qatar yaxınlaşdığı zaman qatar yoluna tullanma istəyi



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. obsessiv kompulsiv pozuntunun göstəricilərindəndir. obsessiondur, * hakim kəsilən fikirmi desəm artıq, vəsvəsəmi, mübtəlalıqmı odur yəni. bunun bir də platformada dayanan insanları qatarın altına itələmə istəyi versiyası var ki, insan o istəyi içində boğub basdıra bilirsə hələ qatar getməyib deməkdir.
    bu takıntılar* arasında elə şeylər var ki, adam özünün nevroz olduğunu düşünür oxuyanda*.
    (bax: binanın üstündən tullanma istəyi);
    çoxumuzda var belə şeylər cüzi formada, xüsusilə də analarımızda.
    mjdsdbrhm demiş(#59200) anaların o qayğıya qalma şeysi, uşaqlarını düşünməsi o dərəcəyə çatır ki, nevrotik olur artıq;
    (bax: anaların uşaqlarının başına bir şey gələcəyi, xüsusilə də qəza keçirəcəkləri düşüncəsi)
    2. Bəzən də metroda qatar stansiyaya çatana yaxın
    sürətini yavaşladır..Onda adamın ürəyi çox
    sıxılır, Bax o cür sıxılır ürəyim. Amma mən safam , qatar stansiyaya çatanda musiqi çalınacaq.
    3. qatar yoluna tullanmaq yox, amma geden qatara elimi ve ya tepiyimi vurmaq isteyim var, elbette göt qorxusunun tesiri böyükdür. ve bu isteyimi içimde qoya bilir. hele, gelen metroya el eliyen qaqaşı, gözümün qabağında maşinistin söymesi de, tepiyimle nelerin baş vereceyini yaxşı izah edir

    amma en esası çoxdandı üreyimde qalan daha bir isteyim de var ki, qapılar bağlandıqdan sonra, çölden içerdekilere bir "hereket" göstermek isteyirem, bir "fik", "gele ba", "fak", "nah" ve s.
    o an içerdekinin üz ifadesinin nece deyişeceyi çox maraqlıdı, amma qapıların bağlandıqdan sonra geri açıla bilme ehtimalına * * qara bextimi de qatsaq, bu isteyimi de göt qorxusu ört bas edir.

    ve eskalatorda qalxarken/enerken yan sıradakı enenlerle/qalxanlarla axıra qeder, gözümü çekmeden, ters ters baxmaq da isteyim var.

    istekler hemişe var, ve yerine yetirmek üçün, 2 bakal pive lazımdı *
    4. qatar yaxınlaşmadan əvvəl həmişə diqqətlə baxıram relsə.fikirlər ağlımdan o qədər sürətlə keçir ki deyirəm bir gün gözümü açıb özümü qatarla üzbəüz görəcəm.dəhşət hissdi,özü də yanında heç kim olmayanda.başımı qatan da olmur,çətini qatarın bir ucunu girişdə bir ucunu çıxışda görüncəyə qədərdi.ən çox da pəncərədən baxanda,ya da binanın damında olanda gəlir bu zəhrimar hiss.bir dəfə oteldə açıq eyvandan aşağı baxanda görəsən burdan tullansam,gedib aşağıda yemək yeyənlərin masasına düşsəm nə olar deyə düşünürdüm.əməlli başlı boylanmışdım da aşağı,içəri girən olmasaydı o fikirlə tullanardım bəlkə.belə zibil fikirlərə görə binanın başına çıxanda aşağı çox baxmıram,baxdığım yer də hündür olur.
    6. Decel istekdi