Təxminən 11 000 il əvvəl müasir Türkiyə ərazisində yaşamış neolit dövrü sənətkarı bəbirin belində çaparaq gedən insanı təsvir edən 2,3 fut (təxminən 70 sm) hündürlüyündə heykəl yonub.
Sənət əsərinin yaradılma şəraiti zamanın axarında itib-batıb. Lakin artefakt əsrlər boyu Karahan Təpə kimi tanınan arxeoloji ərazidə basdırılmış vəziyyətdə qalıb; tədqiqatçılar onu son qazıntılar zamanı aşkar ediblər.
Türkiyənin mədəniyyət və turizm naziri Mehmet Nuri Ersoy Bolqarıstan Xəbər Agentliyinin əməkdaşları Ayşe Sali və Petya Dikovaya verdiyi açıqlamada deyir: “Biz indiyədək bənzəri məlum olmayan 11 000 illik heykəli üzə çıxardıq. Biz əvvəllər rastlaşmadığımız kompozit bir fiqur kəşf etdik”.
Heykəl dairəvi quruluşlu bir binanın divarı boyunca uzanan platformanın üzərində yerləşdirilmişdi. Diametri təxminən on fut (təxminən 3 metr) olan bu quruluşun döşəməsi hamar daşlardan düzəldilmişdi. Ersoy əlavə edir ki, bu artefakt erkən insan tarixi haqqında yeni məlumatlar verə bilər.
Alman Arxeologiya İnstitutunun arxeoloqu Yens Notroff “Live Science” nəşrindən Kristina Killqrouva deyir: “Bəbirlər bölgədə geniş yayılmış pişikkimilər fəsiləsindən olan yırtıcılar idi. Onlar güclü və təhlükəli heyvanlardır, buna görə də bacarıqlı ovçular üçün çətin ov hesab olunurdular. Bu, onların simvolik mənasını daha da artıra bilərdi”.
Notroff yeni kəşf edilmiş artefaktın gücü simvolizə edə biləcəyi fərziyyəsini irəli sürür. O əlavə edir ki, belə təhlükəli bir məxluqu “görünür, ram edən” insan heykəli “bəlkə də hakimiyyət rəmzi kimi oxuna bilər”.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.