Twitter (X) lentimizi izləyin Youtube kanalımızı izləyin Instagram lentimizi izləyin Substack lentimizi izləyin Spotify lentimizi izləyin
Bir skamyada üç nəfər oturub: iki axmağın arasında bir müdrik.
Axmaqlardan birinin adı “Mənasız”dır. Onlar iddia edirlər ki, kainat soyuqdur və insanların ehtiyaclarına qarşı laqeyddir. Nə qədər çalışsaq və nə qədər uzunmüddətli planlar qursaq da, günün sonunda dünya öz bildiyini edəcək. Bir güllə, bir xəstəlik, sürətlə gələn yük maşını, nüfuzlu bir şəxsin dediyi tək bir cümlə — bunların hər biri həyatımızı müəyyən edəcək, ona görə də plan qurmağa çalışmaq mənasızdır.
Digər axmağın adı isə “Nəzarət”dir. Onlar deyirlər ki, hər şey bizim əlimizdədir. Əgər çox çalışsaq və düzgün plan qursaq, bütün məqsədlərimizə çatacağıq. Bəxt, zəif və bacarıqsız insanların uydurmasıdır. Uğur yalnız cəsurların tərəfindədir. Mən və yalnız mən həyatıma nəzarət edirəm.
Və axmaqların arasında müdrik başını tərpədir. Onlar “Mənasız”ı dinləyirlər, “Nəzarət”i də dinləyirlər. Hər ikisindən bir az götürürlər. Planların bəzən pozula biləcəyini qəbul edərək plan qururlar. Sabah haqqında düşünürlər, amma bu günü heç vaxt unutmurlar. Seçim gücünü tanıyırlar, lakin bəxt tanrılarına baş əyirlər.
Yazıçı Kristian Buş _The Serendipity Mindset_ (Təsadüfi xoşbəxtlik düşüncə tərzi) kitabında əslində iki növ bəxtin olduğunu müdafiə edir. Sizin başınıza gələn bəxt var. Bu, sizin nəzarətinizdən kənardır, ona görə də sadəcə axınla getməlisiniz: tıxac, gözlənilməz tufan, toy gününüzdə mədə pozğunluğu. Amma həm də bir şənlikdə maraqlı biri ilə tanış olmaq, sonuncu avtobusa çatmaq və meşədə nadir hallarda rast gəlinən vəhşi maralın keçidinin şahidi olmaq da var.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
