İkiüzlülüyün gizli gücü

Həyat haqqında ən əsəbi edici şey, eyni zamanda ən gözəl olanıdır: onun qeyri-müəyyənliyi. Həyatımızın gedişatı, növümüzün taleyi, kainatın gələcəyi: hamısı qərarsızdır. Lakin imkanlar dözülməsi ən çətin şey olduğu üçün, biz özümüzü əminliklə sakitləşdiririk — baxmayaraq ki, bilirik ki, ara mərhələ ən məhsuldar yerdir, inanmaq şübhə etməkdir, biz qeyri-müəyyən olanı sınayanda ən yaradıcıyıq. (“İlham nə olursa olsun,” sevimli şairlərimdən biri Nobel mükafatını qəbul edərkən etdiyi nitqində qeyd edirdi, “o, davamlı bir ‘bilmirəm’dən doğulur.”)

Çatlarını özünə haqq qazandırmaqla bağlayan bir mədəniyyətdə, qərarsız qalmaq, olduğumuz yarımçıq işləri bitmiş hesab etməkdən imtina etmək, buradakı vəzifəmizin əmin olmaq deyil, həqiqi olmaq olduğunu — öz natamamlığımıza, həyatın özünün açıq sonluğuna, qəlbin tələsməyən müdrikliyinə sadiq qalmaq — əslində bir əks-mədəni cəsarət və müqavimət aktıdır.

Jeff Foster-in onun tamamilə möhtəşəm hesablaşmalar toplusu olan "The Way of Rest: Finding the Courage to Hold Everything in Love" (ictimai kitabxana) kitabındakı şeirlərindən birində qeyd etdiyi budur — “təcrübənin istənməyən, sevilməyən, rədd edilmiş tərəfləri üçün ürəyinizdə bir yer tapmağa” və şübhələrinizin müqəddəsliyinə hörmət etməyə dair dua dolu bir dəvət.

Dostum, xahiş edirəm, indi qərar verməyə çalışma. Heç bir imkanı ürəyindən kənarlaşdırma. Bu bilməmək məqamına hörmət et.

Bu qaynayan yaradıcılıq qarşısında baş əy. Yavaşla. Nəfəs al. Heyranlığa qərq ol. Dayandığın yerlə dostlaş. İstənilən qərar zamanı gələndə öz-özünə veriləcək. İstənilən seçim müdafiən zəifləyəndə baş verəcək. Cavablar yalnız hazır olduqlarında görünəcək. Suallar tamamilə hörmət və sevgi ilə qarşılandıqda.

Bu yerə “qərarsızlıq” etiketi yapışdırma. O, bundan daha canlıdır. Bu, imkanların böyüdüyü bir yerdir. Bu, qeyri-müəyyənliyin müqəddəs olduğu bir yerdir. Yaxın qalmaqda cəsarət var. Bilməməkdə güc var. Şübhədə qüdrət var.