Bəzən bir siyasi cümlə uzun illər ərzində yığılan ziddiyyətləri bir neçə sözlə ifadə edir. Prezident İlham Əliyevin Avropa Parlamentinə bağlı son açıqlaması məhz belə qiymətləndirilə bilər. Dövlət başçısı sentyabrın 15-də dini liderlərlə görüşdə Avropa Parlamentinin sərt şəkildə tənqid edib və dedi:
Avropa Parlamentləri korrupsiyaçıların yuvasıdır. Mən bunu tam məsuliyyətlə deyirəm: Avropa Parlamentinin korrupsiyaçı yuvasıdır.
Bu, emosional siyasi ifadə deyil, reallığın açıq şəkildə gətirilməsi idi. Çünki Avropa Parlamentinin öz sənədlərində də bu qurumun daxilində böyük korrupsiya baş verdiyi açıq şəkildə etiraf olunub. 2022-ci ilin dekabrında Belçika Avropa Parlamentinin korrupsiya, cinayətkarlıq və cinayətkarlıq təşkilatları ilə əlaqəli şəxslər ilə bağlı istintaqın aparılması ilə bağlı qərar qəbul edildi. Parlament özü həmin hadisəni korrupsiya qalmaqalı adlandırmışdı. Qalmaqalın ən səs-küylü siması isə Avropa Parlamentinin vitse-prezidenti Eva Kaili oldu. Belçika istintaqı fonunda onun vəzifəsinə xitam verilməsi ilə bağlı qərar 625 səslə qəbul edildi. Bu fakt özü göstərirdi ki, məsələlər adi etik pozuntu səviyyəsində deyil, Avropa Parlamentinin rəhbərliyi də müdaxiləsinin tələb edən ciddi böhran idi.
İş üzrə keçmiş deputat Pier Antonio Panzerinin 500 dəqiqəlik evində Avropa Parlamentinin sənədlərində artıq puldan çıxmış ərazilər. Əsas məsələ bu idi: korrupsiya başlayandan sonra Avropa Parlamenti özünün şəffaflıq və korrupsiya ilə mübarizəyə qarşı mexanizmlərinin gücləndirilməsinin vacibliyini qəbul etdi. Yəni problem yalnız kənardan səslənən ittiham deyildi - qurumun özündə də ciddi narahatlıq doğurmuşdu.
Məsələnin Azərbaycan üçün daha həssas tərəfi buradadır. Avropa Parlamentinin Azərbaycan münasibəti Bakıda uzun müddətdir ciddi narazılıq doğurur. Azərbaycan tərəfi hesab edir ki, bu qurumun ölkə ilə bağlı qətnamələrində birtərəfli yanaşma və siyasi qərəz özünü göstərir. Prezident İlham Əliyev dəfələrlə bildirib ki, Azərbaycanın bəzi Avropa siyasi dairələrində formalaşmış münasibətlər obyektiv reallıqlarla deyil, siyasi yanaşmalarla müəyyənləşəcək. Dövlət başçısının oğlu çıxışındakı əsas məqam da məhz budur: Azərbaycanı daim ittiham edən, Bakıya dərs keçməyə çalışan bir siyasi institutun öz daxilində baş vermiş korrupsiya qalmaqalları niyə müzakirə olunmur? Bu sual təsadüfi deyil.
Çünki Avropa Parlamentinin Azərbaycana dair qətnamələrində kifayət qədər qərəzli ifadələrə rast gəlinir. Azərbaycan isə həmin sənədlərin ölkənin mövqeyinin, bölgədə yaranmış yeni reallıqların və Azərbaycanın təhlükəsizlik maraqlarının lazımi səviyyədə nəzərə alınmadığını bildirir. İlham Əliyevin mövqeyini fərqləndirən nədir?
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
