Sprout School-da problemlər işçilərin əvəzlənə biləcəklərindən daha sürətlə işdən çıxmağa başlaması ilə yarandı. İyirmi beş tam və yarımştat müəllim sayı 10-a düşdü və məktəbin girişində bir vaxtlar gülərüz simalarla dolu olan elan lövhəsində boş yerlər qaldı.
Virciniya ştatının Riçmond şəhərindəki Second Presbyterian kilsəsində yerləşən uşaq baxçasına iki oğlu gedən kiçik biznes sahibi Xloe Heyns, "Müəllimlər yoxa çıxırdı və biz bunun səbəbini başa düşmürdük" dedi.
Orada ötən il ərzində baş verənlər uşaq baxçası sahəsində demək olar ki, eşidilməmiş bir həddə çatdı: keçən həftə qalan tam ştatlı müəllimlərdən beşi tətilə çıxdı.
Ölkədə ən az maaş alan və ən az resursa malik işçilərdən bəziləri olan uşaq baxçası müəllimləri nadir hallarda həmkarlar ittifaqında birləşirlər. K-12 təhsilindən fərqli olaraq, onsuz da kadr böhranından əziyyət çəkən bir sahədə şərait pisləşdikdə bu müəllimlərin tətil etməsi üçün heç bir təşkilati struktur yoxdur. Onların işi həm də vacibdir; müəllimlər tətilin körpələrin və azyaşlıların ailələrinin güvəndiyi baxımdan məhrum olmasına səbəb olub-olmayacağını düşünməlidirlər.
Bəs uşaq baxçası sahəsində təşkilatlanma tarixi olmayan bir qrup vacib işçini kollektiv hərəkətə keçməyə məcbur etmək üçün nə baş verməli idi? Uşaq baxçası xidməti pozulan valideynlərin müəllimlərə dəstək olmaq üçün ayağa qalxması üçün vəziyyət nə qədər pisləşməli idi? Və bütün bunlar necə nəzarətdən çıxdı ki, indi məktəb etirazını bildirən valideynlərin uşaqlarını qeydiyyatdan çıxarır?
Sprout-un 2 yaşlılar sinfinin aparıcı müəllimi Jak Uilyams, tez-tez dövlət qanunlarının icazə verdiyindən daha çox uşağa baxdığını söylədi. Virciniyada bir müəllim səkkizdən çox 2 yaşlı uşağa cavabdeh ola bilməz, lakin Uilyams bəzən təkbaşına 12 şagirdə baxdığını bildirdi.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
