1991-ci ilin avqustunda, on altıncı əsr poeziyasından ibarət yeni bir antologiyanın resenziyasında Thom Gunn, Sir Thomas Wyatt-ın iki şeirini qeyd etmişdi. Bunlar birbaşa Wyatt-ın dostlarının və əməkdaşlarının, o cümlədən Anne Boleyn-in edamından bəhs edən şeirlər idi. Şeirləri təsirli adlandırmaq onların birbaşa gücünü qiymətləndirməmək olardı. Daha qısa olan şeirin dördüncü bəndi belədir:
Zəng qülləsi mənə elə bir mənzərə göstərdi ki, Gecə-gündüz ağlımdan çıxmır. Orada, bir barmaqlıq arxasından öyrəndim ki, Bütün lütf, şöhrət və ya qüdrət üçün Hələ də circa Regna tonat.
(Latın dilindəki nəqarət belə məna verir: [Yupiter] taxt-tac ətrafında şimşək çaxdırır.)
Gunn yazırdı: “Güman edə bilərik ki, bu mənzərə Annin başının kəsilməsi idi”. O, davam edirdi ki, ikinci şeir də “Kraliça ilə zina etdiyi güman edilən beş nəfərin ölümünə yas tutur... [Wyatt-ın] hisslərinin dairəsi kifayət qədər genişdir, çünki o, kədərlənərkən düşünür... Və o, onları [ölənləri] bir-birindən ayırır, oxucuya hər birinin onun üçün nə dərəcədə fərqli məna kəsb etdiyini izah edir; lakin bu misralarda o, hamısı üçün ağlayır:
Və beləcə, əlvida, hər birinizə ürəkdən. Baltalar iş başındadır, başlarınız küçədədir. Gözlərimdən süzülən yaşlar o qədər axır ki, Yaza bilmirəm, kağızım o qədər islanıb.”
Gunn bu dörd misra haqqında yazırdı: “Baltanın işi bitib və başlar nümayiş etdirilir, lakin istifadə olunan ifadələr o qədər mülayim, demək olar ki, rahatlıqla tanışdır ki, bu da misranın dəhşətini artırır; bunun mənası o ola bilər ki, edamlar artıq gündəlik və adi bir hala çevrilib. Alt qatdakı güc o qədərdir ki, növbəti iki misranın doğruluğunu təsdiqləyir və bizə, əks halda mübaliğəli və bayağı görünə biləcək bir təsviri sadə bir həqiqət kimi oxumağa məcbur edir.”
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
