Amerika Pediatriya Akademiyası yeddi yaşlı Martinin niyə qonaq otağının döşəməsində fırlanıb qollarını çırparaq qarğa kimi qışqırdığını, hələ beş yaşı tamam olmamış Teddinin isə sakitcə ön yolda gözlədiyini izah edə bilmirdi. Teddi boş arabasını o tərəf-bu tərəfə sürükləyir və baş barmağını əmirdi. Teddi Emmanın hələ də əmizdirdiyi, heç bir kişinin ona heç vaxt etmədiyi kimi onun yorğun bədəninə pərəstiş edən müdafiəsiz, şirin körpəsi idi. İlk övladı olan Martin isə hər səhər Emmanı nifrət etdiyi birinə çevirməyin yeni yollarını taparaq oyanırdı. Martin, parlaq çəhrayı saçlı və üzərində TOTALLY RAD yazılmış parlaq çəhrayı köynəkli trol kuklasını tapana qədər arabaya minməkdən imtina edirdi və on dəqiqə boyunca qanad çalıb qarğa kimi qışqıraraq trolu axtarmadıqdan sonra, Emma onu vurmaq üçün böyük bir istək duyurdu. Bunun əvəzinə, burnu demək olar ki, onun burnuna toxunana qədər əyildi və üzünə qışqırdı: "Əgər bunu dayandırmasan, Allaha and olsun ki, bütün oyuncaqlarını zibilə atacağam və buna hər birini daxil edirəm, məni eşidirsən?"
Nədənsə bu, Martinin dayanmasına səbəb olmadı. O, sanki Emma düşmən, özü isə qürurlu və inadkar körpə azadlıq döyüşçüsüymüş kimi, gözlərinin içinə baxaraq ona qarşı daha yüksək səslə qarğa kimi qışqırmağa davam etdi. O, körpə deyildi. O, Emmanın ona qışqırdığı kimi, artıq böyük bir uşaq idi. Emma tapa bildiyi bütün oyuncaqları yığdı və onları anasının mətbəx lavabosunun altındakı zibil qutusuna atdı; maraqlıdır ki, o, "totally rad" trol kuklasını da orada tapdı, buna görə də Martin yenidən sakitləşdi, bu da Emmanın da sakitləşə biləcəyi mənasına gəlirdi və hər iki oğlan arabaya mindi. Martinin trolu, Teddinin plastik əjdahası var idi və Emma heç kimi vurmadan bütün səhəri keçirmişdi. Onun sağ döşündə süd kanalı tutulmuşdu və bu, son vaxtlar sementdən düzəlmiş nəhəng, damarlı bir topa çevrilmişdi. Buna baxmayaraq, o, uşaqlarını arabada parka qədər çəkməkdə israrlı idi.
"Sən Martinlə dalaşanda iki quş oxumağı dayandırdı," Teddi əjdahasını başının üstündə uçuraraq dedi. Emmanın döşündəki ağrı onu başgicəlləndirirdi. O, evə getmək istəyirdi. Əslində, o, parka getmək istəmirdi. O, burada günahkarlıq hissinə görə idi. O, burada idi, çünki yəqin ki, boşanacaqdı. O, burada idi, çünki müvəqqəti olaraq anasının evində yaşayırdı. O, burada idi, çünki veb-saytında missiyasının şəxsiyyət formalaşdırmaq, cəmiyyəti dəstəkləmək və yerli hakimiyyəti qazanmaq olduğunu bəyan edən "Nation Awake" təşkilatının mərkəzi təşkilat komitəsi, ilk illik Ağ Ailə Pikniki üçün Avalon, Ohayo şəhərini seçmişdi.
Bir gecə əvvəl şam yeməyində Emmanın anası telefonundan xəbərləri ucadan oxumuşdu. Məlum oldu ki, "Nation Awake"-in elə burada, Avalonda yerli universitet bölməsi var. Universitetdəki endemik mədəni marksizmdən əziyyət çəkən və adının açıqlanmasını istəməyən bir tələbə sözçüsünə görə, təşkilat təkcə keçən il on üzvdən otuz üzvə qədər böyümüşdü. Əslində, ağ millətçi qruplara üzvlük milli səviyyədə ən azı əlli faiz artmışdı və artmaqda davam edirdi. "Nation Awake" Kentukki, Qərbi Virciniya, Pensilvaniya, Merilend və Miçiqandan təşkilatları dəvət etmişdi. Onlar yüzlərlə piknik iştirakçısı gözləyirdilər.
"Niyə Avalon?" Emma dedi. "Düşünürdüm ki, biz diqqət çəkmək üçün çox kiçik bir yerik."
Eloiz əlini qaldırdı və oxumağa davam etdi. "Appalaçiya aşkar seçimdir," sözçü dedi. "Bölgə əsasən avropalıdır. Məsələn, Avalonun iyirmi dörd min əhalisi var. Onlardan iyirmi iki mini ağdərilidir. Bizə istehza edilib, müxtəliflik adı altında özümüzü pis hiss etdiriblər. Lakin bizim saf şotland-irland mənşəyimiz utanc deyil, qürur mənbəyidir. Əfsanəvi Avalon kimi, biz də torpağı və insanları qaranlıqdan qorumaq üçün ayağa qalxacağıq."
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
