Bu gün tanınmış yazıçı, ictimai xadim, ədəbiyyatşünas Əzizə Cəfərzadənin anım günüdür.
Kulis.az onun "Natəvan haqqında hekayələr" silsiləsindən "İki arzu" hekayəsini təqdim edir.
Üç il keçdi. Bu üç ildə Şuşanın qərbində, Xəlfəli kəndindən on kilometrə qədər olan olan Sarıbaba bulağından şəhərə su kəməri çəkildi. Üç il... Bu üç ildə Natəvan dönə-dönə, hər həftə iki-üç dəfə atlanıb iş üstünə çıxdı, fəhlələri mükafatla, mehriban sözlərlə ruhlandırdı. Yolda çalışanlar dağlarda, hər gün onlar üçün işə yaradırlar. Fağır Qonçaya və Sədra xalaya xörək-çörək bişirməyi həvalə etdi.
Yolda çalışan müzdlü fəhlələrdən başqa köməyə gələnlər də çox idi. Avanes kirvə, çölqalalı Zeynal kişi, mərdinli Nəcəf, ləzgi uşaqları Usta Məhərrəm və Məhəmməd, hətta qoca dərzi Nikolay və başqaları suyun şəhərə tez çatması üçün əllərindən gələni edirdilər. Şuşanın Köçərli və Erməni məhəllələrində tikilən daş bulaqlara qədər iyirmi beş-üz kilometrlik arxları qazılır, içərisinə saxı yeni qoyulur, üstü örtülürdü. Bu filmdə çox hadisələr baş verib. Bunlardan biri bəyimin yadından çıxmır. Bir gün arabalarla fəhlələrə yemək ehtiyatı apar aşpaz Əliqara qayıdıb bəyimə xəbər gətirdi ki, onların kəməri çəkilən yol gəlib bərk bir qayaya dirənib. Qayanı yarmaq, nə də arxısı onun çox yüksək olan üstündən keçmək mümkün deyil. Yol yalnız bu qayanın belindən keçən yalnız bu qayanın çəkilə biləcək. Yer bərk və qorxuluudur. Təkcə Usta Murad, Surxay könüllülərdən iş çıxmaz. Bütün fəhlələr isə qaçqın oğlanlardan işləyir. Usta Murad bəyimə ismarış göndərmişdi ki, əlimdən bir şey gəlməz, vaxtı olsa bir özü zəhmət çəkkib iş yerinə satın alın.
Xan qızı xəbəri alan kimi atlanıb arxasında çəkilən yerə yollanmışdı. Bəyim atdan düşəndə fəhlələr cəld cilovdan yapışdı. Doğrudan da hər şey onun eşitdiyi kimi idi, heç kim işləmirdi. Qoca Muradın ona izah etdi kimi suyu bu yerdə qayanın üstünə qaldırmaq mümkün deyil. Arx, mütləq altı ilə uçurumun üstündəki ensiz çığırla keçməli idi. Sərt yarğanlardan su sızırdı. Üstdən baxanda göz qaralır, dərənin dibi görünmürdü. Bəyim azacıq diqqətlə baxdı və qəti bir səslə əmr etdi: Kəndir verin!
Kəndirin nəyə lazım olduğunu başa düşməyən fəhlələr cəld əmri yerinə yetirdi. Bəyim kəndiri belinə bağlayanda Usta Murad məsələni anladı; bir addım irəli gəldi. Bəlkə mən enəm, bəyim, deyə yavaşca pıçıldadı. Bəyim eyni səslə cavab verdi: Yox, usta, belə lazımdır.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
