raqif raufoğlu



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    4. Yavaş-yavaş hər şey gözümdən düşür:
    Şəhər adamlarla döyüşür,
    Ağaclar kəsilir, yollar sürüşür,
    Onlar da mənim gəncliyim kimi,
    Plana düşür...
    Qiymətlər hər gün şişir,
    Qadınlar xəyanətlərlə görüşür,
    Inanmaq istədiklərim,
    Inamımdan bir pillə də düşür...
    20 faiz torpaqlarımıza qarşılıq,
    20 faiz kreditlə evlər bölüşür;
    Vasitəçi həmsədrlərin təklifləri,
    Biqeyrət hisslərimizə baxıb gülüşür;
    Heç yaddaşıma yazmadığım şeylər
    Yadıma düşür...
    Hər gün bir yol qəzasi xəbəri
    qulağımızı deşir;
    Kriminal izlər, bölməyə çatmamiş
    Yerini dəyişir;
    Polis hər gün bir cinayətin
    Izinə düşür...
    Burada arzusuna tez çatır oğru:
    Bir az vicdan əzabı,
    Bir az mənəvi ağrı,
    Qarşılığında isə böyük sərvətə qovuşur.
    Amma hər il minlərlə tələbə
    Böyük ümidlərlə
    Ümidsiz həyata yola düşür...
    Bax beləcə, göz yaşından başqa,
    Yavaş-yavaş hər şey gözümdən düşür...
    5. Sən sevgi qədər yaxın.
    Sevgili qədər uzaq.
    Sən nəyisən allahın?
    ömrü Sənə uduzaq.
    Mənzil qədər yaxınsan.
    Yol qədər uzaqdasan.
    Pula dönüb baxırsan.
    Tanıyıram saxtasan.
    Sən ana kimi doğma.
    Analıq kimi ögey.
    Məni bir daha doğma
    belə aciz, belə key.
    Mənə dost kimi yaxın,
    dostlar kimi uzaqsan.
    Doğma dilim kimisən,
    sevildikcə yasaqsan.
    Bir şeir qədər yaxın,
    Pul qədər uzaqdasan.
    Axırsan axın-axın,
    hər çəkdiyim ahdasan.
    Qohum sözü tək yaxın.
    Qohumlar tək uzaqsan.
    Sən anlamazsan axı,
    anlamazsan uşaqsan.
    sən Ölüm qədər yaxın,
    həyat qədər mənasız.
    Yaxınlığa bir baxın,
    uzaqlıqda qalasız.
    6. adını (bax: rauf arifoğlu) kimi oxuyub haqqında açılan başlığa girməyimə səbəb olan tanımadığım şəxs.
    7. yeni ailə həyatı qurub vatikanda balayı keçirən gənc şair.
    8. adam danışmaz şeirindən sonra daha heç vaxt şeir yazmasa da olar dediyim adam. nöqtəni qoyub bu şeirlə:

    Sən düz eləyirsən,
    Başqa cür də olmaz.
    Adam unutmadığından danışmaz.
    Susar.
    Həmişə unutduğundan danışar
    Yorulmaz.
    Adam sükutdan utanmaz
    Qışqırar.
    Amma səs-küydən utanar.
    Danışmaz.
    Adam anladığı şeylərlə oynamaz.
    Ağlayar
    Vallah elə-belə olar.
    Adam güldüyü şeylərə uduzar.
    Deməz.
    Heç vaxt aldada bilmədiyini sevməz.
    Qorxar.
    Adam aldada bildiyinə vurular.
    Bilməz.
    Bilsə də heç nə dəyişməz.
    Çırpınar, çırpınar,
    Yenə də oxşamaq istəmədiyinə oxşayar
    Öyrəşər,
    Adam bax belə adiləşər.
    Vecinə almaz,
    Düşünər ki, bir dəfə ilə heç nə olmaz.
    Olar,
    Adamı həmin olmazlar yandırar.
    Səsi də çıxmaz.
    Güzgüyə baxar-baxmaz,
    Özündən qaçar.
    Hamıya, hər yerə sığınar.
    Axırda kimisə tapar.
    Yeni qorxular başlayar tapar-tapmaz,
    Adam adamı tapdığı yerə qoymaz.
    Özünü yeyib-bitirər,
    Adam adamı çox vaxt tapdığı yerdə itirər.


sən də yaz!