Son yazılanlar










tolstoy dostoyevski


0   0   0   0
10.nəsil umbay
entry: 0
reytinq: 4
karma: 69
oxunma: 235






derek

candır, qardaşdır.

özbəöz olmasa da, çox qardaş qazanmışam, amma nadir insanlardandır ki, çiynimi dayaya bilərəm, yıxılmaram. sözlükdən də var tanış, dostlar, amma (bax: lucifermorningstar) və (bax: derek) mənim üçün ayrı dostlardır (ikisi də var, anonimdilər)

qardaşımdır, çox yaxşı oğlandır, yaxşı insandır, qəşəy içir. ağlamaq istəsəm, yəqin, ilk zəng edəcəyim adamlardan biri derekimdir. gözəl qəlbi var, safdır, məsumdur. çox safsan qardaşım, yaşım filan qədərdir deyib ego kasma, uşaq kimi təmiz ürəyin var sənin.

(bax: xətrivə dəyənin xətrinə dəyərəm)

var olaq, qardaşım. görəcək, yaşayacaq çox şeyimiz var, hələ məni səhərlər döyə-döyə uniyə yola salassan (bir-iki şeyə səni razı salsam)

son olaraq :



özəl insanlara özəl mahnı.

bi də , heç unudulmayacaq sözün var , (bax: nə qədər peysər var, ala? )

aşiq olmaq

çox qarışıq bir məsdər tərkibidir.

hər dəfə qarşına biri çıxır, deyirsən ki, bundan o yanası yoxdur. çox qadın keçdi həyatımdan, hamısı da "bundan yaxşısı yoxdur" dediyim üçün getdi. çox ritorik məsələdir, görəsən o qadınların hansına aşiq olmuşam? bəlkə, hamısına? bəlkə, heç birinə?
məncə, heç birinə.

amma, indi olan hisslərim tamam başqadır. hisslərimi qəzəllə ifadə edəcəyəm, çox lakonik şəkildə.

Ya könül munisim ol, ya can alan düşmənim ol,
Fərqi yoxdur, təki sən özgənin olma, mənim ol.

Qoyma könlüm gülü solsun payızın hökmü ilə,
Yaz ətirli nəfəsinlə əbədi gülşənim ol.

Eşq dəryasıdı axır yeri sevda gəmimin,
Məni bu mənzilə doğru aparan yelkənim ol.

Bədənim torpağa, ruhum sənə köçsün, ey gül,
Bu qiyamət qoparan qədd ilə son məskənim ol.

Səni versin mənə Allah, məni alsın məndən,
Eşq mülkündə ömür sürməyə canü tənim ol.

arifəm, kuyinə qəsdim budu can əldə gəlim,
Məni yoldan çıxaran Adəmə, Ya Rəb, qənim ol.


bizimki mümkünsüzlükdür. nə sən mənə, nə mən sənə o gözlə baxa bilməyəcəyəm. bu heç vaxt mümkün olmayacaq demək bir az iddialı ola bilər, amma mən ümidliyəm. bəlkə, nə vaxtsa. ansızın, elə bir yerdə olar ki, ikimiz də inanmarıq. sadəcə, bəzən sənin səsini duymaq istəyirəm. səsindəki o ahəng məni bihuş edir, qəribədir. heç vaxt özümə sığışdırmadığım hərəkəti edirəm, çox oğraşca olsa da. buna görə də, uzaqdan sevəcəyəm, aylar sonra səninlə bir mühitdə olmaq şansımız olar ümid edirəm, qəbuldan sonra da birlikdə olarıq bəlkə? bəlkə, bir uniyə düşərik, bilmirəm ki. gözləyək, səbr edək.

sözaltı günlük

az qalıb, sözlük. 11 illik təhsil həyatımı bir neçə vaxt sonra sonlandırıb, ali məktəbə daxil olacağam. alışmağa çalışdığım, məcburi seçdiyim ixtisasa gedirəm, məcbur qalıb yenə də buna da şükür deyirəm.. ümumən, dərslərim yaxşıdır, özümdən gözlədiyimin daha yaxşısını edirəm, və məncə, məndə alınır.

qardaşım istedadımı üzə çıxarmasaydı bəlkə də, indiyə universitetə hazırlaşmırdım, bəlkə də, intihar etmişdim. nəm, yaxşı ki, üzə çıxardı. yazarlıq etdikcə rahatlayıram. arxaya baxıram ki, keçmişə nə qədər uğur və hadisə sığdırmışam, ala. balaca işlər deyil bunlar. çoxunun xəyalı olan həyatı yaşayıram bəlkə də. amma, hər şey çöldən göründüyü kimi deyil, təəssüf...

dünən anamdan əmimin xərçənginin irəlilədiyini, artıq beyninə sıçradığı xəbərini aldım. polşaya məni masterə aparacaqdı, ən böyük xəyalımız idi ikimizin də. 680 balla qəbul olmuşdu o universitetə, mənə deyirdi ki, məni keç, nə istəsən edəcəyəm. indi heç bilmirəm, qəbul imtahanına girənə qədər yaşayacaqmı? atam həmişə rayonlarda olub deyə əmim mənə ata yarısı olub, onu çox istəyirəm, atam qədər çox sevirəm onu. deyəsən, o da 1 ildə itirdiyim 3 dostum kimi, birlikdə universitetə hazırlaşdığım rizvan kimi məni qoyub gedəcək. mən yoruldum axı, sözlük. hansı günahımın qarşılığıdır bu qədər itki? 17 il boyu məni böyüdən, boya başa çatdıran, hamıdan çox dəstək olan insan olan əmimin ömrünün sonuna az bir müddət qalıb, bu artıq sondur və mən bunu dərk edirəm, tibbin belə əlindən heç nə gəlmir artıq. əmi, 14 ildir bu sikik xəstəliklə mübarizə aparırsan, indi bir dəri, bir sümük qalmısan. güclü qal, əmi. bir az da yaşa, mən hələ doymamışam səndən, balaca qızın, qardaşların, bacın səndən doymayıb. bəs o xatirələr? bəs polşaya gedəcəkdik? döz. bir az da döz, əmi. mən səni itirmək istəmirəm.

qəribədir, sözlük. istəyirəm onu qucaqlayım. heyf, indi dərsə girməliyəm. yoxsa, işinə gedib sarılardım ona. can əmim. can. bir gün sən getdikdən sonra bu yazını oxumaq əzab verəcək.

/ 20 »

blok -   başlıqlarını gizlət

Son bəyənilənlər


son bəyənilənlər:

oxuyucuların bəyəndikləri: