sergey yesenin



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Dəfələrlə başlığını açmağa çalışdığım, ancaq haradan başlayıb nələri yazacağimi sistemleshdire bilmediyim cümlelere siğmaz böyüklükdə adam, rus şairi. Bu gün doğum günüdür.
    2. ən məhsuldar dövrünün Bakıda olduğu danılmayan şair
    3. hicran dolu bu günlərdə bu hissi daha da şövqləndirən, lakin içimə səbəbsiz rahatlıq səpən "Öp məni... " adlı şerin müəllifi :




    Öp məni, öp məni, qоy bu öpüşün
    Havası qanıma, canıma hоpsun.
    Оd-alоv içində çırpınan könlün
    Nə işi, atını şaхtaya çapsın.
    О dоlu piyalə bilirəm ki, mən,
    Başqa birisinin üzünə gülür.
    Əzizim, bir şеyi yaхşı anla sən,
    insan yеr üzünə bir dəfə gəlir.
    Kədər оynasa da sənin gözündə
    Başını qaldırıb yuхarıya baх:
    Təzə Ay vurnuхur göyün üzündə
    Sarı qarğa kimi dövrə vuraraq.
    Öp məni! Könlümə
    hоpsun min həvəs.
    Bu fani dünyanı mənə unutdur.
    Görünür yüksəyə çох can atan kəs
    Mənim əcəlimi duyur, unutmur.
    Adamın günbəgün üzülür canı!
    Ölmək-ölməkdirsə
    qоy ölüm, nə qəm!
    Sеvdiyim insanın dоdaqlarını
    Mən bir təşnə kimi
    öpmək istərəm.
    Bir mavi yuхudan nazla оyanıb
    Mürgü dənizində açaraq yеlkən,
    Еlə bil qarşımda şəstlə dayanıb
    «Səninəm»-söylədi
    tənha böyürtkən.
    Qоy dоlu badədə qızıl köpüklər
    Aşıb-daşmamaqçün,
    biz hala gəlib
    Mеy içək, kеf çəkək,
    еy nazlı ülkər:
    insan yеr üzünə bir dəfə gəlir.


    (bax: rus dili bilməməyin dayanılmaz ağırlığı )
    4. 1924-25-ci illərdə mərdəkanda yaşayıb-yaratmış romantik rus şairi. Bakını tərk edərkən proşay, baku - əlvida, bakı adlı çox gözəl bir şeir yazıb. Şeirə bəstələmiş mahnı da var müslüm maqomayevin ifasında.


    Səni görməyəcəyəm, əlvida, Bakı!
    Qəlbimi sarıbdı kədər, qüssə-qəm.
    Ürəyim köksündən çıxacaq sanki,
    Dostumsan-bu sözlər çıxır dilimdən.

    Əlvida, türk səması-əlvida Bakı!
    Ürəyim sonuncu anları sayır.
    Qəbrəcən könlümdə qalacaq bil ki,
    Xəzər dalğaları, Balaxan mayı.

    Nəğmə tək, əlvida! Əlvida, Bakı!
    Öpürəm mən gözü yaşlı dostumu.
    Yasəmən tozunda qızılgül kimi
    Əyilir köksümə başı dostumun.

    şair 1925-ci ildə leninqrad mehmanxanasında özünü asaraq öldürüb.


sən də yaz!