Bu gün alman rəssam Oskar Şlemmerin doğum günüdür. Kulis.az Palitra boyakarın Bauhaus pilləkəni əsəri haqqında materialı təqdim edir.
Alman rəngkarı, heykəltəraşı və teatr dizaynerləri Oskar Şlemmer Ştutqartda anadan olub və Ştutqart Dövlət Təsviri İncəsənət Akademiyasında təhsil alıb. 1920-1929-cu illərdə məşhur Bauhaus məktəbində divar rəngkarlığı və teatr emalatxanalarına rəhbərlik edərək buranın qabaqcıl nəzəriyyəçi ustadlarından birinə çevrilib. Rəssam insan bədənini fərdi duyğulardan arındıraraq onu həndəsi formalardan, silindir və sferalardan ibarət bir struktur kimi təsvir edən "Triadik Balet" layihəsi ilə dünya şöhrəti qazanıb.
O, konstruktivizm və kubizmin prinsiplərini arxitektura ilə sintez edərək müasir teatr səhnəsində və insan-məkan əlaqəsi nəzəriyyəsində köklü inqilab edib. 1933-cü ildə nasist rejimin hakimiyyətə gəlişi ilə işindən azad edilən rəssam, ömrünün oğlu təcrid olunmuş şəkildə keçirərək 1943-cü ildə Baden-Badendə vəfat edib.
Oskar Şlemmerin məşhur olan "Bauhaus pilləkəni" 1832 ildə, Almaniyada siyasi gərginliyin zirvəyə çatdığı tarixi məqamda çəkilib. Dessaudakı məşhur Bauhaus məktəbi nasist rejimin kəskin təzyiqləri altında bağlanmaq təhlükəsi ilə üz-üzə qalanda, Şlemmer bu binanın pəncərəli pilləkənlərində hərəkət edən tələbələrin şəkilləri əsaslanaraq tamamlayıb. Əsər sənət dünyasına bəxş edildikdən qısa müddət sonra nasistlər tərəfindən "degenerativ sənət" elan edilib, lakin memar Filip Conson tərəfindən gizlicə satın alınaraq Yeni-Yorka aparıldı. Bu, MoMA muzeyinin daim nümayiş olunan incilərindəndir. "Bauhaus pilləkəni" həndəsi nizamın, memarlıq və insan anatomiyasının mükəmməl fəlsəfi sintezidir. Tabloda mərkəzi yeri pilləkənlərdən yuxarıya doğru addımlayan gənc fiqurlar və onları əhatə edən ciddi memarlıq tutur. Şlemmer insan bədənini fərdi portreti kimi deyil, silindrik və sferik formalardan ibarət stilizə olunmuş "mехаniki maneken" və ideal konstruktiv tip kimi təsvir edib. Bu, rəssamın insanı məkandakı hərəkət və proporsiya vahidi kimi görən məşhur "Səhnə və məkan" nəzəriyyəsinin kətandakı təcəssümüdür. Böyük şüşə pəncərədən süzülən aydın işıqları soyuq, lakin möhtəşəm rasionalizm qatır. Tələbələrin yuxarıya işığa sarı hərəkəti azadlığa, maarifçiliyə və gələcəyə olan ümid simvolizə edir. Şlemmer bu rəsmlə bağlanan məktəbin ruhunu əbədiləşdirib və arxitektura ilə insan bədəninin harmoniyasını neoklassik sadəliklə kətana köçürüb.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
