bab'aziz



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. iran, tunis, almaniya, fransa və başqa ölkələrin birlikdə çəkdiyi film incilərindən. sufi küləyi əsdirən və şərq ruhuna sahib filmdir.
    (bax: izləmək fərz olan şərq filmləri)
    2. Tunisli rejissor nacer khemir in 2005 ci ildə çəkdiyi bir yol hekayəsi.
    gərçək sevginin əbədi eşqə çevrilməsi, ölümün bir son yox əslində sevgiliyə qovuşmağın bir yolu olduğunu,bütün insanları fərqlilikləri ilə qəbul edib sevməyi,insan-i kamil olmağa gedən bir yol hekayəsi .film başdan sona təsəvvüfi simvollarla doludu və təsəvvüf, sufi ədəbiyyatını armand Amar ın mistik musiqiləri ilə uyum içində nağılvari bir dillə başa salır.film h.şakurun oxuduğu al-i imran surəsiylə birlikdə, məbəddə vəcd halında rəqs edib oxuyan qızılı saçlı bir dərvişin rəqsi ilə başlayır, bu dərviş eşqi simvolizə edir.şəriət və təriqət əhli sözlü və ya sözsüz musiqi ilə biryerdə Qur'an oxumağın caiz olmadığını bildirir çünki Qur'an oxunarkən dinləyən şəxs fizik və ya metafizik aləmdə başqa bir şeylə məşğul olmamalıdı.ancaq filmin ilk səhnəsində eşqi simvolizə edən dərvişin, varlığı simvolizə edən süpürgə ilə vəcd halında arxa fonda çalan tın larla uyum içində öz özünə bir şeyler söylərkən rəqs etdiyini görürük, izlənən vurmalı çalğılarla (musiqi alətləri) statik olaraq rəsm edilərkən, izləyən, ayətlərə yönləndirilərək dinamizm edilir.bunu dağları dələrkən izlənən fərhadın yorulmaması fəqət dağları dələn fərhadı izləyən izləyicinin yorulması kimi bir misalla açıqlaya bilərik.
    Filmin baş xarakteri gəncliyində şahzadə olan bab aziz, sazəndələrin, xanəndə və rəqqasənin olduğu bir çadırda keyf məclisində olarkən, çöldə gördüyü bir ceyranın arxasıyca düşər,özünü itirib gerçəyi tapma yolunda seyr-i süluk (fani olandan baqi olana) keçiş səyahətinə ilk addımını atar. (alis möcüzələr diyarında dovşanın, neo matrix də dovşan dövməli qızın arxasınca düşər)...
    Filmi başdan sona yazmaq fikrim yoxdu sadəcə bəzi simvolizm dili ilə açıqlanan səhnələri yazmaq istədim.
    3. filmdəki hadisələr islamın sufi üzünü göstərir bizə. rejisor, səhrada keçən hadisələrin, islamın bizim üstümüzdəki yalnız quran görüntüsü deyil də, musiqi, şeir və hətta nağıllarda olduğunu göstərir. bab'azizin, nəvəsi ilə etdiyi söhbətlər, danışdığı nağılın əslində heç də nağıl olmaması yadda qalır. film boyu ney səsi eşidilir.

    film bizə tanrının* bizim üstümüzdə deyil əslində yanımızda olduğunu başa salır. yaşamağın varoluşsal ağırlığı, yaşam bu qədər mürəkkəb olması əslində göründüyü kimi deyilmiş. Kafkanın bizə dediyi kimi, "az əşya, az insan". bab'azizin öləcəyi zamanı yeri və zamanı bilməyi, onun heç də tələsməməsi youla davam etməsinə işarədir. filmdə keçən bir dialoqda bab'azizin dediyi kimi "Kim bilir... Hamının bu böyük dünyada tamamlayacağı tapşırığı var. bunu unutmadığın müddətcə bundan daha önəmli bir şey yoxdur."

    (bax: dərviş)
    (bax: sufizm)


sən də yaz!