Axın yavaş-yavaş dəyişsə də, bir çox video oyunlar köhnə məktəb gender və heteronormativ rolları gücləndirən, çox vaxt təhlükəli bir cani tərəfindən əsir götürülmüş xanımı xilas edən qəhrəmanı əks etdirən şablon süjetlərə malikdir.
Tarixən Nintendo öz oyunlarını əsasən uşaqlar üçün, ailəvi bazar vurğusu ilə bazara çıxarıb. Lakin 1990-cı illərdə oğlanlar əsas demoqrafik qrup kimi seçilmişdi. Tison Pugh "Journal of Narrative Theory" jurnalında yazır: "Kişi qəhrəmanların həbs olunmuş qızları xilas etməsi ilə bağlı ümumi heteronormativ süjetlərə baxmayaraq, bir çox Nintendo oyunlarında subversiv (dağıdıcı) potensial üzə çıxır".
Pugh "The Legend of Zelda" seriyasını seçərək, xüsusilə "The Legend of Zelda" (1986), "The Legend of Zelda: A Link to the Past" (1991) və "The Legend of Zelda: Ocarina of Time" (1998) oyunlarına diqqət yetirir.
Bu subversiv potensial dərhal nəzərə çarpmır. Pugh yazır: "The Legend of Zelda franşizası Linkin oyunlarının müxtəlif anlarında [Cozef Kempbellin nəzəriyyəsinə əsaslanan] mifik qəhrəman ənənəsi ilə əlaqəsini vurğulayır və bir çox səhnələr görünür ki, heteronormativ süjet xəttini dəstəkləyir. Lakin bir çoxları həm də bu kişi gücü fasadında qaçılmaz kvir çatlarını nümayiş etdirir, çünki onların hekayə trayektoriyası boyunca normativ cinsəllik performansı, romantikanı əbədi olaraq öz qəhrəmanlıqları naminə təxirə salmaq zərurəti ilə sarsılır".
Linkin şəxsiyyəti və yetkinləşməsi də normativ gözləntilərə meydan oxuyur: o, bir çox macəraları boyu gah yaşlanır, gah da cavanlaşır. Məsələn, "The Legend of Zelda" və "The Wind Waker" oyunlarında o, gənc və elfə bənzərdir; "Ocarina of Time" oyununda oyunun birinci yarısını uşaq, ikinci yarısını isə yetkin kimi keçirir; "Twilight Princess" və "Breath of the Wild" oyunlarında isə o, bütövlükdə gənc yetkin kimi təsvir olunur. Pugh deyir: "Yetkinləşməyə dair bu işarələrə baxmayaraq, Linkin daimi uşaqlığı onu uğurla həyata keçirilə bilməyən romantik süjet xəttinin narrativ quruluşu ilə kvir hala gətirilmiş cinsi əlaqədən əvvəlki dünyada saxlayır". Oyunçuların və pərəstişkarların "Hyrule Historia"-da irəli sürülən mürəkkəb zaman çizelgəsində seriyanın bir Linki, yoxsa bir neçə Linki ehtiva etdiyinə inanmalarından asılı olmayaraq, bu oyunların hər biri məyusluqla bitən erotik kulminasiya anında sona çatır.
Daha cinsi baxımdan açıq bir qeyddə, "A Link to the Past" oyunu Linkin silahları ilə əlaqəli fallik həzzlərə eyham vurur. Pugh müşahidə edir: "Qılıncı bərkidildikdə, yazı onu təbrik edir: 'Əla! Qılıncın daha güclüdür! Bədənindən axan saf gücü hiss edə bilirsən!'" Daha sonra, Link "Pyramid of Power"-da "Fat Fairy"-dən başqa bir qılınc təkmilləşdirməsi aldıqda, qılıncın penis kimi erotikləşdirilməsi açıq şəkildə ifadə olunur: "'Qılıncın daha güclüdür! Onun əlində döyündüyünü hiss edə bilirsən!'"
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
