Vaxtı məhdud olan atalar üçün sahədə sınaqdan keçirilmiş məsləhətlər

Bir oxucu bu yaxınlarda mənə illər ərzində onlarla dəfə müxtəlif versiyalarını aldığım bir sualla müraciət etdi. O, artıq bir ildir ki, atalıq vəzifəsini icra edir, həyat yoldaşı işə qayıtmaq üzrədir və o, həm yaxşı bir ər və ata olmağa davam edərkən, həm də idman, dostlar, hobbilər və mütaliə üçün vaxt tapmaqda çətinlik çəkir. Onun bilmək istədiyi əsasən bu idi: bütün bunları necə balanslaşdırmaq olar?

Bu, atalar üçün daim çətin bir sualdır. Uşaqlarımızın körpə və azyaşlı olduğu vaxtları xatırlayıram; uşaq bezlərini dəyişərkən, səhər tezdən onları yedizdirərkən, onlarla oynayarkən və xəstələnəndə (kiçik uşaqlar çox xəstələnir, bu da sizin də çox xəstələnməyiniz deməkdir) onlara qulluq edərkən özümü necə yorğun və yuxusuz hiss etdiyimi, bütün bunlarla yanaşı işləməyə, idman rejimini qorumağa və sosial həyatın kiçik bir qığılcımını saxlamağa çalışdığımı xatırlayıram.

Uşaqlar artıq tualetdən istifadə etməyi öyrəndikdən sonra düşündüm ki, vaxt və imkanlar artacaq. Və həqiqətən də belə oldu. Üzərinizdəki təzyiq daha az amansız və ani olur. Lakin böyük uşaqlar vaxtınızı yeni və fərqli yollarla alır. Onlar ibtidai və orta məktəbə çatdıqda, basketbol məşqi, kilsə qrupları və sair kimi getməli olduqları yerlər olur və siz onları ora aparan, həyat yoldaşınızla cədvəlləri koordinasiya edən şəxs olursunuz. Uşaqlarınızın istedad və maraqlarının inkişafını izləmək əladır, lakin bu, çox vaxt və zehni enerji tələb edir.

Aşağıda, atalığın hansı mərhələsində olmasından asılı olmayaraq, evində uşaq olan hər bir ataya verəcəyim məsləhətlər var. Bunlar əsasən ilk övladımız Qus dünyaya gəldiyi on altı il əvvəldən bəri sınaq və səhvlər yolu ilə öyrəndiklərimdir.

Atalıq dövrü başlayanda prioritetlərinizi yenidən nəzərdən keçirmək və yenidən təşkil etmək vaxtıdır. Həyatınızı təftiş edin. Həyatınızda mənalı olan, lakin artıq olmayan hər hansı bir öhdəlik — sosial, peşəkar, vətəndaş və ya dini — varmı? Onlardan imtina edin.

Uşaqlarım olandan sonra çıxışlar etməyi dayandırdım. Xüsusilə səyahət tələb edən işlər cədvəlimi çox pozurdu və işlərimdə geri qalırdım, evdən kənarda keçirdiyim vaxt isə uşaqlarımla keçirə biləcəyim vaxtı itirməyə dəymirdi.