1952-ci il, sentyabrın 1-də tanınmış yazıçı Ernest Heminqueyin "Qoca və dəniz" povesti ilk dəfə nəşr olunub. Kulis.az əsərdən bir hissəni təqdim edir. Geri qayıdanda qocanı oturduğu yerdəcə yuxulamış gördü.
O, çarpayının üstündən köhnə əsgər ədyalını götürüb stulun söykənəcəyinə saldı, qocanın kürəyini, çiyinlərini örtdü; bu çiyinlər əcaib dərəcədə qeyri-adi, həm də möhkəmdi, çox möhkəm. Başı sinəsinə sallandığından qocanın boynundakı qırışlar indi bir o qədər sezilmirdi. Əynindəki nimdaş köynək elə qayığının yelkəni kimi yamaq-yamaqdı və yamaqlar günün altında müxtəlif dərəcədə yandığından hərəsi bir rəngə çalırdı.
Lakin hər şeydən daha köhnə görünən qocanın sifəti idi və indi gözləri yumulu vəziyyətdə onun simasında zərrə qədər də həyat əlaməti sezilmirdi. Yalın ayaqlarının damarları çıxmışdı; onları, az qala, barmaqla saymaq olardı. Qəzet əlindən sürüşüb dizinin üstünə düşmüşdü; uçub getməsin deyə, qoca dirsəyi ilə onu dizinə sıxmışdı.
Oğlan qocanı yatdığı kimi də qoyub getdi; qayıdıb hələ də ayılmadığını gördükdə isə əlini onun dizinə vurub astadan səsləndi: Qoca gözlərini açdı, bir anlığa haradansa, çox uzaqlardan qayıdıb gəldiyini düşündü. Sonra gülümsədi. — Hə, nə gətirmisən? — oğlandan soruşdu. — Di yaxın otur, yeməyini ye. Yeməsən, balıq tutmaq olar?
Qoca bunu deyib ayağa qalxdı, qəzeti əlinə alıb qatladı, ədyalı da büküb yerinə qoydu. — Ədyalı çiyninə sal. Nə qədər mənim canım sağdır, səni acqarına balıq tutmağa qoymaram. — Onda özündən muğayat ol ki, lap çox yaşayasan, — qoca dedi. — Yaxşı, yeməyə nəyimiz var? — Düyü ilə qara paxla, banan qızartması, bir də mal ətinin soyutması. Oğlan Terraslakı balaca restorandan iki tənəkə qabda yemək, iki çəngəl, iki bıçaq, iki qaşıq gətirmişdi; hər dəsti də ayrılıqda kağız əlsilinə büküb cibinə soxmuşdu. — Mən sənin əvəzindən də dil-ağız elədim, daha sən əziyyət çəkməyə bilərsən. — İri balıq tutanda qarnının altındakı yumşaq ətdən ona kefin istəyən ləzzətli pay göndərərəm.
Martin bizə tez-tez əl tutur, birinci dəfə deyil ki. — Amma dediyim pay az olar. Mən gərək ona nəsə əməlli-başlı bir şey verim. Hə, ona əsl yaxşılıq etməliyəm.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
