Ata-anası ona cehiz seçirdi, o isə taksiyə əyləşib... – Zorla evləndirilən 17 yaşlı qız necə xilas edildi?

Bakının kənarında yerləşən, hər kəsin yolunun ən azı bir dəfə düşdüyü, qaynayan həyatı, bitməyən alveri və aramsız siqnalları ilə tanınan o böyük labirint. Sədərək sadəcə bazar deyil, həm də cəmiyyətimizin kiçik modelidir. Xüsusən də "cehiz" deyilən o təlaşlı və ənənəvi prosesin əsas mərkəzidir.

Həmin gün də yəqin ki, bir ata və ana həyəcanla qızları üçün cehiz axtarışına çıxmışdılar. Bəlkə, qab-qacaq sırasındaydılar, bəlkə də mebel sexlərinin qabağında. Qazan dəstinin rəngini seçirdilər, paltaryuyan maşının qiymətində satıcı ilə beş-on manatın üstündə çənə-boğaz olurdular.

Beyinlərində hər şey mükəmməl plana uyğun gedirdi. Qızın 17 yaşı var, toyuna cəmi bir neçə həftə qalıb, sentyabrın 20-də "Vağzalı" çalınacaq. Ən əsası, cehiz elə olmalıdır ki, qonşular baxıb onalrı dilə-dişə salmasınlar.

"Çətinliklə də olsa, hər şeyin ən yaxşısını elədik, qızımızı köçürdük" fəxri ilə evə qayıdacaqdılar. Onlar üçün bu, valideynlik borcunun layiqincə yerinə yetirilməsi, bir növ övladlarının həyatının uğurla növbəti mərhələyə təhvil verilməsi demək idi. Amma onlar o qazanların, o stəkanların, o xalça-palazın içində qızlarının gələcəyini necə "paketlədiklərini" düşünmürdülər.

Fikirləşmirdilər ki, o cehiz əslində, qızın qəfəsidir. Və ən əsası, evdə qoyub gəldikləri 17 yaşlı yeniyetmənin artıq bu ssenaridə oynamaqdan imtina etdiyini bilmirdilər. Məsələnin ən kəskin tərəfi qızın qaçış formasıdır.

Bu, kinolardakı kimi deyil. Orada atlar, ağ atlı şahzadələr, fon musiqisi və ya dramatik qaçış səhnələri yoxdur. Qız evdən çıxır, təsadüfi bir taksiyə əyləşir və sürücüyə deyir ki, pulum yoxdur, Kəmalə xanımın sığınacağına apar, orada verəcəklər.