. Aysel də hönkürüb ağlamağa başladı. Bir anın içində bir illik sevgisi nifrətə çevrilmişdi. O Əliyə nifrət edirdi. Əli ona layiq deyildi. Onu aldatmışdı. Zibil yerinə qoymuşdu. Aysel göz yaşlarını silib ayağa qalxdı. Sonra Leylaya baxıb dedi: - Axmaqlıq eləmə ! Özünü atma ! O buna layiq deyil ! Sonra çantasını götürüb yavaş –yavaş pilləkənləri enməyə başladı. Addım səsləri getdikcə uzaqlaşıb blokun sükuta qarışdı. Bir az da gözləyəndən sonra Leyla gözlərini silib gülməyə başladı. Bu an telefonuna zəng gəldi.

- Alo - Alo Nərgiz , haradasan, qızım ? - Damdayam, ata . Binamızın damında. - Nə edirsən orada ? Düş gəl evə . - Heç , quşlara baxırdım. indi gəlirəm. Nərgiz telefonu bağladı. Əslində Nərgiz bu binanın sonuncu mərtəbsində qalırdı. Hər dəfə damlarına kimsə çıxanda evlərindəki çilçıraq əsirdi. Nərgiz bir ildən çox idi ki, eyvanlarında oturub, həmişə damlarına çıxan iki gəncin söhbətini dinləyirdi. Onlar Nərgizi tanımasalar da Nərgiz onlara çox bağlanmışdı. Dünən televizorda Əlinin öldüyünü eşidəndə bildi ki, Aysel yenə bu dama qalxacaq. Qalxacaq ki, özünü atsın. Ona görə Nərgiz belə bir nağıl fikirləşdi. Düzdü, Əli yaxşı oğlan idi. Damlarında oxuduğu mahnılar da, Ayselə dediyi sözlər də, danışdığı əhvalatlar da çox maraqlı idi. Amma Ayselin yaşaya bilməsi üçün o Əliyə nifrət etməli idi. Ayseli güclə də damdan qırağa çəkmək olardı. Amma o bu yenidən dənəyərdi. Alınana qədər. Bu nağıldan sonra isə o bir də özünü öldürmək istəməz. O daha Əliyə görə ağlamayacaq. Onun yanına getmək istəməyəcək. Həyatını yenidən başlayıb Əlini kiçik bir səhv kimi unudacaq. Bəlkə belə daha yaxşıdır ? Bəlkə itirməkdənsə nifrət etmək daha yaxşıdır ? Bilmirəm. Bircə onu bilirəm ki, bəzən tanımadığımız insanlar bizə bizdən də yaxın olur
ana başlıqı görəndə bele dogmalıq hissi oyadan varlıq
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20