Mirvarid Dilbazi Azərbaycan poeziyasının ən sevilən və ömür sürən səslərindən biri, yaradıcılığında zərifliyi güclə, şəxsi duyğuları dərin vətən hissi ilə birləşdirən şair idi. Onun misraları məhəbbətdən, təbiətdən, analıqdan, qadın həyatından, doğma torpağın gözəlliyindən bəhs etməklə yanaşı, Azərbaycan xalqının dərdinə, ümidinə, mübarizəsinə səs verirdi. Yetmiş ildən çox davam edən ədəbi karyerası ilə o, ölkənin ədəbiyyat tarixinin ən hörmətli qadınlarından birinə çevrildi.
Bu il Dilbazinin anadan olmasının 114-cü ildönümü tamam olur. O, 1912-ci il avqustun 19-da Qazaxda anadan olub, Azərbaycanın müasir tarixinin ən çətin dövrlərini yaşadığı bir vaxtda tarixi Dilbazilər ailəsində böyüyüb. Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin süqutu, sovet işğalı, repressiya, deportasiya və digər sarsıntılar onun nəslində dərin izlər buraxmış, sonralar onun poeziyasına yol tapmışdır.
Dilbazi kiçik yaşlarından yazmağa başlayıb. İlk şeiri "Qadınların hürriyyəti" 1927-ci ildə nəşr olundu. İlk toplusu "Bizim səsimiz" 1934-cü ildə nəşr olundu və uzun və məhsuldar ədəbi səyahətin başlanğıcı oldu.
Over the years, she published numerous poetry collections, including "İlk bahar," "Məhəbbət bizimlə qoşa doğulur," "Həyat lövhələri," "Xatirələr aləmində," "Bənövşələr üşüyəndə," "Ana qanadı," "Yasəmən fəsli," "Dağ çiçəyi," "Qar çiçəkləri" and "Durnalar ötüşəndə." She also devoted a considerable part of her work to children, writing books such as "Nağıllar," "Kiçik dostlarıma," "Gülbahar," "Yaz gəlir," "Lalənin ağacları" and "Abşeron bağlarında." Her literary legacy was broad. Alongside lyrical and socially themed poems, she wrote such works as "Məhsəti," "Əlcəzairli qız," "Partizan Aliyə" and "Avey dağla söhbət." She also wrote plays and was an accomplished translator, bringing works by Khagani Shirvani, Nizami Ganjavi, Alisher Navoi, Alexander Pushkin, Taras Shevchenko, Nikolai Tikhonov and Samuil Marshak into Azerbaijani. Dilbazi's words also became part of the country’s musical heritage.
Composer Aghabaji Rzayeva composed songs based on a number of her poems, including "Çoban Qara," "Evimizə gəlin gəlir," "Anam yadıma düşdü," "Laylay" and "Azərbaycan elləri." Through these songs, her poetry reached generations of listeners and became familiar far beyond the literary world. The poet's later work carried the pain of another difficult period in Azerbaijan's history. The January 1990 tragedy and the Karabakh conflict deeply affected her.
O, yurd-yuvasından didərgin düşənlər və ölkənin məruz qaldığı itkilər haqqında xüsusi hisslərlə yazıb. “Ağla, kamanım, ağla”, “Qoymayın ağlayım məni”, “Öpün bu qanlı torpağı” və “Şəhidlər qəbiristanında” kimi şeirlər qəm və zikrin güclü ifadəsinə çevrildi. Dilbazinin Azərbaycan ədəbiyyatına verdiyi töhfələr 1979-cu ildə Azərbaycanda xalq şairi fəxri adına layiq görülən ilk qadın olanda rəsmi şəkildə qiymətləndirilib.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
