Bu parça NYU Press-in icazəsi ilə yenidən dərc edilmişdir. O, "Power in Listening: The Sounding Out! Reader" kitabından uyğunlaşdırılmışdır.
2021-ci ildə bir gün Spotify tətbiqini açdım və Arlo Parks, Brittany Howard, Hozier, Charlotte Day Wilson, Radiohead və ən azı qismən melanxolik səsləri və duyğuları ilə tanınan digər sənətçilərin yer aldığı yeni yaratdığım pleylistə keçid etdim. Dərhal "You Might Like" (Bəyənə bilərsiniz) başlığı altında "sad girl starter pack" adlı xüsusi bir pleylist göründü.
Hədəflənmiş reklamlar, məxfilik müqavilələri və sosial media dövründə olduğu kimi, özümü həm ifşa olunmuş, həm də təsdiqlənmiş hiss etdim. Hər gün yeni musiqi axtararaq fərdiləşdirilmiş "Daily Mixes" və "Discover Weekly" pleylistlərini araşdıran biri kimi, bu, böyüyən pleylist kolleksiyam üçün mükəmməl bir əlavə kimi görünürdü. Burada 75 mahnı var idi; bəziləri tanıdığım, bəziləri isə tanımadığım sənətçilərə məxsus idi və ilk baxışdan zövqümə uyğunlaşdırılmış kimi görünürdü. Lakin ekrana nə qədər çox baxdımsa, həyəcanım bir o qədər şübhəyə çevrildi.
Daha çox oxu: “Musiqiyə qulaq asanda heç vaxt tək deyilsən”
Nəsə düz deyildi. Spotify-ın əhval-ruhiyyəyə əsaslanan bir çox pleylistləri kimi, bu da janr, onillik və ya digər kateqoriya göstəricisindən fərqli olaraq, bir duyğuya əsaslanaraq hazırlandığını iddia edirdi. Lakin tətbiqin populyar əhval-ruhiyyə əsaslı pleylistlərindən (məsələn, “Feelin’ Good”, “All the Feels”, “Broken”, “Chill Vibes”) fərqli olaraq, bu pleylist təkcə adı ilə həm genderi, həm də affekti (emosional vəziyyəti) əks etdirirdi. Aydındır ki, o, səs vasitəsilə həm qadınlığın, həm də kədərin xüsusi bir versiyasını yaratmaq, ələ keçirmək və cəlb etmək üçün nəzərdə tutulmuşdu. Bəs bu hansı versiya idi? Və güman ki, bu, necə səslənirdi?
Charlotte Day Wilson-un "Work" mahnısını, yəni pleylistdəki treklərdən birini ilk dəfə işə saldığımdan bəri, Spotify-ın "sad girl starter pack"i məni izləməyə davam etdi. 2023-cü ilin əvvəllərində Spotify LGBTQIA+ sənətçilərini və yaradıcılarını qeyd edən və təbliğ edən GLOW adlı qlobal musiqi proqramını işə saldı. Bu yeni rəqəmsal musiqi mərkəzi "Sounds from the Community" (İcmadan səslər) — LGBTQIA+ kimi identifikasiya olunan sənətçilərin yer aldığı pleylistlər — və "LGBTQIA+ Favorites" (LGBTQIA+ sevimliləri) kimi qiymətləndirilən pleylistlər kolleksiyası ilə öyünür. Bu sonuncu kolleksiyanın arasında heç də başqası deyil, məhz "sad girl starter pack" var və bu, həm də 1,3 milyondan çox bəyənmə ilə mərkəzin ən çox bəyənilən pleylistidir. Onu orada görəndə yenidən özümü hücuma məruz qalmış hiss etdim, lakin fərqli bir bucaqdan. Hələ də yavaş, kədərli mahnılara qulaq asmağı sevən queer bir qadın üçün, bir vaxtlar kədər, qadınlıq və səs haqqında suallar doğuran eyni pleylist necə oldu ki, queerlik haqqında da yeni suallar yaratmağı bacardı?
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
